Novel & Cerita Travel Alone Quotes

Pag-uumpisa ni Hubert Buenaventura. “Nagtravel po kasi ako, at may konting aksidente lang. But I'm okay now. Kailangan lang ng pahinga." Sagot ni Althea. “It’s good to get away and clear your mind.” Tumatango-tango na sagot naman ni Hubert.

"Nagco-commute ka lang po?" "Yup." "Isn't it dangerous, travelling alone po, ate?" "Hindi naman at 'saka marami pa rin naman akong nakakasabay diyan sa sakayan kaya hindi mo na ako kailangang alalahanin pa," sagot ko. Nagpaalam pa muna ako sa kay Sir Ezekiel, manang Lourdes at tiya Rosa bago ako tuluyang umalis para maka-uwi na.

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

Napatingin siya sa akin, then slightly nodded. "Yeah," he said softly, his eyes still fixed on the flowing water. "Maybe that's the point. And honestly, I prefer going to places like this than staying in five-star hotels and all that stuff. Sometimes it's better to be away from the crowds... so you can think better and be away from judgment."

giit ko dito. “Eh pa’no naman ako?” may tampo sa tono nito. "Ang tagal kong inasahan 'to. Ang tagal natin 'tong plinano." “Pwede ka pa rin namang magtravel kahit wala ako. Sabi nga nila, madami kang makikilala kapag nagtravel ka nang mag-isa. You can send me pictures, and videos. Let me know what I’m missing…” sinubukan kong tumawa, pero ang tunog na lumabas ay parang sinasakal ako.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Napangiti ako ng mapait nang maalala ang kasabihan na ang lahat ay may katapusan. May mga taong akala mo habang buhay mo ng makakasama, iyon pala ay hindi. Kaya naman hindi ka dapat dumepende sa mga tao sa paligid mo, instead, enhance your independency dahil hindi sa lahat ng oras ay may lalakad kasama ka hanggang dulo. Sometimes, sarili lang din natin ang maaasahan natin at hindi ang mga tao sa paligid natin dahil bawat isa ay may sariling mundo at kaniya-kaniyang dinadala. It's not always about us, it's about everyone and their own struggles.

Mahabang wika naman ni Trina sa akin. “Hahahha bar talaga?! Bahay trabaho loka loka this past few months hindi mo na nakumpleto attendance mo dito sa bahay puro ka travel. Sarap ba ng single life?! walang responsibility sa buhay?!” Pagbibiro kong sabi naging seryoso naman ako ng maisip ko ang tungkol sa sinabi niya tungkol kila Allen at April ”but thank you girl , parang pangalawang nanay ka na ng kambal. What do i do without you?!” Kinapitan ko ang kamay niya at natawa na lang siya sa akin. “Thats why lets go vacation." casual na pag-aya sa akin ni Trina na napaisip ako. "oh i book ko na ang flight natin. Ito oh may cheap price." panunulsol pa nitong sabi. Ngumiti ako sa kaniya

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

My main goal was to work, give back to my mother, travel with her everywhere, and create a life for her—away from being controlled. Bigla ko na namang naalala iyong quotes na binasa ni Nathaniel sa may Pahangin cafe. “Pero hindi ba’t mas masaya kung kahit kaunti ay may romance naman sa buhay mo.” Wika ni mommy, at sa hindi ko maintindihang dahilan ay biglang nagpopped-up sa utak ko ang mukha ni Nathaniel na nakatingin sa akin. Ipinilig ko ang aking ulo, tiningnan ako ng dalawa na parang naguguluhan sa aking ginawa.