Novel & Cerita Tita Duties

Alessandro "Are you sure about this Tyche?" Tita Anya said. "I'm sure po Tita, besides po kailangan ko po ng trabahong ito para na rin po sa gamot ni Mama at sa pagte-teraphy niya." "You just graduated in college 'nak! Sayang iyon you can be a really good chef pero babagsak ka bilang waitress sa ibang bansa!" aniya.

”Tama ka.” Tinupi ni Titus ang mga brasi niya sa dibdib niya. Walang galit sa mga mata niya. Sa halip, may sinag ng approval at awa. Akala niya magiging makapal ang mukha ni Catherine at magpapatuloy na hanapin siya. Kaso, hindi niya inasahan na susuko ang babae at ipapamigay pa ang Hudson Corporation.

"Yes po, tito. Ako na po ang bahala sa kaniya." "Mudos 'to, Dad. 'Wag kang magpapaniwala agad. Magaling manloko 'to. Aawayin niya lang ako kung alam n'yo lang." Kahit gustong-gusto ko sabihin hindi ko magawa. Napailing nalang ako. "Hija, wala ka namang dapat ipangamba. Darrel will take care of you." Sabi ni Tita na parang ipinaintindi niya sa'kin. Tahimik lamang si Tito na kumakain.

Habang ang iba pang kasambahay ay abala sa kanilang sariling gawain, siya ang inaatasan na mag-ayos ng lamesa, maglaba ng basahan, at maglinis ng iba pang bahagi ng bahay. “Estella, kailangan kong ipagawa ang mga ito,” sabi ni Tita Marsha habang ipinapakita ang ilang basahan at mga kagamitan na kailangan linisin. “Wala nang oras para maghintay. Maraming trabaho ang kailangan tapusin.”

Nagtaas naman ng dalawang kamay si Brett na parang sumusuko. "Pero kapag ikaw, puwede? Iba ka talaga," wika nito. "Sige na, Sir. Mauna na ako. Thank you po sa paghatid. Mag-ingat ka paalis, baka kung ano namang kasamaan ang makasalubong mo." Pagkalabas niya ay sinenyasan niya itong umalis na kaya natawa ito. Ang unang duty ni Thyra ay sa housekeeping department, kaya inatasan siyang maglinis ng rooms kasama ang kaniyang senior.

Napawi ang kanyang ngiti nang makita niya akong kausap ang dalawang bisita niya. “Mga hijo, nandito lang pala kayo!” Mahinhin na humalakhak si Tita Taliana at pinandilatan ako ng mata. “Let’s go inside. Nasa loob na ang mga magulang ninyo. They are waiting for us, as well as my daughters…” “Susunod na ako, Tita Taliana. I just want to speak to her—” “She’s our maid, Dominic,” pagputol ni Tita Taliana. “She’s not worth your time and she has so many things to do!”

Kahit para na siyang gagong bumubuntot-buntot, okay lang. “Sigurado ka bang ihahatid mo pa kami?” tanong ni Tita Merriam nang nasa Davao International Airport na sila. Naghihintay na ang sasakyan na kasama niyang in-arrange. “Obligasyon ko po kayo.”

Titiana is the deity of indolence. Parati siyang nakaabangan sa malaking salamin na nakapuwesto sa hilagang bahagi ng malaking silid. Inililista niya ang mga pangalang punong-puno ng katamaran sa kanilang buhay. Gustong-gusto niya ang paggawa ng summary sa bawat buhay nila. Kaya naman sa tuwing may dadalhin sa kaniyang nasasakdal ay hindi siya nahihirapan sa pagbibigay ng datos at verdict sa mga ito. "Ano't napadpad ka rito tagapamahala ng Uno?" may kataasan ang boses ng naturang deity.

Kaagad namang sumangayon ang kaniyang asawa. "Sige po. Maraming salamat. Akyat na po ako," paalam ko nang matapos na akong kumain saka pumanik sa taas. Kinabukasan, gaya ng sinabi ni Tito ay sumama ako sa kaniya pagpasok niya sa trabaho. Financial consultant siya sa isang lending firm habang si Tita Beatriz naman ay mas pinili na maging housewife. Pagkarating namin sa kompaniyang pinapasukan ni Tito ay kaagad niya akong pinakausap sa kanilang Head. Ngunit mailap sa akin ang suwerte dahil wala na raw silang bakante.