Travel Alone Quotes Novels & Stories

“Alin?” “Itong ganito.” Hinigpitan ko ang hawak sa kamay niya, “Nakakagala tayo ng malaya, kahit maglakad lakad tayo sa labas pwede kasi hindi naman tayo kilala ng mga tao. Hindi tayo nangangamba sa safety natin. And…” “And?” “It’s nice to have some alone time in a foreign country. Pakiramdam ko bumalik tayo sa pagka dalaga at binata natin.”

biro ko at humalakhak dahil bigla niyang kinuha ang maleta na dala ko. "Just kidding!" pagbawi ko at binawi na rin ang mga gamit. Baka ma-late ako sa flight namin. Yes, leaving my home and traveling abroad is what I've decided to do. Kailangan kong lumayo para mas makapagmove-on at makapag-isip ng mas maayos. This is my first time travelling alone outside the Philippines. Palagi ay kasama ko ang pamilya ko. But instead of feeling nervous, I feel excited. I feel carefree.

"Bakit ngayon ka lang?" "Sorry po, naligaw kasi 'yong pinagsakyan kong tricycle." "Sumabay ka na sa akin sa susunod." "Hindi na po kailangan. Alam ko naman na ang daan at—" Naputol ang sasabihin ko nangmuli siyang magsalita. "I don't want you to waste money and risk your safety when riding or travelling to a place you aren't familiar to."

Habang nagdi-discuss sa amin si Amy para sa schedule namin sa Kazakhstan, walang pumapasok sa utak ko kahit isang salita, isang letra. Pangalawang stop pa lang namin ito pero suko na agad ako. I would rather travel only by myself, walang commitment, walang iisiping responsibilidad. Just me and the adventure. Hindi pa ako mapapagod. Actually, hindi naman siguro nakakapagod kung hindi ako magkukunwari bilang asawa ng tagapagmana ng isang kilalang traveling company.

I will create my own memories alone with myself. Instead of prolonging my stay in my room, I quickly changed into my beach attire. The white sand beach stretched out before me, with crystal clear waters inviting me for a swim. The sun was setting, casting a golden hue over the horizon, as gentle waves lapped at the shore. As I walked along the coastline, a sense of peace enveloped me, and I knew that this solo trip to El Nido would be a chance for me to find solace and rediscover myself.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Ranz's mom commented. "I think we should travel together sometimes," segunda ng ginang na sa pagkakarinig niya ay mula sa pamilya Ferrer. "Why not? It's a little bit lonely when I'm travelling alone. Set a date. I'm always free and ready," Mariana replied. Nagpatuloy ang mga ito sa pagku-kuwentuhan. Yamirah is thankful that Mariana doesn't seem to notice her. Dahan-dahan siyang tumayo.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.