Novel & Cerita Transformers: Dark Of The Moon

"Ahhhh, s******n mo pa Mr. Dark!! Ahhhh" T o b e c o n t i n u e d...

Ang aking paghinga naman ay tuluyan nang natigil, dahil sa pagkabigla. “I said, spread your fucking legs, Victoria!” his voice thundered inside the car.

It's inside the black envelope Sir Lance gave me. Matyaga ko syang inabangan at kahit hanggang sa pag tulog nya ay gagawin ko. Dahil alam ko ang kapalit nito pag pumalpak ako. Pagsapit ng alas dyes ng gabi. Tahimik na ang buong village, may mangilan ngilan na bukas pa rin ang ilaw ngunit ito ay malayo kung saan ang bahay ng senador. Saktong 12:00 AM, Maingat akong umakyat sa bakod kung saan nakapwesto ang cctv at sa likod nito ako dumaan kasabay ng pagkasira ko rito.

Napailing nalang siya bago nagpatuloy sa paglalakad. Ilang minuto na ang nilakad niya hanggang sa matanaw niya sa unahan ang isang maliit na liwanag. That must he the end of the tunnel subalit bago siya makarating doon ay natagpuan niya ang isang pamilyar na mukha na nakahandusay sa lupa kasama ang ilan pang walang buhay na katawan. He was the man Raven was looking for. Xavier Louis dela Fontaine. Namumukhaan niya ang ilan sa lalaking wala ng buhay. Ito ang sinundan niya kanina kaya't nakarating siya sa tunnel. Halos maligo na si Xavier sa sarili nitong dugo dahil sa dami ng tama at sugat nito sa katawan.

Nasa likuran nito ang tahimik na si Audrey, biting her lips nervously. "I shouldn't have given her that video," Dark's ears itch when he heard his cousin spoke. Ramdam sa tono nang pananalita nito ang lungkot at pagkabahala habang ang mga mata nito ay tila ba nauubusan ng lakas at tahimik na nakatitig kay Exelle.

"It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light." I smiled at him. "You're my only light." I was happy and relieved that we really get back together. I looked at the window, it's still 3 in the afternoon, but I still thanked the stars for giving me this chance to be with him. I'm now with my star and we'll going to build our own universe soon. -end-

Light and Shadow 4: Echoes of Unknown Power Third Person’s Point of View In the dead of night, across the tranquil Realm of Luminous, where immortals wield elemental powers lay in peaceful slumber, a terrifying aura ripped through the quiet. They were jolted awake by a chilling, deeply unsettling feeling. A palpable wave of unknown, formidable power had suddenly burst, sending ripples of shock and awe through the very fabric of their realm. It created a violent disruption across every creature in the Luminous Realm who felt it.

Nagpapaalam na ang araw at tahimik ang buong bahay, na tila nakikisabay sa paghinga ng bata. Ngunit habang papalapit siya sa kwarto ni Malia, may narinig siyang kakaibang tunog mula sa sala. Nang sumilip siya, nakita niyang andoon sina Luna at Hector, tila abala sa isang bagay. Mabilis silang tumigil nang mapansin ang presensya ni Dark. "Hmm... Hector!" Napatingin ang dalawa ng bumukas ang pinto at niluwa si Dark.

Iniyuko niya ang braso sa siko sabay lipat ng timbang pasulong saka hinampas si Feng sa may leeg, panga, at baba. Sa kanilang ginagawang suntukan, hinarang naman ni Feng ang alinman sa pwersa ni Larry at sumisiksik paitaas mula sa ilalim ng mukha ng binata dahilan upang mahulog ang isinuot nitong retinal device sa mukha. Napatigil naman din si Larry sabay ng pagkakagulat ni Feng nang mapansin nito ang kakaibang kulay ng kanyang mga mata.

Tumipa ang kanyang mga daliri sa keyboard hanggang sa napangisi siya nang makita ang bawat kilos ng kanyang mga kaaway. Tumango si Alexus, may halong takot at paghanga sa kanyang mga mata. Naiintindihan niya ang lalim ng determinasyon ni Dark at handa nitong gawin ang mga bagay na delikado upang protektahan ang kanyang imperyo. As Dark dons a tailored black coat, he catches his reflection in the window—a glimpse of the ruthless leader he has become. His eyes flicker with a mix of steel and sadness, a testament to the love he lost months ago.