Novelas y relatos de Transformers: Dark Of The Moon

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.

"You have no say in our relationship, Madame." Hindi ko alam kung paano nagawa ni Vincent na hatakin ako palapit sa kaniya. Mabilis kaming tinutukan ng baril ng mga tauhan ni Tita Janah, tinutukan din sila ng baril ng mga tauhan ni Cartier. "Huwag kang nangingialam, De Dios! Masaya na kami pero ginulo mo kami!" Malakas na sigaw ni Tita Janah. "Nananahimik ang buhay namin and what did you do? Hindi ka pa tumahimik na lang at hayaan kami rito, nag-imbestiga ka pa!"

Ang mga mukha ng mga Lord na ito ay namutla habang nagmamadali nilang pinagana ang kanilang kapangyarihan upang paalisin ang panghihimasok. Ang kakaibang Dark Matter Power ay nakontamina rin si James. Sa isang iglap, ang kanyang pisikal na katawan ay nasira, at ang kontaminadong laman sa kanyang braso ay kinain, na naiwan lamang ang kanyang mga buto. Unti unti ding nawasak ang mga laman ng ibang parte ng katawan niya. Habang gumagalaw ang kanyang isip, ang Chaos Power ay tumagos sa hangin at agad na pinalayas ang Dark Matter.

“Kahit gaano ka kalakas, kahit gaano ka kagaling, kahit gaano ka kahinog para sa mundo… ikaw pa rin ang panganay ko. Ayokong dumating ang araw na tatawag si Dark para lang sabihin na hindi ka na uuwi.” Sumikip ang dibdib ni Zeus. Ang bigat ng misyon kanina, nabawasan lang dahil sa simpleng haplos at salita ng ina niya. Lumapit si Dark, nagkakamot pa rin ng batok. “Honey, hindi naman mangyayari iyon. Anak natin yan. Gawa sa titanium ang buto niyan.” Pinandilatan ito ni Cassandra. “Zacchaeus, tumahimik ka.”

𝙿𝚊𝚗𝚒𝚋𝚊𝚐𝚘𝚗𝚐 𝚖𝚎𝚗𝚜𝚊𝚑𝚎 𝚊𝚗𝚐 𝚍𝚞𝚖𝚊𝚝𝚒𝚗𝚐, '𝘠𝘰𝘶 𝘸𝘪𝘭𝘭 𝘯𝘦𝘷𝘦𝘳 𝘣𝘦 𝘋𝘢𝘮𝘪𝘢𝘯'𝘴 𝘱𝘳𝘰𝘱𝘦𝘳𝘵𝘺, 𝘔𝘺 𝘋𝘦𝘢𝘳! 𝙷𝚊𝚕𝚘𝚜 𝚖𝚊𝚋𝚊𝚝𝚘 𝚔𝚘 𝚗𝚊 𝚊𝚗𝚐 � �𝚊𝚠𝚊𝚔 𝚔𝚘𝚗𝚐 𝚌𝚎𝚕𝚕𝚙𝚑𝚘𝚗𝚎. 𝙺𝚊𝚎𝚕𝚒𝚝𝚎 𝚂𝚎𝚛𝚊𝚟𝚎𝚕𝚕.

Ginising ng liwanag at init na kumakalat sa katawan ko. “Gusto kong makita mo ang lahat,” narinig kong sabi ni Luna. “Ako na ang huling Forseer at sa lahat ng mga tao sa mundong ito, ako lang ang nakakaalam ng lahat. Ikaw ang moon bride na ipinanganak sa gabing lumuluha ng dugo ang bilog na buwan. Ikaw ang katuparan ng lahat. Ikaw rin ang katapusan at posibleng simula. Gusto kong makita mo ang lahat. Saka ka magdesisyon kung ano ang magiging hakbang mo.” Tumango ako, patuloy na humihinga ng malalim, nananatiling nakapikit. Ninanamnam ang mga emosyong naglalaro sa loob ko.

tumango na lang ako at nagpatianod na papasok. Nanlaki ang mga mata ko ng mamataan kung sino ang nasa loob. What the hell?! Sila? Is this some kind of a joke? Ang saklap naman ng buhay ko ha? "So, Miss Dela Cruz, here are your groupmates. Mr. Gomez of College of Business and Management and Mr. Chua of College of Engineering." Damn. Really? Sila talaga? Talaga?! Is this a prank? Hindi makatingin sa akin si Zeke samantalang nakangiti naman si Lance. What the...

Nagmamadaling lumabas na siya ng silid at baka makahata si Dark. Mula sa loob ng library, mataman na pinagmasdan ni Dark ang nasa footage. Iyon ang kuha mula sa araw na matuklasan niya ang basement sa naturang cafeteria. Pinakatitigan niya ang kuha ng isang babaing sakay ng lumang sasakayan. "Cherry Mendozaz," bulong ni Dark. "Sir, may problema po ba sa babaing iyan?" tanon ni Doke sa binata. Kahit gabi na ay pinatawag pa siya para lang ipahanap ang kuha noong sa isang check point na isinagawa noon.

Oras naman na mailapat ni Adrian ang likod sa sofa at mabilis na nilamon ng antok ang diwa niya. NANG araw din iyon ay dumating ang team ni Adrian na Black Talon sa opisina ni Ricardo. Binubuo ng sampong katao ang member ng Black Talon na pinamumunuan ni Adrian sa mission na ito. Hindi lang basta mga militar ang mga ito, may kanya kanyang abilidad at tungkulin ang mga tao niya.

"Buhay kami at handa kayong tulongan upang makaalis sa impyernong buhay na binuo ni Lucas!" Napalingon si Dark sa nagsalita at pilit na inaaninag ang mukha nito upang kilalanin. "Siya si Lights," ani Mae upang ipakilala sa kasama. "Dark!" muling sigaw ni Lucas na ikinasakit ng ulo ng huli. Maging ang mga kasama ay napatakip ng taenga dahil koniktado sa kanila ang headset. "Patayin silang lahat!"