Travel Alone Quotes Novels & Stories

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

giit ko dito. “Eh pa’no naman ako?” may tampo sa tono nito. "Ang tagal kong inasahan 'to. Ang tagal natin 'tong plinano." “Pwede ka pa rin namang magtravel kahit wala ako. Sabi nga nila, madami kang makikilala kapag nagtravel ka nang mag-isa. You can send me pictures, and videos. Let me know what I’m missing…” sinubukan kong tumawa, pero ang tunog na lumabas ay parang sinasakal ako.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Napangiti ako ng mapait nang maalala ang kasabihan na ang lahat ay may katapusan. May mga taong akala mo habang buhay mo ng makakasama, iyon pala ay hindi. Kaya naman hindi ka dapat dumepende sa mga tao sa paligid mo, instead, enhance your independency dahil hindi sa lahat ng oras ay may lalakad kasama ka hanggang dulo. Sometimes, sarili lang din natin ang maaasahan natin at hindi ang mga tao sa paligid natin dahil bawat isa ay may sariling mundo at kaniya-kaniyang dinadala. It's not always about us, it's about everyone and their own struggles.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

My main goal was to work, give back to my mother, travel with her everywhere, and create a life for her—away from being controlled. Bigla ko na namang naalala iyong quotes na binasa ni Nathaniel sa may Pahangin cafe. “Pero hindi ba’t mas masaya kung kahit kaunti ay may romance naman sa buhay mo.” Wika ni mommy, at sa hindi ko maintindihang dahilan ay biglang nagpopped-up sa utak ko ang mukha ni Nathaniel na nakatingin sa akin. Ipinilig ko ang aking ulo, tiningnan ako ng dalawa na parang naguguluhan sa aking ginawa.

He was carrying his small luggage with him at may magandang ngiti sa 'kin. I gave him my best polite smile saka tiningnan ito sa mata. “Sto solo tornando a casa. Torno alla mia vera vita, Signore. (I'm just a returnee to this country. I'll be going home to my own life, Sir),” I spoke in Italian, thinking it would discourage him from striking up a long conversation, kaso marunong rin pala ang loko. “Una donna affascinante come lei non dovrebbe mai viaggiare da sola. (A charming woman like you should never travel alone),” he replied smoothly with a warm grin.

Doon kasi nagsimula ang lahat. “Gusto ko pong mag-travel,” sagot ko. “Ibang bansa siguro. Gusto kong makita yung mga lugar na hindi ko pa napupuntahan.” Sa totoo lang, wala naman talaga akong specific na lugar na gustong puntahan. Ang gusto ko lang ay makaalis. Makalayo kahit pansamantala. Gawing abala ang sarili ko sa mga bagay na hindi ko pa nagagawa noon para kahit paano ay hindi ko maisip ang sakit.

It’s better to be alone than to be with someone who makes you feel alone. The only way to move on is to letting go completely. THE END