Thought For The Week 소설 & 이야기

I thanked her. Bumaba ako para makaligo na dahil sa baba pa ang banyo rito. As I showered, I can't help but overthink everything. Tama ba na nagstay ako? Buti nalang Sabado ngayon at may time pa ako makauwi bukas para magtrabaho sa Lunes... On the other note...mabuti na rin siguro ito para may time pa akong mapersuade ang lalaking yun.

Isang linggo ko siyang hindi makikita. I didn't say anything and just tried to console myself. That's just one week. Time will pass quickly. In no time, he'll be back and we will talk about the things we need to talk about. It's just for a week.

Akala ko naman matatagalan pa ito at nung sinabi niyang next week ay hindi agad ako naniwala. As in next week masyadong mabilis yun para sa preparation lalo na kung gusto niya engrande pero hindi ako binigo kung gaanu siya kayaman at kaimpluwensyang tao para sa loob ng isang linggo maganap ang araw na ito.

I wished we could be together this Yuletide season. Last Christmas and New Year's Eve, we're both penniless. We're both sad for I just slept while others were making gala and merriment. He, too, has been frustrated that we were together. The book "A Thought A Day" is my all-time favourite. It is like an "Our Daily Bread", which offers divine wisdom. Thus, since Rodea was requesting from me an inspirational e-mail, I decide to get from the said book. Actually, I started it last Thursday. It's half-done.

Minsan, kahit simpleng bagay, nagiging big deal dahil sa pagiging over thinker ko. Minsan, tinatanong ko ang sarili ko ng kung ano-ano. Kung deserved ko ba talaga ang buhay ko ngayon. Kung sapat ba ako para sa ibang tao. Kung tama ba ang mga naging desisyon ko. Ang dami kong tanong pero hanggang ngayon, wala pa ring kasagutan. Saan ko ba hahanapin ang mga sagot? O kung mahahanap ko pa ba? But then I realized that everything happens for a reason. We should never question our worth because even if other people call us worthless, always remember that we always deserve the best and not settle for less. We know ourselves better than other people. We should never let other people drag us down.

The text was simple but thoughtful. Liam: *"Hey Kairah, hope you’re having a good week so far. I was thinking of taking a short trip this weekend, just to get away for a bit. Would you be interested in joining me for a day? I know a quiet place by the beach. It could be a nice break."*

The Flowers Avianna's POV Tahimik ang buong bahay nang magising ako kinabukasan. Monday na pala. Mabilis ding bumalik sa isip ko ang nangyari sa buong weekend—ang paglabas naming tatlo ni Kyrex, ang pamimili ng mga gamit ni Mochi, ang pag-inom ng kape, at ang simpleng paglalakad sa mall na kahit ilang beses kong isipin ay hindi ko pa rin maipaliwanag kung bakit naging magaan sa pakiramdam.

Thoper made it easy for me. Hindi siya umuuwi ng bahay. Hindi ko rin alam kung anong nangyayari sa kaniya sa buong linggo. It's been a week since then. I wonder how is he? Ang bigat sa pakiramdam. Gumigising ako lagi na mabigat ang dibdib. Hindi nga din ako makapag-aral ng maayos. Lagi pa akong tulala.

Tahimik siya at alam kong pinagmamasdan ako. Madami akong gustong sabihin at may mga bagay ako na gustong itanong sa kaniya pero ayaw kong simulan ang araw na ito sa away. Sa inis na naramdaman ko kagabi at hanggang ngayon ay natitiyak kong pagmumulan lang ng away. Hangga't maari gusto kong maging kalmado. Ayaw kong magulo ang aking isip lalo na at may mga quizes kami na dapat kong paghandaan this week.

Napag-isipan ko ang mga nangyari sa mga nakaraang linggo, mula sa aming personal na pag-uusap hanggang sa mga propesyonal na hamon. Pagdating ko sa bahay, nagpasya akong magluto ng simpleng hapunan. Habang ako ay nagluluto, naisip ko ang tungkol sa aking mga kaibigan, mga plano sa hinaharap, at kung paano ko maaayos ang buhay ko sa kabila ng lahat ng komplikasyon. Alam kong hindi madali ang lahat, ngunit sigurado akong sa pamamagitan ng pagtutok sa mga mahahalagang bagay at pagiging bukas sa mga bagong pagkakataon, makakahanap ako ng tamang landas.