Novel & Cerita Travel Alone Quotes

Biro pa nito sa akin. Natawa naman ako. "Wala po hahaha. Wala nga po akong oras para bumisita dito, mag-abroad pa kaya." Natatawang sagot ko rito at kumawala na kami sa pagkakayakap sa isa't-isa. "Baka nagiging emosyonal lang ako masyado. Sige mag-ingat ka sa biyahe at sa susunod wag ka ng magmotor. Napakadelikado niyan." Sita pa nito sa akin at napapailing na lang ako.

“Kahit hindi natin aminin, hindi natin kayang gawin ang lahat ng tayo lang. We need someone to encourage us. We need someone who will stick with us through thick and thin. For me, life is empty when you are alone.” Klea Francine's POV

putol ko at naglakad na palabas ng kwarto. Pinunasan ko ang mga luhang tumutulo sa mata ko. Siguro nga ay kailangan ko munang magbakasyon at mapag-isa. Mabigat na ang mga nararamdaman na dinadala ko, at ito na ang pagkakataon kong magpahinga muna. "Call me if you feel alone," si Ejay, nung nasa sakayan na kami ng barko. "Hindi mo din naman sasagutin."

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Pero hindi pwedeng malusaw ang inis ko sa kanya. "I want to travel alone," mabilis kong dagdag. Ngumiti siya. Pero pakshet—hindi ito ngiting nagpapakawala. Ngumiti siya na parang hawak na niya ako sa leeg. "Go." Napapikit ako nang bigkasin niya iyon. "I'll just monitor your whereabouts." PUTANGINA! "Gusto ko mapag-isa, Smith!" "Pwede naman. Ngayon na? Aalis muna ako at iwan kita dito."

“Ang ibon na yon ay parang tao lang. Kapag masyado na pong toxic ang kapaligid sa ‘tin, magkakasakit tayo. Kung hindi man physically, pwedeng mentally at emotionally. It could be draining. Kaya mas mainam na umalis sa environment na ‘yon kaysa magkasakit ka.” That made her smile even more. “Ang dami niyo pong alam na words of wisdom, Manong.” Mahina itong natawa. “Marami na rin po kasi akong naging pasahero. ‘Yung iba, umiiyak at kinakausap ako lalo na kapag mahaba ang biyahe kaya marami na rin akong napapayuhan.” “Ganon po ba,” she said and nodded. “Can I ask another question?”

Sabi niya ng nakatalikod pa rin sa akin dahil na uuna siyang maglakad. "Why? Have you travelled the country? Napuntahan mo na ba ang bawat sulok ng Pilipinas? Can you tour me? I've always wanted to travel alone but I won't mind traveling with you though. It's a new experience for me." "You seem to have gained your energy." I smiled. "Oo eh. I'm not really used to being quiet so I talk a lot." "Figures." He said in a blunt tone.

Habang nasa byahe nag sountrip ako sa luma kong cellphone para hindi ako mainip sa mahabang byahe ko. "The Journey Lyrics by LEA SALONGA" Half the world is sleeping. Half the world's awake. Half can hear their hearts beat. Half just hear them break I am but a traveler, in most every way. Ask me what you want to know What a journey it has been. And the end is not in sight. But the stars are out tonight. And they're bound to guide my way. When they're shining on my life. I can see a better day. I won't let the darkness in. What a journey it has been.

Habang iniisip kong baguhan ako sa lugar at mag-isa—bigla akong nakaramdam ng takot. "Me too, bago lang pumunta sa lugar na ito. Actually, it was my first time traveling alone. Gusto kong takasan ang buhay sa siyudad..." Muli akong bumaling sa lalake. I sensed sadness on his tone. Pero hindi na ako muling nagsalita para pagaanin ang loob niya. I just listened to him. Makuwento siya sa totoo lang.

I will create my own memories alone with myself. Instead of prolonging my stay in my room, I quickly changed into my beach attire. The white sand beach stretched out before me, with crystal clear waters inviting me for a swim. The sun was setting, casting a golden hue over the horizon, as gentle waves lapped at the shore. As I walked along the coastline, a sense of peace enveloped me, and I knew that this solo trip to El Nido would be a chance for me to find solace and rediscover myself.