Novel & Cerita This Thing Called Love

he cut me off. "Masyado akong nalunod sa pag-ibig noon na kahit pera ay hindi ko na napagtuunan ng pansin kaya bigay na lang ako ng bigay sa'yo. What a big bullshit, right? Giving everything for your—oh so called, love?" diniinan nito ang salitang love.

At ng umangat ang paningin ko. “Si Zhia, andito?” tanong niya sa akin na parang di narinig ang sinabi ko. Napatango na lamang ako. Nagulat ako ng napangiti siya. Namula pa nga ang pisngi ng inilayo niya ang paningin sa amin. Huh? Anong iniisip ni Master Sean? May inaasume na naman ba siya na kung ano? Love is a universal solution to all human problems. It heals wounds, mends broken hearts, unite enemies and encourages growth. Love is all we need everyday and everywhere.

Isang emotional outburst na hindi ko inaasahan mula sa isang Adrian Zubiri. Napatigil ako. Ang salitang "love" ay tila ba isang bomba na sumabog sa loob ng kwarto. Tumingin ako sa kanya... naghahanap ng anumang senyas ng panlilinlang. Pero wala. Ang nakikita ko lang ay ang lalaking handang ibagsak ang lahat para lang sa isang pagkakataon na mapatawad ko siya.

At sa puso ng isang bata, sapat na ang isang salita para ipahayag ang lahat ng iyon. “Love.”

saad sa chat ni Miguel. "Love...? Sino love?" tanong ko sa chat ni Miguel "Dahil simula Ngayon Love Ang itatawag ko sa iyo" sagot niya sa chat. " Ay... Akala ko Kasi wrong send ka. At may iba ka diyan sa siyudad?" sagot ko Kay Miguel. "Oy.... Wala ha... dahil Ikaw lang Ang mahal ko" Saad pa nito. " Talaga? sige na Kasi maliligo pa ako at papasok na sa opisina," pagpapaalam ko sa chat nito.

Kinausap pa ng masinsinan nila Mama si Love para lang tanungin ito kung hindi ko daw ba tinakot ito, baka daw kasi tinakot ko lang si Love kaya napilitan ito na sagutin na ako. O di naman kaya ay na konsensya lang siya dahil nga sa isa ito sa dahilan kung bakit muntik na akong napahamak ng gabi na yun. Grabi sila sa akin e. Hindi man lang maniwala na sadyang na in love sa akin si Vexana at na hook ito sa taglay kong ganda. Mga walang silbi. Dapat ako ang kampihan nila dahil ako ang anal at kapatid ng mga ito pero hindi e. Hindi sila makapaniwala na kaya akong mahalin ni Love. Mga walang silbi talaga ang mga ito.

Natataranta akong gumalaw para sana umalis sa ibabaw niya pero napigilan dahil sa malakas niyang pagkakahawak sa akin. "Love! Baby please. . . Don't move!" Para na siyang nag hahabol ng paghinga niya ngayon. "Alam mo kung gaano ako ka adik sa katawan mo, Love. Tapos ganito pa ang gagawin mo sa akin." Diretsahan niyang sabi habang nakatitig mismo sa mga mata ko

HAHA panis' Noong una ay hindi pa ako sanay na tawagin syang ganoon pero ng magtagal na-obserba kong rumurupok ang kumag na iyon sa tuwing binabangit ko ang salitang 'hubby' kaya kalaunan ay nasanay nakong gamitin ang endearment na iyon kapag may pabor akong hihingiin sa kanya. 'Hubby is the key!'

“I have to find a way to save us.” Napailing sa kanya ang lalaki. Napabuntonghininga bago nag-iwas ng tingin. Lumagok ito ng shot ng vodka. “Love . . .” Pumalatak ito. “I’ll be damned.” #

"Eh kasi naman. Bakit ka biglang nagkainteres sa love? May nagpatibok naba sa m*****g mong kukute?" Mapang asar talaga to. "Tinanong lang eh." napayuko ako. Pag angat ko ng mukha, nakita kong kumalma na ito at naging seryuso. "Okay, seryuso. Ganito. Minsan kasi ang love, kusa iyang dumarating. minsan naman, nandyan lang pala sya sa malapit, naghahanap pa tayo sa malayo. Ang love kasi mararamdaman mo yan kapag nakita mo ang isang tao. Yung puso mo nagiging mabilis ang tibok nito na animo'y hindi normal. May iba pa nga na nagkakainlove-an ang isang magkaibigan."