Trailed Novels & Stories

Ngunit nang pilitin niyang tumayo, bigla na lamang umikot ang paningin niya. Nawalan siya ng balanse. At tuluyan siyang bumagsak sa sahig. “Naya!” Sakto namang bumukas ang pinto nang makita ni Trina ang lagay niya. Sa sobrang gulat, agad itong tumakbo palapit para alalayan siya. “Oh my god, bakit ang putla-putla mo? Sabi ni Grasya, pumunta raw kagabi si Kael? Ginulo ka na naman ba ng walanghiyang iyon?”

Wala naman nang mangyayari samin at baka talagang nagkataon lang naman ang lahat. As we are on our way.. dumaan ang tricycle sa medyo madilim na parte. Siguro kasi late na kaya sarado na halos lahat nang nadadaanan namin at wala na rin halos bumabyaheng tricycle. May malakas na harurot ng saksakyan ang dumaan samin and I even heard the tricycle driver muttered "pasikat. Maraot man an tunog san sarakyan." Kumunot ang noo ko. What does that mean? Ngumuso ako at nilingon si Carriuz na matamang nakatingin sakin. Ngumiti siya. "Are you okay?"

sagot niya. Komportable siya sa mga gamit ni Trick kaya alam niyang hindi ito mapapaso sa kahit anong gawing pag-iistorbo niya. Sinagot ni Trick ang yakap niya nang paglingon sa kanya at malalim siya nitong hinalikan. Trick controlled himself na hindi mas lalong maging malalim ang halikan nila dahil mukhang ayaw nitong matigang mamayang gabi.

“I killed people tonight because of you.” Napaluha si Karolina habang pilit lumalayo. Pero walang mapuntahan. Nakakadena siya. Wala na siyang maisip kung paano tatakbo. Hindi na siya ligtas, at habang nakatingin siya sa lalaking kaharap, isang bagay lang ang malinaw sa isip niya, she was trapped. Again. Different this time. More cruel than before.

May railings naman na hindi gaano kataas ang nakapaligid sa kama kaya satisfied na akong hindi malalaglag si Fierro. Kung malaglag man siya, may mat sa sahig. "Behave ka lang dito, saglit lang si Mommy." dagdag ko pa bago tumalikod. Pumasok na ako ng banyo dala yung roba at naligo. Nagulat ako nang paglabas ko ay naririnig ko ang tawa ni Fierro. "Peek-a-boo!"

“Hindi mo palaging hawak ang tadhana mo, masyado kang naging kampante. Sinabi ko na sa inyong isa itong malaking show pero ganiyan ang ginawa mo. Hindi mo ipinakita sa akin na deserve mo nga ang pagiging super model mo ng Dela Vegas group. Nagagalit ka sa akin dahil ipinalit ko sayo ang isang baguhan lang? hindi ka ba nahihiya dahil isang baguhan ang pumalit sayo? wala kang ginawa kundi ang maupo at kumain habang ibinubuhos ng mga kasama mo ang oras nila sa pagsasanay para maging perpekto ang lakad nila sa darating na show. Wala kang karapatang tanungin ako sa bawat desisyon ko, I am a professional Ms. Joyce at ang trabaho ko ay hindi lamang isang laro, ang trabaho mo ay hindi ka lang naglal

“Hindi ba siya si...?” “Mamatay ka na!” Kahit na umuungol ang makina ng trak habang pasulong itong tumatakbo, hindi pa rin nagawang takasan ni Jolie ito dahil sa pilipit niyang bukung-bukong. Napadpad siya sa gitna ng marahas na pag-ungol ng preno ng trak at bumagsak sa sahig ng eskinita na walang malay, unti-unting dumadaloy ang dugo mula sa kanya.

Ani Tristan at itinuloy ang paglabas. Habang naglalakad karga ang dalaga ay hindi maiiwasan lihim na kastiguhin ni Tristan ang sarili lalo na kapag napapasulyap s'ya sa maputlang mukha at nanghihinang itsura ng babae.

May papasok yata. "Sirrr! Meryenda niyo p—” Huli na rin nang ma-realized ko na kung saan nagsusukat ang binata nang sabay silang natumba pasahig. Nakarinig din ako ng paghulog ng isang stainless tray. Nakangiwi naman akong napaungol sa sakit at dinilat ang kabila kong mata. I feel like my eyes will gauge out sa nakita.

Pagsisisihan mo ang araw na ito na dinurog mo ako. Inabot ko ang phone ko para sana tawagan si Gian at ng makuha ko 'yon ay binalik ko ang tingin ko sa kalsada pero hindi ko napansin na may kasalubong pala akong truck, huli na bago ko pa makabig ang manobela at naramdaman ko na lang ang pagsalpok ng sasakyan ko sa truck. Hindi ko na alam ang susunod na nangyari dahil biglang sumakit ang ulo ko at nandilim agad ang paningin ko. Gian POV