To My Dear Historia Mga Nobela at Kwento

Kung maiwan ko man kayo sana nasa maayos kayo na kalagayan. Ginawa ko ang letter na ito dahil, dito masasabi ko ang matagal ko na gusto sabihin sayo. Je t'aime Triana. I don't deserve you but god knows how happy I am that you have been mine. Your my totga always remember love.

Ang Tanga mo Naman Kasi Havana eh,Narinig mo na nga pinagpatuloy mo pa Kasi Ang pagpasok,"pagalit ko sa aking Sarili plsss support my story ??♥️

Saan ba dapat ako pumunta at saan ako dapat sumama? Napasinghap ulit ako. Mahal ko si Anhiro eh. Mahal ko siya. 'Yun ang problema eh, matatanggap ko pa ang katotohanang sasama ako kay Angelo KUNG hindi ko siya mahal pero mahal ko nga eh. Natawa ako sa aking iniisip. Parang tanga lang. Masyado ng madrama, masyado ng epic ang mga nangyayari sakin. Pwede ng isulat sa philippine history ang talambuhay ko.

Sa pahabang korte nito ay napakagandang pagmasdan. “Ang iyong hiling ang siyang unang layuning nararapat mong isakatuparan, tatanggapin mo ba... Mirasol?” diretsong sabi ng matanda kasabay ng pagkislap ng pulang kuwintas. ***** Sa inaakala mong tahimik na buhay, paano kung sa isang iglap ay maibalik ka sa nakaraan? Yung tipong hindi mo na nga sineryoso yung history subject mo tapos mapupunta ka pa sa panahon ni Diego Silang. Idagdag mo na rin ang bawat kilos mong hindi mala-Maria Clara, saan na ngayon ang bagsak mo? Lalo na’t wala ka nang ibang pagpipilian. Ano ang gagawin mo?

dagdag niya, habang kumakain din ng pasta. “Exactly. Ang pinakamaganda sa history, for me, is connecting events. Parang puzzle na bawat piece may purpose. You get me?” tanong ko. Hindi naman ako matalino, talagang masipag lang akong mag review. Kase mas mabuti kung palageng nag re-review. Tumango si Ashley, matalino naman 'tong kaibigan ko ang fear lang talaga niya ay 'yung pa surprised quiz at oral recitation.

Nakalimot man ako sa aking nakaraan, puso ko ang siyang nagdekta, sa aking paroroonan. "At ito ang kwento nang aking pag-ibig" I am Calissa Marie Phobee Hermosa- Mariano, once said; Our mind can forget, but our heart will still remain the same.

Joke lang, baka mabasa niya isip ko at baka itapon niya ako sa bintana, ang taas pa naman 'tong building. May binigay naman siya saakin na isang book. Ang kapal, tapos all black 'yung cover. 'Wag niyang sabihing ipapabasa niya sa akin 'to ngayon?? "Hindi ako reader 'no! Aanhin ko 'to??" Tanong ko at sinipat-sipat pa ang libro, nakatitle siya ng History of Vagorians Corporation.

'In fairness, ang ganda ng sulat. "Dear diary, I had fun spending time with my fiancé, Alessandro. I discovered that Alessandro bought a private island for us. May nakatayong bahay na rin doon at sabi niya ay doon kami magbabakasyon kung hindi kami busy sa trabaho namin..." 'Alessandro? Buong pangalan ni sir Alex 'yun a' Habang binabasa ko ang letrang iyon ay biglang sumakit ang ulo ko. Hindi ko maintindihan kung bakit pero mas lalo siyang sumasakit.

Ipinikit ko “Ako ang nakaraan...” “Ako ang kasalukuyan..” “Sa akin ang kapangyarihan...” “Sa akin ang karunungan...” “Ako ang lilikha ng aking tadhana!” ang sabay naming sambit. Unti-unti kaming hinihila ng liwanag papasok sa aking katawan. Unti-unting dumaloy sa isipan ko ang mga alaala na matatamis at masasakit na alaala ng nakaraan. Ang tungkol kay Father Juan, ang tungkol sa ampunan, kay Serendipity, kay Gray at Tita Portia. Kay Calix at Arius. Kay Sebastian at ang mga taga-Villa Stellaluna. Lahat sila, mahahalaga silang lahat para sa akin. Kaya ni isang alaala ay hindi ko dapat makaligtaan.

"Let's wander the whole place. Sulitin natin ang dalawang araw natin dito sa bansang Spain bago pa natin harapin ang realidad." Napangiti ako sa sinabi nito. "Oh, sure. Gusto ko 'yan. Promise, hindi ako mapapagod sa araw na ito," wika ko rito at kumapit na ako ng tuloyan sa braso nito. Iyon ay dahil sa lamig na hatid nang clima sa bansang iyon. Simula sa tanghali ay wala kaming ginawa kundi ang libutin ang kabuoang Sagrada. Sagrada is a History of the Basílica.