Right Now In Tagalog Novels & Stories

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Hindi na ako nag-atubili at naghain agad ko ng tinapay sa aking pinggan. "Amella?" si Mommy Patricia na inangat ang paningin mula sa Ipad na hawak. "Nasabi mo sa 'kin kahapon na may pupuntahan ka." "Yeah, pupunta ako ng Ilocos ngayon, mommy." Yumuko ako upang ipagpatuloy ang pagkain. "Ilocos? Ang layo no'n mula dito sa atin," si mommy na nilapag ang Ipad sa ibabaw ng mesa.

’ “Nasaan ka? Nasa bahay ka ba?” ‘I’m driving right now...’ “Pupunta ako d’yan!” ‘Josh –‘ “Pupunta ako sa inyo, hintayin mo ako!”

Ayaw naman niya ipaalam ang tungkol rito iba. Mga ilang sandali ay akala niya ito ulit pero si Denzel na ang nag-text. Madalas chitchat na lamang ang ginagawa nila ngayon lalo na sa ibang bansa ang binata dahil kasama siya sa isang concert tour ni Miss Madrigal na kilalang OPM singer sa Pilipinas. Nakaraang buwan nagtungo mga ito sa South Korea, Italy at ngayon, nasa Germany naman sila. Magri-reply pa sana si Katherine sa kaibigan nang biglang bumukas ang bahagi ng bookshelf at bumungad sa kanya si Gabriel.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

"Andito naman ako sa tuwing kailangan mo ako,ah?" "Oo, pero I need you here with me, dito sa tabi ko, hirap na akong hanggang screen na lang kita nakikita! Kaya nga I'm begging you na dito ka na lang din mag-aral." Ramdam ko sa mga mata ni Angel ang pagkaseryoso niya, at napakasakit sa akin ito. "Mahal naman," bulong ko and she cried.

sabi ni Mommy na nakaupo sa gilid ng kama ko. Hindi ako siya sinagot at patuloy na umiiyak. Naramdaman kong niyakap niya ako. How I can stop crying? Kung ang nasa isip ko ay ang Mama ko at si Teedy! Sana kasama ko sila ngayon. Hindi ko na namalayan at nakatulog na pala ako. --- Kinabukasan ay maulan pa rin. Nag-announce na rin na walang pasok ngayon.

Damn it! ---- Meanwhile; in the Philippines... Tahimik na nakaupo sa isang parte ng sofa ang dalawang magkaibigan na sina Kheed at Lucas, nakikinig sa mga kwento ng nakababatang kapatid ni Samantha. " Why are you in a hurry? You could have just wait for them to come back." Malumanay na tanong dito ni Señora Silvana. " Hindi po pwede. Nasa panganib ang ate ko." Sagot ng batang lalaki.

Medyo tumahan na rin siya. "Let us go." saad ni Greg. Hila-hila niya yung ilang bagahe namin. Sumunod naman kami ni Tita pero huminto siya saglit kaya medyo nauna ako. "I think this is the best place I will choose to stay before I go to God's paradise,"mahinang wika ni Tita pero sapat na para marinig ko. Nagsalubong ang dalawang kilay ko dahil doon tapos ay hinarap ko siya.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.