Novel & Cerita Trailed

That's all. ****Paalis si Lyresh sakay ng tricycle kaya mabilis na tumayo si Zyaire para sundan ito. Sumakay siya sa kanyang sasakyan saka pinaandar ito ng mabilis at sumunod sa tricycle na sinakyan kanina ni Lyresh. Nakita niya to sa may bintana hindi kalayuan sa dalaga pero hindi din siya mapapansin nito dahil sa simpleng kasuotan niya.

Tristan is mine now. -----

Bakit… "Ang paglalakbay ay malubak, kaya malamang na ito ay natumba mula sa kanyang posisyon." Matibay ang paniniwala ng driver na dapat nasa truck pa rin ang itim na kahon. Pero ang awkward, pagkatapos ma-inspeksyon ang buong trak, walang resulta. Tila nawala ang itim na kahon dahil hindi na ito matagpuan. This time, tulala na lang ang driver. Nawala ang ngiti sa kanyang mukha, at para siyang batong nabasa.

May nakaparada nang trak habang ipinarada ni Justine ang kanyang sasakyan sa harap ng Truck. "Get down," sabi ni Justine at bumaba, bumaba na rin si Rasheedah. Nakakatakot ang tanawin sa ilog at hindi maiwasan ni Rasheedah na magtaka kung ano ang pakay niya rito. Ipinalakpak ni Justine ang kanyang mga kamay bilang hudyat at dalawang matangkad na lalaki ang tumalon mula sa mga upuan sa harapan ng trak at binuksan ang naka lock na pinto sa likuran ng trak at hinila palabas ang isang matandang lalaki na nakagapos sa kanyang mga kamay at paa.

Animo siyang batang iyak nang iyak habang yakap-yakap ang pinsan dahil siya raw ang may kasalanan sa nangyari kay Clesea. "Hindi ko akalain na ganoon pala si Aziria. Dahil sa kaibigan niya, umiiyak na siya na parang nagsusumbong sa tatay. Hays, parang ang sarap niya tuloy maging kaibigan kaso parang need ko muna magpabugbog," ani Trill na tulala pa rin. "Nakokonsensya siya sa naging desisyon niya kaya siya ganoon," sabi ko.

mabilis niyang sagot, tumango, bagamat ramdam pa rin niya ang tensyon na hindi nasasabi na nanatili sa hangin. Naging tahimik ang sasakyan saglit habang minamaneho ni Trojack ang kalsada, mahigpit ang mga kamay niya sa manibela. Ang isipan niya, bagamat nakatutok sa pagmamaneho, ay patuloy na bumabalik sa mga nangyaring kaganapan kanina. "Bakit mo pinayagan yung hayop na ‘yon na makaalis nang hindi ipinapasok sa kulungan?" ang tono niya ay masikip, puno ng galit. "Bakit hindi mo siya pinabayaran para sa ginawa niya?"

Nakita siguro nitong hindi ako makaakyat sa trailer dahil sa bigat ng katawan ko. Agad niya akong tinulungan na umakyat sa trailer, inalalayan ang likod ko. Pinilit kong makaakyat para madala na niya ako sa center. Umandar na ang kuliglig nang makasakay ako. Maingay ang tunog, medyo mabagal, umaalog pa ang trailer. Mahigpit akong nakakapit sa gilid at nananalangin na sana safe kami ni baby.

Sa pagtakbo naming dalawa ay bigla kaming nakarinig ng isang putok ng baril sa langit. Dahil sa gulat ko ay napa-karipas ako ng takbo sa ibang direksyon ngunit hawak pa rin ako ni Johnson na napa-sunod lang sa pagtakbo ko. Bigla naman akong nadulas sa natapakan kong damo, dahilan para mawalan ako ng balanse at gumulong-gulong pababa. Na-hila ko rin si Johnson nang madulas ako kaya na-dala din siya at gumulong din siya papunta sa ibaba.

Sabay baba na nang kanyang phone at mabilis na pinaharurut pa nito ang kanyang sasakyan. Habang si Tricia' Ay hindi na mapakali sa kanyang pinagtatakbuhan. Dahil panay na ang putok nang baril sa kanilang gawi. Buti na lamang at hindu marunong mamaril ang may hawak nang baril. "Lint*k ka! Uubusin mo ba ang bala natin! Kahit isa wala kapang natatamaan! Akin na nga ang baril!

Maliban sa pagka assassin, isa ding sundalo ang kasintahan na ngayon n'ya lang nabigyan ng pansin at napahanga s'ya nito dahil sa tapang at tatag nito para maging isang babaeng sundalo. May pag-alala at takot s'yang nararamdaman sa trabaho ni Trina but he knows that she is a pro at hindi ito basta-bastang matitibag. Mga mafia at assassin yata ang trainor nito simula bata pa lamang.