Together With Me Novels & Stories

**** MEC-MEC Ang makasama siya ay isa sa mga bumubuo sa araw ko. Masakit man ang katawan ko ay keri lang dahil kasama ko siya. Hindi niya ako pinabayaan. Todo alaga siya sa akin. Hindi siya umalis sa tabi ko.

Nakatayo lang kami, tahimik, kasama ko siya sa tabi. "I can't believe we are together, you know. Still together as a new year will come..." pagbasag ni Luke sa katahimikan.

Pero sa gitna ng lahat ng iyon — may dalawang puso pa ring tumitibok. Still here. Still fighting. Together. ---

Nagmulat ako ng mata at sinalubong ang titig niya. "W-e can't work together here, alam mo iyan." Nauutal kong saad sa kanya. Pakiramdam ko ay nangangapos ako nang hininga. Pakiramdam ko ay may mabigat na bagay na nakabara sa dibdib ko at lalamunan habang sinasabi ko iyon sa kanya. Naiiyak na rin ako. "Why, Andri?" Hindi ko alam kung para saan ang tanong na iyon.

Kahit gaano pa kabigat ang nararamdaman mo, hindi mo na iyon iindahin kapag may kasama ka na. I was euphorically happy that night... with him.

At alam ko na, kasama siya, kayang harapin ang lahat ng bagay na darating. Ikaw ay akin, Zeus. At ako ay iyo. Magkasama tayo, magpakailanman.

Nakaunan ako sa dibdib ni Uno at nakatingin sa magandang tanawin sa harap namin. "Mayroon. Marami pa, pero ang importante ngayon, kompleto na tayo. Lahat, magagawa natin lagpasan nang magkasama." Nilingon ko ang silid kung saan mahimbing pa rin na natutulog ang kambal namin. "Let's grow old together, mahal?" Matamis ko siyang nginitian. Nagpa-cute ako at mas hinigpitan ang yakap sa kaniya.

Nagulat rin ako sa pagtulak ko kaya mabilis akong lumayo at umiling. "Sinong kasama mong pumunta dito?" tanong niya kaya inis akong napairap. "I'm with James," sabi ko sabay talikod na. Bahala siya. "Mendoza?" habol na tanong niya pero tuluyan na akong naglakad pabalik sa maraming tao.

He looks like my kid. Nang matapos ay nakahiga na kami sa damuhan tapos na rin kaming kumaing lahat and we take some pictures too with our boy friend, we have groupies picture. "I'm happy," he whispered making me look at him. "I'm happy to be with you," dagdag niya kaya napangiti ako. "Masaya rin akong kasama ka. Hindi kompleto ang araw ko pag hindi kita kasama." Pag amin ko, lumaki ang mata niya at umiwas nang tingin.

“Tabi tayo.” “Hmm? Hindi ba ang ano tingnan niyon?” Agad siyang napasimangot. “Wala naman tayong gagawin. Hindi pa p’wedeng gusto lang kitang katabi? Hmp.” "Oo nga!" sang-ayon ng dalawa kaya napataas ako ng kilay. Napakamot ako ng aking kilay. “E, isa lang iyong maid. Sina Clesea at Azimia lang ang kasama natin. But... okay, fine.”