Travel Alone Quotes Mga Nobela at Kwento

Ang parola na siyang nagsisimbolo ng isa sa nga dinadayo ng mga tao. Mag-isa lang ako bumyahe dahil hindi ko kailangan ng kasama para sabihin nilang maeenjoy mo ito kapag may kasama ka. Mali sila. Bilang ikaw na gusto mong mapag-isa ay mas mayapa at walang problema. Enjoy every moment you spend alone sa lugar na gustong-gusto mo. Alas-cinco ng hapon nang palakad lakad ako sa tabing-dagat. Kuha ng litrato sa mga magagandang tanawin roon.

wika ni Chana at binuksan ko na ang pintuan ng sasakyan ko nagpunta ako sa trunk para ilabas ang mga dala kong maleta. Right now, I want to leave the country and travel alone, I don't know where fate will take me when I leave. "Ingat ka sa byahe," wika ni Chana ng papasok pa lang ako sa loob ng departure area. Tinaas ko na lang ang kamay ko at naglakad na ako papasok sa loob. "May messenger huwag mo kami kakalimutan sa ibang bansa," wika ni Mike kinawayan nila ako nasa labas na sila ng marinig ko 'yon.

Sa huli ay kinailangan nilang maghintay matapos ang iba para makasakay. "Huwag ka ngang masiyadong seryoso." Mula sa mga taong nagsasaya habang nakasakay sa iba't ibang pandagat na rides, magkasalubong ang mga kilay niyang nilingon ang dalaga. Nakapamaywang ito at nakangiting nakatanaw sa malayo. "Life is short, Russel. Piliin mo lagi iyong exciting na gagawin. Huwag kang magpakulong sa bored mong mundo."

“Alin?” “Itong ganito.” Hinigpitan ko ang hawak sa kamay niya, “Nakakagala tayo ng malaya, kahit maglakad lakad tayo sa labas pwede kasi hindi naman tayo kilala ng mga tao. Hindi tayo nangangamba sa safety natin. And…” “And?” “It’s nice to have some alone time in a foreign country. Pakiramdam ko bumalik tayo sa pagka dalaga at binata natin.”

biro ko at humalakhak dahil bigla niyang kinuha ang maleta na dala ko. "Just kidding!" pagbawi ko at binawi na rin ang mga gamit. Baka ma-late ako sa flight namin. Yes, leaving my home and traveling abroad is what I've decided to do. Kailangan kong lumayo para mas makapagmove-on at makapag-isip ng mas maayos. This is my first time travelling alone outside the Philippines. Palagi ay kasama ko ang pamilya ko. But instead of feeling nervous, I feel excited. I feel carefree.

"Bakit ngayon ka lang?" "Sorry po, naligaw kasi 'yong pinagsakyan kong tricycle." "Sumabay ka na sa akin sa susunod." "Hindi na po kailangan. Alam ko naman na ang daan at—" Naputol ang sasabihin ko nangmuli siyang magsalita. "I don't want you to waste money and risk your safety when riding or travelling to a place you aren't familiar to."

Habang nagdi-discuss sa amin si Amy para sa schedule namin sa Kazakhstan, walang pumapasok sa utak ko kahit isang salita, isang letra. Pangalawang stop pa lang namin ito pero suko na agad ako. I would rather travel only by myself, walang commitment, walang iisiping responsibilidad. Just me and the adventure. Hindi pa ako mapapagod. Actually, hindi naman siguro nakakapagod kung hindi ako magkukunwari bilang asawa ng tagapagmana ng isang kilalang traveling company.

I rolled my eyes "Hooyy ikaw sinong matanda huh? Ako? Habang nakaturo sa sarili niya. Sa gwapo kong to?? Hmm, wala ng sing gagwapo sa mukhang ito kung hindi ako lang. and he laughs sarcastically. "Lakas ng figthing spirit hooo. na tatawa kong sinabi habang napapailing nalang sa mga sinasabi ng nito "Haha wag muna intindihin ang mga sinabi ko, basta mag enjoy ka sa vacation mo okay? Enjoy yourself dont think too much here. sabay akbay nito sa akin and act like a weird