Toothless Dancing Novels & Stories

Paglingon niya kay Nathan, nakita niya ang clueless sincerity nito. “Elle?” tanong nitong muli, mahina pero puno ng pag-asang walang halong tensyon. Huminga siya nang malalim, saka tumango. “Yes. Let’s dance.” At marahan niyang inabot ang kamay nito. --- The waltz swelled, elegant and timeless. Sunod-sunod ang mga pares na dumagsa sa gitna ng hall. Elle and Nathan stepped onto the polished floor—at halos kasabay nila, si Knox at si Ayah.

I bit my lower lip as I immersed myself into his joke. "Well, it is true. But I guess it's normal. Lust is what would destroy people sometimes. It's the most predictable thing we have as humans. At least we have fun with it." "I believe you are right." I tiptoed and gave him a kiss. Almost instantly, the kiss deepened until someone caught our attention. "Can I have this dance please?" it was J, looking like he was about to pounce on Dash. "Of course you can." he simply smiled and turned back to me, I'll see you later for my last dance?"

Halos lahat ng bisita ay sumasayaw sa gitna dahil sa magandang tugtog ng dj. She laughed when she saw Gino pulling her cousin to dance. Expected niya na hindi mapipilit ni Gino ang ate Bella niya pero napaawang ang labi niya nang napapayag nito ang pinsan. Tumungo siya sa bar station at um-order ng alak sa exclusive bartender nila. She drink a five shots before she goes to the middle and dance like no one is watching her. She badly need this... She needs to forget what she's thinking but her plan vanished like a thin air when she saw Thunder drinking on the rocks while watching her intently.

Kinuha ni Zoren ang mga kamay ko't inilagay niya sa magkabilang balikat niya habang nakatitig siya sa akin at nakaplaster sa kanyang labi ang tipid na ngiti. “Anong pinaplano mo?” tanong ko. “Dancing under the moonlight,” aniya bago inilapat ang dalawang kamay sa bewang ko at sinimulan ang marahang paggalaw. Ilang sandali kaming nanatiling tahimik at nakatitig lamang sa mga mata ng isa't-isa habang sumasayaw bago niya kinagat ang labi niya at niyakap ako.

Wala siyang karapatan. Nasa bar na silang dalawa, napagod sa wakas sa ilang oras na pagsasayaw. Parehas silang may tangan na bote ng malamig na tubig. Pareho nilang hindi namalayan ang oras. They were too caught up in dancing. They both enjoy in dancing while talking loudly as the music control their body. Hindi nila naramdaman ang mapagod kanina.

Nang nasa reception na kami, halos hindi na kami makapag-usap dahil sa dami ng mga tao na maya't maya lumalapit upang bumati sa amin. Napatingin ako sa gawi nina Kuya at iba pa nilang mga kaibigan. Tahimik pa din si Lance. Umiinom siya. At hindi ko din makita ang kaniyang bugaw na girlfriend kasama na ang mga bugaw nito. Bakit wala siya dito, e, makapal pa man din ang mukha n'on? "Let's dance," aya sa akin ni Bjorn. Last dance na namin 'to, matatapos na ang programa, I'm so tired already. Pangatlong palit ko na nga din 'to ng damit dahil mahaba ang second gown ko kanina, nabibigatan ako at hirap kumilos.

May nag-angat ng kilay at mayroong tila naaliw. The music for a dance started up. Kung hindi siya nagkakamali, awitin iyon ni David Bowie na may pamagat na "Golden Years". Lance bowed his head and then presented his hand to her. Oh my God! Her eyes rounded. What is he doing? Is he asking for a dance? Inikot niya ang tingin sa bulwagan. Lahat ay pawang naghihintay sa mga susunod na mangyayari.

Muntikan na niyang makalimutan kung gaano ka espesyal ang araw na iyon. "Pasensya ka na. Sobra lang akong nag-alala." Gumuhit naman ang munting ngiti sa labi ng kanyang mister. "Let's just forget it." Lalong tumamis ang ngiti sa labi nito. "So, can I have this dance?" "Eh wala namang music." "Edi magpapa-music tayo."

Umoo lang si Potato, inaalala ang mga step. The music started, and the two move in sync. Although they were in different places, it seemed like they're together because of its smoothness. Contrary to what was shown earlier, Potato was actually so good at dancing. He was full of vigor, his steps were on beat. Maganda ang pitik ng mga katawan nito na hindi inaasahan ni Lavender. Namamangha siya habang nanonood sa sayaw nilang dalawa. Swabeng-swabe ang sayaw nito, bagay na bagay sa suot na maluwag na t-shirt na sumasabay sa kanyang bawat galaw. Tila maraming babae ang nahatak ng kanyang itsura. [Woah, it's a pleasure to see the Notorious Potato dance live.]

“May mga tao sa paligid.” “I don’t care.” Tumayo siya, sabay alok ng kamay. “Dance with me.” “Po?” “Don’t make me ask twice.” --- Nasa gitna kami ng dance floor. Tahimik lang ang musika — slow, classical. Marahan niyang hinawakan ang kamay ko, tapos ang kamay ko sa balikat niya. “Relax,” sabi niya, mahina. “I won’t bite.”