Romans & histoires Trailed

Ngumisi siya at huling ikot na ito ay matatapos na ang karera. Tumingin siya sa side mirror para tignan kung humahabol pa si Trent sa kaniya ngunit malayo pa ito sa kaniyang kinaroroonan. Ayaw niyang magmukhang mayabang kaya tinapos na niya ang race. Panalo ito kaya sumilay ang ngisi sa kaniyang labi nang makitang pababa si Trent sa sasakyan nito at nilapitan siya.

Ang higanteng katawan ng trak ay patuloy na lumalaki sa harapan ng kanyang mga mata. Palapit nang palapit. Napakadelikado! Nanginginig na sa takot si Chona: "Ate Beatrice, please, preno na! Hindi na kita guguluhin, nangangako ako!" Hinawakan ni Beatrice ang manibela at mabilis na lumiko. Kumiskis ang sasakyan sa gilid ng trak, lumiko ito nang matalim, at tuluyang napunta sa pambansang highway.

“I'm your—I-i am nothing. I'm sorry.” “Fix this.” Umiling ako at iniwan siya do'n. Fuck his troubles and messes. Pero bago pa man ako makahakbang paalis ay nayakap niya na ang bewang ko at naibaon sa leeg ko ang mukha niya. “I'm sorry. Are you mad?”

Inaya na rin niya akong lumabas kaya sumabay na rin ako. But really, something's on my mind. Ayoko lang i-recognize. Nang makalabas kami ay sina Sir Troy, Love and Faith na lang ang naroon. Nauna na siguro ang iba. "We gotta go. Ingat kayo," sabi ni Sir Troy kina Love and Faith. Bumaling naman siya sa akin and smiled. "Ingat, Hope. Drive carefully." "Sige, Sir. Ingat," I replied. Nagpaalam ulit kami sa isa't-isa. But before Tracy went inside their car, she looked at me and gave me a sweet smile. Napailing na lang ako at pumasok na rin sa sasakyan.

Mainit na hininga muna ang dumampi-nakakakiliti, nakakakilabot-bago tuluyang sumunod ang dila niya: mabagal, sinasadya, umiikot at umaakyat nang may layuning sirain ang anumang natitirang depensa. Isang impit na ungol ang kusang lumabas kay Zamara, kahit pilit niyang nilalabanan ang sensasyong dahan-dahang lumulukob sa kanya. Ang kanyang katawan ay unti-unti nang bumibigay, taliwas sa sigaw ng kanyang isipan.

sigaw niya subalit hindi na kumibo pa ang babae. Hustiya pinaglalaban ni Brael Montegarde. Hustisya para sa trahedyang bumago sa kaniyang buhay. Trahedyang hindi niya malimot-limot at mananatiling bangungot ng buo niyang pagkatao. Kaya'y sinisiguro niyang makakamit niya ito kahit ang kapalit ay ang sariling buhay.

Hindi niya rin alam. Ang kasunod na pangyayari ay napakamot na lamang siya sa batok sapagkat wala na nga talaga siyang kawala kay Sheena. Basta na lang siyang hinatak nito sabay para ng tricycle. Gusto sana ni Creed na gumamit ng sasakyan ngunit tumalima iyong huli dahilan kung bakit ngayon ay nakipagsiksikan siyang makiupo sa maliit na tricycle at bahagya pang nangangalay ang ulo niya dulot ng labis na pagyuko dahil hindi siya kasya roon. Sa tangkad ba naman kasi niya ay literal na mahihirapan si Creed na makiayon sa sinasakyan.

Basta ang naalala ko lang nagtrabaho siya sa isang iron ore mining company sa Mauritania at naging trabahador din sa kilalang Iron Ore Train o mas kilala bilang Backbone of Sahara dahil sa napakahabang tren nito. Magtatanong sana ako sa lalaki tungkol sa tren nang mapukaw ang atensyon ko ng isang sasakyan na tumigil sa harap ng lumang hotel. Naglabasan doon ang grupo ng mga kalalakihan. Naalerto agad ako dahil hindi natural ang gayak ng mga grupo. All of them are suspicious. They don't have guns or any firearms but I can sense that

Lahat yata ng sulok ng condo ko ay inangkin niya ako. Trey was really insatiable when it comes to sex. Patunay ang medyo nananakit kong katawan at ang hapdi ng pagkababae ko. Pero hindi naman iyon masyado masakit gaya na lang ng una niya akong inangkin na talagang hindi ako makagalaw, hindi makatayo at lalong hindi makapaglakad. I can still move, stand and walk. Pwede nga naming ulitin ang ginawa namin kagabi. At sa isiping iyon ay mabilis kong ipinilig ang aking ulo.

". . . but he needs you. Please, EL . . . save my friend." Dahil sa sinabi niyang iyon ay hindi na lamang kaba ang naramdaman ko kundi takot at pangamba sa posibilidad na baka may nangyari ng masama sa lalaking minamahal ko. "W-what are you saying, Traise? A-anong nangyari kay Gavin? Bakit kailangan ko siyang iligtas?” "Nasa dagat siya ngayon at nilulunod ang sarili—"