Thoughts In Tagalog Novels & Stories

sigaw n'ya "Ready ka na ba?" dugtong pa n'ya na hindi man lang kinakabahan. "Go!" maikli kong sagot. Sinimulan n'ya ng mag drive. Nung una ay medyo may pa gewang gewang pa kami pero kalaunan ay nagamay n'ya na ang pagmamaneho. Mabagal lang s'yang mag-drive dahil sinasanay n'ya pa ang sarili n'ya pero matapos ang ilang minuto ay pabilis na s'ya ng pabilis.

Dun palang sa LRT ay parang kilala na niya ako. Ah! Naguguluhan na ako! Hindi ko na alam kung tama ba 'tong mga naiisip ko. Nakakainis dahil magaling lang akong mag-isip ng kung ano anong teorya pero ni-isa naman sa naisip ko eh wala namang tumatama! Ayaw kong umasa pero grabe! Nakakabaliw 'to masyado! This is stupid! This is too impossible! Masyado lang siguro akong dinadala ng mga emosyon ko kaya ko naiisip 'to. Wala lang yun. Wala lang si Jade. Wala lahat nang 'to.

Mukha yatang nabigla. Bumangon ako at balak kong maligo muna. Kahit kasi malamig ang klima sa Baguio, pakiramdam ko nagla-lagkit ako. Pwede na ngang gamitin pag-prituhan ng manok. Napako ang tingin ko sa sofa nang makita ko na may dress roon. Sa ibabaw noon ay isang sticky note. Kapag may sticky note, kilala ko na kung kanino iyon galing.

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

tanong ko sa kaniya at tumango naman siya. "Mali ang spelling. T-H-O-U-G-H-T-S dapat. Maging maingat ka diyan kasi isang letra lang ang mawala sa salita, mag-iiba na ang meaning niyan. Walang salitang "taughts" pero ang "taught" ay past participle ng "teach" while "thoughts" is past participle naman ng "think". Ito ding "lose" ay dapat past participle which is "lost". Kapag sinabi namang "you're" ang ibig sabihin ay "you are". Dapat "your" ang gagamitin kasi sayo ang tinutukoy." pagtatama ko. Marami pa akong itinama sa grammar at spelling niya. Pinalitan ko din ang ibang terms na ginamit niya sa essay para mas magmukha itong presentable at pinaghandaan.

Kataga nito na ramdam na ramdam namin ang lungkot, sakit, pagpaparaya at pagpapalaya. "Alam kong natagpuan mo na ang taong magpapasaya saiyo, taong kaya kang mahalin at ingatan. Taong kayang suklian ang pag-ibig na nais mong ibigay. Pero nais ko lang itanong, PAANO AKO? MATAGAL DIN KASI AKONG NAGTIIS NA MAKITA MO, MARAMDAMAN MO KAHIT ALAM KONG IMPOSIBLE. Paano ako aalis dito sa sakit na iniwan mo kung patuloy ka parin bumabagabag sa pusot isip ko?"

Tuluyan na siyang dinedma nito. ¤¤¤¤¤¤ MAAGA siyang umuwi, bigla kasing sumama ang pakiramdam niya kanina sa nakita sa coffee shop. Ang daming bumabagabag sa isip niya at pakiramdam niya masisiraan siya ng bait. 'Bakit sila magkasama? Sila na ba? Nagsisimula na ba siyang magmove on dahil sa nangyari kagabi?'

Napapikit siya nang mariin habang humihinga nang malalim. Desire, desire, desire! Paulit-ulit na umalingawngaw sa loob ng utak niya ang mga kataga. Papayag ba siyang ganito lang ang mamamagitan sa kanila ni Lyon?

Delikado na kung marinig pa ako ng mga kasamahan ko. “I’m sorry, alright?” Hindi ako sumagot dahil busy ako sa pagliligpit ng gamit ko. He’s making everything light huh, eh kung ano ano na nga ang naiisip kong hindi magandang pangyayari. Itong lalaking ‘to akala niya makukuha niya ako sa sorry? Aba, teacher ko ata si Luilaine.

napatawa naman ako at nag-isip "I'm confused right naw dahil kay confusius kaya sa susunod nalang" Iniangat niya lang ang tingin niya at agad bumalik sa kaniyang pagbabasa Natahimik kami pero naalala ko ang notebook ko sa Philosophy kaya napatingin ako sa notebook niya na Philosophy rin. "Hoy" tawag ko sakanya na ngayon ay nagbabasa na. "Mali ata ako ng pinuntahang lugar. Ingay" reklamo niya bago napatingin saakin