Romans & histoires Trailed

Halos tumakbo na siya ngayon, hindi na lumilingon. “Blaize! Wait up!” Nag-jogging si Tradd para maabutan siya. “Sino ang hinahabol mo?” Tumingin siya sa unahan at bumagsak ang ekspresyon niya nang makita niya ang likuran nila. “Hindi, pare. Balik na tayo.” Agad niyang hinila si Blaize para tumalikod at bumalik sa kabilang direksyon.

“I’m sorry miss-” “No, it’s okay. Nakukulitan kana siguro, questions after questions, nakakairita nga iyon. Now, continue driving-” “Hindi po iyon miss Taphney...” “What is it then?” tanong ng dalaga habang may gitla ang noo. Para kasing bukod sa ibang emosyon na mababasa sa mukha ni Tristan ay parang nahihimigan niya rin ang takot sa boses nito. “...if you’re thinking that I might got offended by how you raised your voice at me, we’re good. Wala na sa akin iyon-”

Isa na lang. Trumiple ang pagiging agresibo ng La Salle sa sunod na rally namin. Halos lahat ay napapasigaw sa tuwing kamuntik-muntikan nang mahulog ang bola sa lupa. Nang mapunta ‘yon sa La Salle ay grabe ang bilis nila sa pag galaw. Nang ma-set ang bola ay marahas na pinalo ‘yon ng team captain nila papunta sa’min. Napakalakas non kaya halos gumulong ang kasamahan ko nang masalo niya ‘to. Dahil sa sobrang lakas ng impact ay medyo nahirapang i-set ‘yon ng setter namin. Bahagya akong umatras nang makita kong papalapit sa’kin ang bola. Umabante ako at mataas na tumalon bago marahas na pinalo ang bola pabagsak sa kabilang court. Parang bumagal ang oras nang makita ko ang pag talbog ng bola sa

Pagkatapos ng ilang sandali, may dumaan na tractor. Papunta sa Southernshire ang tractor kaya sumakay si Waylon at Cameron sa tractor. Nakabilad silang dalawa sa araw, walang silong at baku-bako ang kalsada. Kaya naman, ang hirap ng naging byahe nila pauwi. Nang dumating ang tractor sa intersection sa harap ng bayan, bumaba ang dalawa sa sasakyan, at tumakbo si Cameron papunta sa gilid ng kalsada, hinawak ang kamay niya sa puno at sumuka.

yung mga resibo sa mukha ko. Napapikit na lamang ako. " Magtratrabaho ako at babayaran ko lahat yan sayo." Kalmadong sagot ko kahit na gustong-gusto Kong pagsasampalin ang kanyang mukha " magtratrabaho? Baka nakalimutan mo noong una mong pinasukan na trabaho, diba ininsulto ka lang dahil nagkamali ka". Nalala ko nong nag apply ako bilang Isang cashier sa isang groceries, nagkamali ako ng kwenta sa babayaran ni costumer kaya kulang ang nairemit ko na pera.dahil sa galit ng boss ko pinagmumura Niya ako at sinabihan na bobo." Clara bibigyan pa rin kita ng Isa pang pagkakataon, dito ka lang sa tabi ko, at ako ang bahala sa lahat" hahawakan Niya Sana ako Pero umalis ako diretso sa labas upang Ma

Shanra Maingat ngunit mabilis ang aking mga galaw na naglakad ako papunta sa opisina ni Malou Madrigal. Kailangang maunahan ko si Craig at ang mga kasama niya na puntahan ang aking target. Hindi ako puwedeng pumalpak sa misyon kong ito. Kapag hindi ko nagawa itong misyon ko ay mababawasan ang aking kredibilidad sa trabaho ko at tiyak na maaapektuhan ang aking trabaho. Baka madalang na lamang nila akong bigyan ng misyon na hindi dapat mangyari. I need to assassinates ten people. Kaya hindi ako papayag na hindi mapasama sa sampung tao na ito si Malou Madrigal after all the humillliation na naranasan ko makapasok lamang sa kanyang lungga.

Ngunit nang pilitin niyang tumayo, bigla na lamang umikot ang paningin niya. Nawalan siya ng balanse. At tuluyan siyang bumagsak sa sahig. “Naya!” Sakto namang bumukas ang pinto nang makita ni Trina ang lagay niya. Sa sobrang gulat, agad itong tumakbo palapit para alalayan siya. “Oh my god, bakit ang putla-putla mo? Sabi ni Grasya, pumunta raw kagabi si Kael? Ginulo ka na naman ba ng walanghiyang iyon?”

Wala naman nang mangyayari samin at baka talagang nagkataon lang naman ang lahat. As we are on our way.. dumaan ang tricycle sa medyo madilim na parte. Siguro kasi late na kaya sarado na halos lahat nang nadadaanan namin at wala na rin halos bumabyaheng tricycle. May malakas na harurot ng saksakyan ang dumaan samin and I even heard the tricycle driver muttered "pasikat. Maraot man an tunog san sarakyan." Kumunot ang noo ko. What does that mean? Ngumuso ako at nilingon si Carriuz na matamang nakatingin sakin. Ngumiti siya. "Are you okay?"

sagot niya. Komportable siya sa mga gamit ni Trick kaya alam niyang hindi ito mapapaso sa kahit anong gawing pag-iistorbo niya. Sinagot ni Trick ang yakap niya nang paglingon sa kanya at malalim siya nitong hinalikan. Trick controlled himself na hindi mas lalong maging malalim ang halikan nila dahil mukhang ayaw nitong matigang mamayang gabi.

Sa tanang buhay ni Mahalia, hindi niya akalain na sa kabila ng nakakaawang sitwasyon niya mararanasan niya ang mga bagay na ito. Roller X Train ang tawag ng sinasakyan nila ngayon at sobrang bilis ng takbo nito sa iba't ibang direction.