Titibo Lyrics Mga Nobela at Kwento

Kailangan lang niya ang unang apat na linya ng The Phoenix Seeks Its Mate upang maipahayag nang buo ang damdamin niya. “Vicento, nandito pa si Tito Pablo,” sabi ko, medyo nahihiya sa pagiging direkta niya. “Ayos lang,” sagot niya. “Marami nang karanasan si tito.” Ngumiti si Tito Pablo. “Oo naman. Bata rin akong minsang naging padalos-dalos. Mukhang napakaganda ng samahan ninyo ni Miss Canlas.”

🎵 “Kung pwede lang ibalik, ang oras ng ‘yong ngiti…” “Pipilitin kong ilaban, kahit ako'y wala nang silbi.” Mabagal ang ritmo ng musika. Sumasabay sa tibok ng puso ni Xayvier na animo' y unti- unti nang nawawalan nang lakas. Dinig ni Xayvier ang bawat linya kasabay ng pag bintig ng puso niya, at hindi niya namalayang sumasabay na naman siya sa kanta —mahina, paanas lang, parang dasal.

I stuttered, he grab my arm and grips it and I winced at the pain. "S-sandro nasas-aktan ako" I said while tears sliding down in my face, his eyes is glaring at me evily and he let my hands go. But then his eyes darkened again at lumabas siya sa kwarto namin. Napaupo ako sa kama at napahagulhol, tinakpan ko ang mukha ko sa aking mga kamay. Lasing lang siya kaya niya nagawa iyun, wala siya sa tamang pag iisip Faye. Humiga ako sa kama and I let the darkness fall over me.

tita whispered and wiped her tears. Dumating si tito na dala ang isang pitcher at may dala rin siyang babasaging baso. "Drink hon. You said your thirsty." si tito at binigyan ng tubig si tita. "You should also drink son. You cried so much." binigay sa akin ni tito ang isang baso ng tubig. Tinanggap ko iyon gamit ang dalawang kamay ko pero hindi muna ako uminom. Hawak ng dalawang kamay ko ang baso, binaba ko ito sa hita ko. Nakita ko ang repleksyon ko sa tubig. Parang kinagat ng ilang bubuyog ang mata ko sa pamumugto nito. Namumula din ang mata ko. Nakakatulogan ko ang pag-iyak ko. Ayaw ko nang umiyak. Nakakapagod na pero ang traydor kong luha ayaw magpa-awat.

Mukhang alam na nila Tita at Tito ang tungkol sa pagbubuntis nito. "Basta ka na lang nagpabuntis sa lalaking hindi mo nobyo? Ano ba ang nangyayari sa iyo Jeann? Kaya pala kanina ka pa nakatambay sa kwarto ni Veronica! Kanina ka pa dito at hindi mo man lang nabanggit sa amin ang problemang iyan!" narinig kong galit na wika ni Tito Gabriel. Sa tono ng boses nito mukhang disappointed ito sa apo.

No I just wanna hold ya Give a little time to me, we'll burn this out We'll play hide and seek, to turn this around All I want is the taste that your lips allow My my, my my oh give me love My my, my my oh give me love My my, my my give me love Give me love like never before 🎶 Naistatwa ako sa sobrang lamyos ng boses na pumailinlang sa buong club. Napainom ako ng tequila ng diretso sa sobrang kilig sa boses niya. Sobrang gwapo niya habang pumipitik ang daliri sa gitara. Nasa kanya ang spot light. Nanatiling madilim sa paligid niya.

Kumurap si Robbie kay Grayson gamit ang inosente niyang mga mata. Sabi na hindi siya pakakawalan ng mga batang ‘to nang ganoon kadali, eh. “Tuturuan kayo ni Tito kapag hindi na siya abala.” Biglang sumipa ang mga binti ni Robbie. “Gusto kong ipakita mo sa ‘kin kung gaano ka kagaling ngayon.”

“Friday night beneath the stars In a field behind your yard You and I are painting pictures in the sky~” I didn’t know Baste could have a beautiful voice. I mean, I heard Tito Elio sing during his wedding proposal to Tita Nika, and damn. Nakakain-love ang boses. Hindi ko alam kung ano pa kulang sa mga Sierra, dahil kung titignan, mukhang nasa kanila na ang lahat. “And sometimes we don't say a thing Just listen to the crickets sing Everything I need is right here by my side~”

🎶Bawal, Hindi tayo pwede Magkaiba tayo't hindi maaari Pilitin man ay may masasaktan Wala akong magagawa kundi--- Limutin ang nararamdaman🎶 (2x) 🎶Hindi tayo pwede Kinagat ko ang aking ibabang labi nang matapos ang huling kalabit sa pisi. Namuo ang aking luha at ayaw ko itong pakawalan. Hindi pwede! Ang pagluha ay wala sa aking opsyon. Hinding-hindi ako iiyak dahil kaya ko ito. Inilapag ko ang gitara sa tabi ng kama at saka ako dumapa at umiyak. 'Wahhhh, sabing hindi ako iiyak eh huhuhu'

Hindi lang sa akin, kundi sa mismong simpleng buhay namin dito. l Nang medyo humupa na ang tawanan, nagsimula nang tumugtog si Mang Tibo ng gitara. Paborito niyang kanta ‘yung laging may “babae sa probinsya” theme. Gabi na, at medyo malamig na rin, kaya inilagay ko ang kumot sa balikat ni Mama na nasa tabi ni Aling Cora. Si Killian, nakaupo pa rin sa tabi ko. Hindi na siya nagsasalita. Tumitingin lang sa apoy, sa mga bituin, at paminsan sa akin.