Wrong Timing In Tagalog Novels & Stories

After our misunderstanding last night, Maru decided to spend our weekends in Tagaytay. Kailangan na daw naming sulitin yung mga oras na kami pa lang dalawa, dahil sigurado daw na paglabas ni baby ay may kahati na kami sa atensyon ng isa't isa. Everything is perfect. Sa sobrang perpekto ng mga nangyayari ngayon ay nagsisimula naman akong makaramdam ng takot sa mga susunod na mangyayari.

“TO THE ONE ALWAYS TOOK 1 STEP FORWARD AND 2 STEPS BACK” Hanggat may oras pa, marapat lamang na itama ang mga pagkakamali. Segundo, minuto, oras, araw, at taon. Hindi hihinto sa pagtakbo ang oras dahil lamang ikaw ay nasasaktan. Walang pakialam ang oras ng kapalaran sa iyo, iyon ang mapait na katotohanan— nasa gitna ka man ng pighati o kasiyahan, patuloy pa rin itong dadaloy.

"Just stay here. We're not yet done talking." "I want to go home." "No! You should stay. It's late. It's already eleven in the evening. Delikado kung uuwi ka pa ng mag-isa." Ani Damon. Ngayon ko lang din napagtanto na ang tagal ko na pala dito sa bahay nila. Akala ko ay mga dalawang oras pa lang ako na naroroon.

Ang gulo mo rin eh. Akala ko ba bawal ma-late? Hindi ko pa nasisilayan ang anino niya ah. Sa meet up may batas, bawal ma-late. Sus, bigay-bigay siya ng time tapos siya pala itong mali-late ngayon. Filipino time pa more. Ten minutes late na siya. Saan pa kaya nagsususuot ang supladong iyon. Baka nanghiram pa ng outfit niya. Naku, ang dami kong alam!

Kapag naiinis o galit ako ay isang halik nya lang, parang natutunaw na itong puso ko. "Kinikilig ka ano?" Asar nya sakin dahil don ay kinurot ko ang tagiliran nito. Bumuntong hininga ako bago nagsalita. "Sige na hubby, anong oras na oh! Ang tagal mo pa namang matapos maligo, para kang babae." Iling kong sabi sabay nag pinag cross ang braso ko. "Alam mo bang mas matagal akong matatapos maligo kapag kasama ka sa loob ng banyo." Sabay kumindat pa sya sakin at ngumisi ng nakakaloka.

Tumango naman ito. "Yea, anong oras uwi mo?" tanong naman nito sakin. "Maya pa, 6:00 pm. May gagawin kami e." Sagot ko. 4:00 pm palang. "Oh hintayin nalang kita." "Ha? Hindi! Matagal pa kami." Hindi ako papayag na hintayin nya ako no! Matagal pa out namin. "But I want to." sabi nito at nagpout sakin. Hala?

nakangiting saad ko. Tumango ito sa akin bago lumabas. Tumingin ako sa relo ko. Hindi pa naman kami late. Wala pa ngang alas syete, masyado lang silang maagang pumasok. Ganito ba talaga sila? One hour ahead sa time? Nang lumabas na ang isang lalaking siguro ay nasa middle age na ang edad ay umayos na kami ng tayo ni Anji.

Nakalimutan niyang magkaiba nga pala ang oras nilang dalawa. “I’m sorry kung nagising pa kita. Matulog ka na kung ganun dahil masyado ng malalim ang gabi.” Alas kwatro pa lang ng hapon ang oras sa bansang kinalalagyan ni Jaydon ngayon. Ibig sabihin nauuna ng walong oras ang Pilipinas kesa sa England kaya posibleng magkaroon ng conflict sa oras nilang dalawa dahil gising pa si Jaydon habang tulog na si Aeriza at kapag nagising na si Aeriza tulog na rin si Jaydon.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Kalalake kong tao pero naging iyakin na yata ako dahil sa tuwing titingnan ko ang susi at ang kwintas na ito ay agad na nangingilid ang luha ko. ‘We have the right love at the wrong time,’ ‘ika nga ng isang kanta. Tama kasi minahal ko sya at naramdaman kong minahal nya rin naman ako. We were happy. Binuo nya ang pagkatao ko in a short span of time na nagkasama kami. Na naging mali dahil nakatali na ako at hindi nya ako kayang ipaglaban sa ibang tao, lalo na sa mama nya.