Thoughts In Tagalog Novels & Stories

I can't get rid of his face from my mind. May early meeting na magaganap isang oras mula ngayon. Alas singko pa. Inaantok pa ako pero ang tenga ko ay gising na gising na. Bumangon nalang ako at naligo. Nag-warm water ako sa pagligo dahil malamig. Umuulan sa labas at medyo madilim. Pinaandar ko ang TV ko ng matapos akong maligo. May bagyo ayon sa ulat at inaasahan ang pagbaha at landslide. Wala namang landslide dito sa syudad. Baha meron.

Sabagay naalala ko andami ko nga palang problemang iniisip, Andaming gumuhulo bumabagabag sa utak ko onting onti nalang ata saaabog na yung utak ko dahil sa sobrang dami nang nalaman at problema nito. "Wag ka munagg susuko brain!"Sambit ko sa sarili ko at tumingin tingin sa puno nang kalsada nakakrelax talaga kapag nakakita ka ng mga puno tas nakakalanghap ka pa ng sariwang hangin naalala ko tuloy yung sa chocolate hills tas nkilala at nakausap ko si ano... JIROH!ANO KA BA BAKIT MO BA SYA INIISIP?!

sagot ko "Ah ganon ba" sabi nya at bigla akong inakbayan na parang sinasakal ng bahagya Hinampas hampas ko braso nya, "G*go! Tumigil ka nga! Pag ako natuluyan, sige ka!" Tumawa naman sya at binitawan ako. Nung nakikita ko na ang walo ay umayos na kami ng paglalakad. Walang nangyaring ganon, cous

Adrian whispered but I still didn't get it until our instructor called me again. I went to him and I heard from his thoughts they were making me a karate prefect which was already said all they were expecting me to do was say thank you and take my badge I did just that and take the badge from our senior instructor who pin it to my shirt I was so glad and almost forgot what I was thinking then I was assigned my first duty.

Absentminded Araw na naman ng Lunes pero pakiramdam ko ay napapagod na ako agad. Pagkamulat ko pa lang ng mata ay naalala ko na kasi agad ang lalaking 'yon. Nakakapanggigil talaga siya.

Hindi. Dahil sa unang pagkakataon pa lang nangako ako sa sarili ko na hindi ako makikialam ng may buhay ... at buhay na buhay... Sa situation na ito... di ko alam kung ano ang magagawa kong desisyon. "Pag-isipan mo ng mabuti." "Kasalanan 'to ni Mama." "... May binabalak 'ata ang nanay mo sa panahon na yun... Ina mo siya... kung ano man yun, alam kong sa ikakabuti mo."

Hindi siya takot na magsabi ng totoo at magpahayag ng opinyon, malakas din ang loob niyang umapila sa mga bagay na iba ang pananaw niya. I heavily sighed. She has a point. No, erase that. She's right. Hindi ko lang talaga maiwasan mag-isip nang baliktad. Bukod sa umaasa ako, It's just that I want to think positive. I'm trying my best not to trigger my thoughts.