Thought Words Novels & Stories

Nalilito siya—pero sabay na sabay do’n, sobrang tinamaan din. Halo-halo na ang laman ng utak niya, parang nagka-crash lahat ng thoughts niya nang sabay-sabay. Hindi na niya alam kung alin ang tama, alin ang delusyon, at alin ang dala lang ng emotions niya sa moment na ’yon. Ang malinaw lang—bago pa man siya makapag-isip nang maayos, nauna nang gumalaw ang bibig niya.

Nakatitig lang ako sa mahabang mesa, sa mga bakanteng upuan, habang pakiramdam ko unti-unting sasabog ang utak ko. Too many thoughts. Too many what-ifs. Ayaw ko ng ganito. Kapag nagsisimula na akong mag-overthink, wala akong natitirang pasensya. Hindi lang sarili ko ang naaapektuhan, pati mga taong nasa paligid ko, nadadamay. At ayokong maging ganon lagi.

Hindi ko na naman napigilan ang sarili kong mag-isip ng malalim. Through my whole life, I have this stupid habit of torturing myself with my own thoughts. Kahit hindi ko gustong gawin, hindi ko pa rin maiwasan. Minsan, kahit simpleng bagay, nagiging big deal dahil sa pagiging over thinker ko.

"You let your heart fooled and blinded you by the things you thought it's possible." Napatitig naman ako sa kaniya na nagtataka ang mga mata. "What do you mean?" I asked afterwards. "Tuso ang puso, Amethyst. Kaya tayo nagkakaroon ng mga maling akala dahil na rin sa dala ng bugso ng damdamin," humugot muna siya ng malalim na buntonghininga bago nagpatuloy. "Kaya nga tayo may utak para isipin muna ang mga bagay-bagay, eh. Para hindi tayo malihis ng landas, but in your case. You let your heart manipulate your thoughts and actions."

Halos ramdam ko ang pagtibok ng aking puso sa aking mga paa—ganoon kalakas ang pagkabog nito. Nakakatawang isipin na sa pagkakataong iyon, naramdaman ko ang panliliit sa sarili, isang bagay ng isang beses ko lang talagang naramdaman. Pinilit ko ang sarili kong huwag nang isipin pa ang pangyayaring iyon dahil iyon ay nakaraan na, karapat-dapat kalimutan. Ngunit taksil ang utak. Matagal na. The more you think about something, the more the memory would come closer to you, kahit na anong pigil mo.

Well in my defense, kapag nasanay ka na kasi sa isang bagay, agad mo ring napapansin kung bakit bigla na lang itong tumigil at doon pa sa mga pagkakataong hindi mo inaasahan. "Love, tara na," wika niya. Agad akong huminga ng malalim at napapikit na lang. Gumaan ang loob ko dahil hindi niya ako nakalimutan. Siguro'y dala lang rin siguro iyon ng aking sobrang pagkabahala. It's so random, but sometimes random thoughts could be our subconscious mind warning us to prepare for something big. Yeah, I'm weird, it's part of being an overthinking girl.

“Lyka, kahit na. Hindi ko inaabuso ‘yung kapangyarihan ni Samuel. Hindi ko nga rin hiningi tulong niya para makapasok dito. Sariling sikap ko ‘to. At natatakot ako na baka isipin ng iba na ginagamit ko lang si Samuel.” “Althea, that’s a possibility. I mean, possible ‘yan na isipin ng mga tao, normal ‘yan, at kung ‘yan ang iisipin nila, mangyayari at mangyayari ‘yan sa ayaw at gusto mo. Hindi mo na ‘yan kontrolado. Kaya imbes pag-aksayahan ng oras ‘yang mga ganyang thoughts, relax, breathe. Huwag mo na lang pansinin. Hindi worth it,” wika niya habang nakahawak sa magkabilang balikat ko. Tama siya, kahit mag-overthink ako, hindi ko pa rin mapipigilan ang iisipin ng ibang tao. Nag-aaksaya lang

"Basta sinasabi ko sa'yo, ayusin mo 'yang brain mo, ah? Pinagsasabihan lang kita dahil ayaw kong matanggal ka sa trabaho. Mag-isip nang mabuti. 'Wag padala sa mga evil thought." Grabe naman sa evil thoughts!

i t-thought, hindi mo gugustuhing magkaanak. I..i thought you don't want to be a father. You see, you're a businessman, you--" Pilit niyang paliwanag ngunit pinutol nito kung ano man ang sasabihin niya "You're always thinking negative thoughts about me! About us! Hindi mo muna ako tanungin. You never let me enter in your heart." Nanghihinang napaupo ito sa lapag. "You never let me enter in your life. You never let me." Mahinang

"Oh well, kung ano ang mangyari bukas, mangyayari." Napag isipan ko na, I would rather have a life of Oh wells, rather than What ifs. Natutunan ko na, too much overthinking can make me loose so much opportunity kaya dapat tigil-tigilan ko na rin, wala akong mapapala sa kakaisip sa mga bagay-bagay na hindi ko naman dapat pinoproblema.