Together With Me นิยาย & เรื่องราว

Pero sa gitna ng lahat ng iyon — may dalawang puso pa ring tumitibok. Still here. Still fighting. Together. ---

Nagmulat ako ng mata at sinalubong ang titig niya. "W-e can't work together here, alam mo iyan." Nauutal kong saad sa kanya. Pakiramdam ko ay nangangapos ako nang hininga. Pakiramdam ko ay may mabigat na bagay na nakabara sa dibdib ko at lalamunan habang sinasabi ko iyon sa kanya. Naiiyak na rin ako. "Why, Andri?" Hindi ko alam kung para saan ang tanong na iyon.

“We will, Maya. Together.” And in that moment, I knew we were ready to face whatever came next.

Kahit gaano pa kabigat ang nararamdaman mo, hindi mo na iyon iindahin kapag may kasama ka na. I was euphorically happy that night... with him.

At alam ko na, kasama siya, kayang harapin ang lahat ng bagay na darating. Ikaw ay akin, Zeus. At ako ay iyo. Magkasama tayo, magpakailanman.

Tama siguro si Kuya, sasama ako sa kanya. Dahil tapos na kami. —

Nanatili ang mahabang katahimikan sa amin habang mas lumalalim ang gabi, walang ibang naiisip ang puso't isipan ko ngayon kundi siya, kaming dalawa. Hindi na matanggal ang ngiti sa mga labi ko. Ngayon ay magkatabi na kami habang parehong tanaw ang nasa unahan. Kapag kasama ko siya gumagaan ang lahat, ang mga bumabagabag sa isip, and I know that I'm with the right person.

“Then let’s make this work, Keila. Together.” And with that, everything else seemed to fall into place.

Nakaunan ako sa dibdib ni Uno at nakatingin sa magandang tanawin sa harap namin. "Mayroon. Marami pa, pero ang importante ngayon, kompleto na tayo. Lahat, magagawa natin lagpasan nang magkasama." Nilingon ko ang silid kung saan mahimbing pa rin na natutulog ang kambal namin. "Let's grow old together, mahal?" Matamis ko siyang nginitian. Nagpa-cute ako at mas hinigpitan ang yakap sa kaniya.

I added. Hindi ko kaya na manatili pa at makita siya na umiiyak, nasasaktan ako dahil kahit papaano ay may pinag-samahan pa rin kami.