Title For Romance Novels & Stories

Tumititili ako sa aking isipan habang pumapasada ang kamay sa kaniyang katawan. Dahil sa init na naramdaman ko, pumikit rin ako at ninamnam ang kagandahan ng kaniyang katawan. Pumunta sa matitigas niyang dibdib ang aking kamay. Pababa sa kaniyang tiyan na may anim na pandesal akong nasalat! Hanggang sa baba. "D-deon, bago ko linisin ang baba, isipin mo munang... kasal lang tayo for one year—"

“I hate you so much, Daddy! I hate you!” Ganun pa man ang ay hindi nabago ng magaspang niyang ugali ang pagkakaroon ng magandang mukha kahit na bata pa. Gwapo rin naman si Tito kaya hindi na ako magtataka. Mapula at mugto ang mga mata niya habang nakasuot ng gown. Isa siya sa mga abay na wala namang ginawa. Ayaw niya kasing tumayo noong turn na niya at hindi rin siya mapilit ng ama. Masama ang tingin niya sa lahat. Sa mga bisitang pumunta. Lalo na kay Mommy at sa akin. Punong-puno ng paninisi. “What are you doing here? Nag-iisa ka dito.”

"Hindi naman pwedeng lagi kong kine-claim ang title na gorgeous, so I'm sharing it with you." Serene scoffed. "Hindi ko ineexpect na ganiyan kalakas 'yong hangin mo, akala ko zephyr means light wind, bakit opposite 'yong meron ka?" Tumawa si Zephyr at saka inakbayan si Serene. "I know that you found me handsome the first time you saw me."

Napangiwi siya nang maramdaman niya ang hapdi sa kaniyang dibdib at kaniyang likuran. Napamura sya dahil tila sumobra ata iyong babae na kasama niya kagabi. Sino na nga ba iyon? Pilit niyang inalala. Napatulala siya sa kisame habang inaalala ang magandang mukha ng babae. Her name is Diamond. At kasing ganda nito ang kaniyang pangalan. Ito iyong mga mukha na mahirap kalimutan.

Napatingin muli ako sa card at binasa ko ang nakalagay dito. “VIP Marriage?” kunot-noo kong bigkas.

“Ano ang tawag mo sa akin, hmm? De Andrade?” Hindi pa siya kinakausap ni Everly sa ganitong tono at paraan. Palagi rin siyang may ngiti sa kanyang mga mata, maliwanag at maganda at puno iyon ng pagmamahal. Tinatawag din siya nito sa pangalan kahit pa gaano man ito kagalit o nagtatampo sa kanya kaya naninibago talaga siya na biglang sa apelyido niya na lang. Iyon ang unang pagkakataon na sa apelyido at casual na paraan magmula ng magkakilala sila. Para kay Roscoe, kakaiba ang pakiramdam na ito. Hindi siya sanay sa ganung pakiramdam at naninibago. “Anong mali kung tawagin kitang ganyan? Ikaw naman talaga si Mr. De Andrade. Gusto mong mas buohin ko pa ngayon ang pangalan mo?”

“Pero mukhang mas may kinain kayong kilig kesa pagkain ah.” Evan chuckled. “Tita, salamat po. Kailangan ko siguro ng pampalakas. Baka kasi maubusan ako ng angas points dito.” “Wala ka na talagang angas points,” singit ko agad. Mom gasped playfully. “Grabe, asawa mo pa naman pinagtatanggol ni—” “Maaa,” I hissed. “Hindi pa kami—” She raised her palm. “Contract, contract… pero halik is halik, anak. Kung kontrata pa ‘yan, e di sana board meeting muna bago kayo mag-romantic scene.”

Hindi ko kasi masyadong narinig yung sinabi niya sakin. "Amore Desiderato. Yun ang title ng kanta," sabi niya dahilan para mapangiti ako. "Ang ganda naman kuya. Pero, anong meaning nun?" tanong ko. "Desired Love," sabi niya. Napaisip tuloy ako kung gaano nga kabagay ang musika sa title nito. "Ang gusto kong ipahiwatig sa ritmo nito ay ang kagustuhan ng taong magmahal at mahalin. Kahit itanggi man natin ito, darating pa rin ang panahon na ikaw na mismo ang maghahanap ng pagmamahal," pagpapaliwanag niya pero napakunot lang yung noo ko. Hindi ko naman kasi maintindihan yung sinasabi niya.

Ang kanyang calculated na puso ay nakararanas ng matinding kalituhan habang ang kanyang mga mata ay nakapako sa matitigas na labi ng lalaki, isang matinding uri ng dark romance na pilit niyang tinatanggihan ngunit patuloy na sumisira sa kanyang natitirang lohika at paninindigan. "Nasasaktan ako... pakiusap, Axel... bitawan mo ako dahil ang tanging nararamdaman ko lang sa iyo ngayon ay matinding galit dahil sa pag-iwan mo sa amin sa hirap," hysterical na bulong ng single mother habang ang kanyang mga luha ay muling pumatak nang marahas sa ibabaw ng marangyang lamesa, pilit na itinutulak ang matigas na dibdib ng bilyonaryo ngunit ang kanyang lakas ay tila ba natutunaw lang sa ilalim ng nag-aap

Hindi kailanman naniwala si Therese na may tinatawag na love at first sight, lalo na kung manggagaling kay Emilio Madrigal. Para sa kanya, ang ganung linya ay parang hinango lang sa mga romance novel na madaling makalimutan o sa mga pelikulang dinisenyo para paiyakin at pakiligin ang manonood. Mga salitang maganda pakinggan, pero bihirang may katotohanan sa totoong mundo.