Novelas y relatos de Tiyo Kiko

At kelan pa sila nagkakilala? Kaya’t para malinawan ako, kinompronta ko mismo si Tito William pagkatapos ng meeting nito kay Marga. At ang sabi nito ay nakilala daw niya sa Singapore ang business partner ni Marga na nagngangalang Troy Gascon. Again, nagtaka na naman ako. Paano nakaabot ng Singapore si Marga? At sino ang Troy Gascon na tinutukoy nito?

Ayaw niyang makita siya sa ganitong kalagayan, ako na nakatira sa maliit na apartment, ako na naglalakad pauwi galing klase, ako na malayo sa mundong ginagalawan nito. "Ayaw kong makipagkita, Ma," mabilis na sabi niya. "Sabihin niyo pong may sakit ako. Sabihin niyo pong wala ako." Nagtatakang tumingin ang kanyang ina. "Bakit naman? E, andiyan na nga! Anak, kilala mo ba kung sino 'yang si Eros Sandoval? Isa siya sa pinakamayayaman sa bansa! Ang kompanya nilang Sandoval Holdings, halos lahat ng mall, hotel, at property sa Metro Manila, sa kanila! Bakit ayaw mo siyang harapin?"

Napakalaki na nito, hindi niya inaasahan na pupunta ito ngayon lalo na't alam niyang hindi naman hahayaan ni Ziah na mapalapit itong muli sa kaniya. Hindi na niya napigilan pa ang mapaluha. Hindi niya binitawan ang yakap nito at patuloy lang na hinahalikan sa ulo. Nang mga sandaling iyon ay nahagip ng kaniyang paningin ang isa pang taong pababa. Ans he saw Ziah. As gorgeous always. "Itay, sino sila?" nagtatakang tanong ni Kiko. Mabilis na nakita niya ang pagkunot ng noo ni Zhen at kahit ang kay Ziah ay kitang-kita niya kung paano ito nag react ng tawagin siyang Itay ni Kiko.

Saka, hindi na Khaliyah ang name ng gamit ko sa social media, Liya Colmenares na, sinunod ko na sa surname ni Tito Yummy, na asawa ko na ngayon. Pero napangiti ako habang pinagmamasdan ang nakahilerang pagkain sa lamesa. Maliit na litson, fried chicken na pang-isandaang tao, pancit, spaghetti, menudo, seafood at isang malaking cake na may nakasulat pang Happy Wedding Liya & Larkin. Nang makita ni Tito Larkin ang lahat ng iyon, parang gusto na niyang mahulog sa upuan.

Ong, hawak ang pinakabagong laboratory results at bone marrow biopsy ni Kiko. Si Kiko, na ngayon ay dalawampung taong gulang na, ay nakaupo sa dulo ng kama. Hindi na siya ang payat, kalbo, at maputlang pasyente na kinailangang itakas ni Amara papuntang Lopez, Quezon noon. Ngayon, makapal at bagsak ang itim nitong buhok. Matipuno na ang pangangatawan nito, puno ng kulay ang mga pisngi, at ang mga mata ay nag-uumapaw sa buhay. Suot nito ang isang simpleng t-shirt at maong, mukhang isang normal na college student na handa nang harapin ang mundo.

Kiko is wearing a trouser and a turtle neck na colorful na may pagka glittery. "My name is Alexis." "I'm Kiko," pangiti nitong pinakilala ang sarili habang nilahad ang kanyang kamay bilang pagpakilala. "Girl, si Mr. Raven din ba nag conduct ng final interview mo? Shit! ang gwapo niya no? siya talaga ang inspirasyon ko eh kaya dito ako nag apply." Halos mamula ang pisngi ni kiko habang sinasabi ito.

tanong bigla ni Sico sa tabi ko. Tumingin ako kay Rico at nagpipigil ako ng ngiti nang makita ang pagtaas niya ng kilay niya sa akin. “Shel, kaya kitang bigyan ng 10k kung sabihin mong gwapo ako,” sabi ni Sico habang dinadalaan ang mocha sa hintuturo niya. “10k? Barya!” Puno ng kayabangan na sabi ni Rico habang nakatingin sa librong binabasa niya.

Kumutsara ng biko si Padre Tiago at saka ipinakain sa akin. Napapikit ako nang matikman ko ang biko at ang manamis-tamis niyang t***d na sobrang nakaka-satisfy. "Ano ang lasa?" tanong niya. "Ang sarap sarap po, Padre." Wika ko na nginunguya pa rin ang nasa bibig ko. "Ito naman bata." Ani Padre Isagani na nakahanda nang magpasubo sa akin ng suman na mayroong t***d niya.

Si Leo naman, tahimik pero kita mong masaya. Ako? Nakaupo lang. Nakatingin sa mga tao. May mga babaeng sumasayaw sa gitna. May mga lalaking nakangiti habang nanonood. “Pre, tingnan mo ’to,” bulong ni Kiko sabay turo sa isang babaeng naka pula. “Tumigil ka,” sabi ko. “May trabaho pa tayo.” “Hindi naman ngayon,” sagot niya. “Bukas pa.”

Tanging ito na lang ang may dalang armas at umaalalay pa sa kanya sa paglalakad. "Ngayon pa ba kita iiwan?" nasa tinig ni Kiko ang galit. "It's my turn to save your life!" Napangisi si Lights kahit nasa mukha ang paghihirap at panghihina. "You learned a lot from me, ha." Pabirong anito, ang pagsasalita ng english ang kanyang tinutukoy. Matalino talaga kapag pogi." Nagawa na ring ngumisi ni Kiko habang nakasandal din sa puno paharap kay Lights.