Together With Me Novels & Stories

“You love me now?” Hindi pa ako sigurado sa ngayon kung tama at totoo ba ang nararamdaman ko sa kanya, basta ang alam ko lang ay masaya ako ‘pag kasama ko siya. “I’m happy when I’m with you.” “But you already said you love me.”

"Natagpuan na sina Krista so please come with me!" Wika nito kaya parang nanlaki ang mga tainga ko at mabilis na napatayo.

Hindi ko akalaing possible pa ang ganito, ang magsama-sama kami, buo, masaya. If this is a dream, I don’t want to wake up. Because right now… seeing them here, laughing, smiling… kasama ko si, kasama siya, this is everything I’ve ever wanted.

Finally, after all we have been through, Lucas is now officially mine. We are together again but this time it's REAL. *** FOLLOW, VOTE, COMMENT & GOD BLESS TIP ME!

I BELONG WITH YOU By: Kit Ten [General Fiction/Romance] [CHAPTER 23] [Athena’s POV] Nang magdilat ako nang aking mga mata ay nasa loob na ako ng isang silid habang nakahiga sa isang hospital bed. Nakita kong nakatunghay sa akin ang aking mga kaibigan. Nasa bandang kaliwa ko sina Keera and Myka habang nasa bandang kanan ko naman sina Aria at Melchor.

"Hayaan mo anak! Palagi na kitang isasama kahit saan. Hindi na tayo maghihiwalay, okay!" Ayaw ko nang mawalay si Andrie sa tabi ko. Hindi ko kakayanin ang mawala siya ulit sa paningin ko. Baka tuluyan akong mabaliw kapag nangyari iyon. Hindi ko kakayanin.

Ngayon lang talaga siyang gumanyan sa akin. Malaman ko lang na kasama niya si Fairy at bibigwasin ko silang dalawa. Pala-away ako! Hindi ako nagpapapigil! Nanggigil ako. “Anong tinitingin mo diyan?” Bulyaw ka kay Pina.

Boss ko pa siya. Walang alam ang mga kasama ko sa office sa totoong nangyari kahit si Trixia, pero siya, alam niya. Lahat ng pag-iyak ko, nakita na niya. At kapag may mga ganitong pagkakataon, nandito siya. Palagi din kaming magkasama. Humakbang siya palapit sa akin kaya napa-atras naman ako. "Tantanan mo na ako." matapang na sabi ko.

Anyaya ko. " I like that idea. Sige! sabihan ko si Jose na sasama ako sa inyo". Sa isang iglap sumaya na ito.

I said, saka ako napatingin kay Mama at Archer na magkatabi ngayon. “No! Nandito kami, don’t say that,” sabay-sabay na sabi ng mga Mommy na kasama namin, pati na rin si Mama, and they all came to me, kaya hindi ko na rin napigilang lalong maiyak, lalo na nang yakapin ako ni Archer. “We’re in this together, you, me, and us, okay?” Archer assured me, kaya niyakap ko na lang din siya.