Thoughts In Tagalog Novels & Stories

kwento niya. Napalunok ako. "There's no need to necessarily capture it. You can still remember it with your heart," sabi ko na lang din. "Huh? 'Di ba dapat sa utak?" Ngumiti ako nang matipid. "Oo, pero tumatatak iyan sa puso," sagot ko naman.

If he doesn't want to eat, I don't care anymore. After a while he spoke, "Saan mo gustong pumunta?” (Where do you want to go?) "Can you speak Tagalog? I feel like I'm in the 18th century and you'll just speak English to me?" I said, annoyed. (Baka gusto mong magtagalog? Feel na feel kong para akong nasa 18th century tapos i-english-in mo lang ako?) He chuckled. “Kung ganoon ay saan mo ninanais pumunta, binibini? Maaari ko bang malaman?” (Where do you wish to go, my lady? May I know?) He even bowed in front of me which made me laugh.

Chaotic minds and a heart full of what-ifs. I sigh. Muli na namang bumalik ang mga agam-agam ko tungkol doon sa nangyari sa amin sa Cebu. Ayokong mag overthink but with those mix signals and sexy as sin smiles, naiisip kong kilala niya ako. Na gaya ko hindi rin niya malimutan ang gabing ‘yon.

Babae “Nahulog ako sa mga bulaklaking mga bigkas, mala-langit na pangako na hindi ko napansin sa huli ay inuuod na tangkay at nabubulok na petalya na siya nang kumanlong sa akin habang buhay."

Kahit na kinakabahan ako sa maaaring mangyari sa baba at pagkatapos nito. I couldn't help but bit my lower lip just the thought of the possibilities. Hindi ko na pinansin ang dalawang receptionists when I'd passed their table, too caught up with my thoughts now. Ano naman kayang sasabihin ko sa harap ng camera?

Sarcastic I slowly close my eyes i feel the peace in this kingdom, i fell like im home. I open my eyes where am i? Its so dark i cant see anything! I hear some voices whispering in my ears i hate it! "Wag kang mawawalan ng pag asa hija" i heard it, whats this? "Zuri wake up" ""What do you think my daughter you can have a happy life?" Im scared, im so scared Its look like an echo inside in my mind "Baby dont hate me okay? Uhmmm daddy loves you so much kaya gising ka na"

sigaw ko “Iba parin talaga ang epekto ng may pa sorpresang halimbawa, tingnan mo nga naman ang daya ng mundo, kung sino pa ang masama siya pa ang mas pinapanigan ng swerte at kapangyarihan Hahahaha” pahalakhak nitong sambit. Nanginginig ang aking mga tuhod, ano pa ang kwenta ng aking buhay kung wala ng silang lahat, una si Ama patapos ang aking kapatid at ngayon si Ina naman?

Tumikhim ako at naka isip agad ng idadahilan. "Nasa Pilipinas ako, sa sarili ko pang bansa hindi ba kabastusan naman kung mag i english pa ako kahit na alam ko naman kung paano mag salita ng tagalog?" "Phew! Makabansa ka pala, hindi ako na inform." "Bakit?" "Wala naman, sasabihin ko lang sana sa'yong bukas mag papagawa ako ng tarpaulin na may nakalagay na suportahan ang sariling atin."

Nabilaukan pa ako dahil sa gulat pero may baso ng tubig na biglang lumitaw sa harap ko kaya kaagad ko iyong inabot at uminom. Ilang segundo din ang ginugol ko bago ako nahimasmasan. Napahugot ako ng hangin at pinakawalan din ito pagkaraan. Nag-abot naman siya ng rolyo ng tissue na tinaggap ko bagama't sinimangutan ko ito. Nagpunas ako ng sarili at ibinaba ang mangkok ng pagkain sa kama. "Stop over thinking. Mangyayari ang dapat na mangyari, hilingin mo man o hindi." aniya na nakatitig pa din sa TV. Seryoso ang mukha nito at di man lang ako sinipat kahit sandali.

I started to feel numb with a baseless pain in my heart. I feel like I’m dying slowly. "You might lose your hope because of your fear" I whisper what Tagan said a while ago. Is that it? Am I late already Cali? Tears started to run in my cheeks and Cali's face flashes on the dark sky. Napangiti ako ng marealize kong huli na nga ako. I'm late! Too fucking late! Stupid! "CALIIIIIIIIIIIIIIIIIII!!!!!!!!"