Treacherous In Tagalog の小説・ストーリー

Trust can't live in the same space as secrets and lies. Balang araw, may makakaalam din ng sekreto mo. Peke akong umubo bago tumingin kay Rian. "A-Ah, Tita Yerana. Pumasok po muna tayo," Alanganin siyang ngumiti.

Hindi ko matanggap. "Pati ang mga tao sa restau, sinuhulan mo para 'wag ikalat ang totoong nangyari? What the fuck are you thinking, Dad?" "I don't want to stain our name, Cartier. You know that we have a big project in Cebu and that costs billions. Ano na lang ang sasabihin nila kapag nadawit ang pangalan natin sa ganitong trahedya," si Tito Carlos.

Halos pawalan na ako ng katinuan nang maramdaman ang tahasan nitong pagpasok. Napapikit ako habang kagat ang mga labi. My legs are shaking, my fingers digging hard to his. I feel so much pain when he trying to push his hard thing on mine.. "Ohh! Fück!" Tumigil ito sandali, and muttered a cursed while shook his head with astonishment..

Kj ka remember? Hayss. Oo nga naman. Bahala na si batman. Sana naman walang pang bubully na maganap sa outing nato. Nakakasawa na. Maingay ang loob ng van habang nasa byahi kami dahil sa mga tawanan at tuksoan na nangyayari. ''Hoy ang tahimik mo jan. Makisabay ka naman.'' tawag ni Nica sa atensyon sabay sundot sa may tagiliran ko.

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

“Naalala mo ba noong una tayong magkita? Tinanong kita kung nasaan si Maricar, ngunit sa halip na sagutin mo ako ay tumakbo ka. Bakit? Natakot ka ba sa akin?” Tumingala si Michelle na parang inaalala kung kailan nangyari iyon, maya-maya’y biglang nagliwanag ang mukha nito. “Iyon ba? Hindi ako natakot, hindi ko lang naintindihan ang tanong mo dahil English speaking ka. Eh, mahina ako sa English kaya napatakbo ako. Hindi ko kasi alam ang isasagot ko.” Sabay na nagtawanan ang mga ito.

anito “You’re crazy!” tanging nasabi ko. “Sa iyo.” wika niya at kinindatan ako. “Cringe.” Nakangiwi kong usal. “Gross.” Kumunot ang noo nito at lumingon sa akin‚ “Gross? You even tasted me.” anito at ngumiti ng nakaloloko. “Tasted you? Nope‚ you’re the one who tasted me.” Panghahamon ko at ningisihan siya ng nakaloloko.

Lol "Oh mabuti naman. Tara na't umalis baka ma-late pa tayo sa byahe." Sagot ni Dad saamin at kinuha mga gamit nya sa kwarto ganon rin kame ni kuya. Habang nasa byahe kame papuntang Airport hindi ko lubos maisip na babalik pa pala ako ulit ng Pilipinas. Kamusta na kaya siya? _______________ After 7 hours.