Treated Unfairly Quotes の小説・ストーリー

“Mommy treated you like a queen the moment she found out you were her daughter. Ako? Pinagkaitan ng lahat. Do you even realize how unfair this is?” Umupo si Nica sa mesa, naka-cross legs at tinitigan siya mula ulo hanggang paa. “Unfair? Camilla, unfair was when I was scrubbing floors while you were living like a princess. Unfair was when I was starving and you were dining in five-star restaurants. Don’t talk to me about unfair.”

Sa ilang beses ko nang nakapunta dito, mas lalo ‘kong nararamdaman ang pagka-unfair ng mundo. Mayayaman sila. . . may mahirap at may mas hihirap pa. Kasama ako doon. Sila ang tipo na malalaki ang kita, sagana sa lahat, pero hindi makuntento sa kung anong meron sila. Naghahanap ng mapagtatapunan ng pera. Natawa na lang ako sa mga iniisip ko. Siya ang tipong, walang problema kung hindi paano itatapon ang mga perang hindi naman pinaghirapan. Tinatapon sa kagaya ko, sa gaya namin ni Tricia.

Sabi ni Thomas, “Tingnan mo, laging nananalo ang hustisya. Galiot, hindi magiging epektibo kung susubukan mo lang sugpuin ang mga taong may katayuan mo." Lahat ng tao sa site ay nagbigay ng kakaibang sulyap kay Galiot. Kanilang hinamak, kinutya, kinasusuklaman, at minamaliit siya.

(correct me if I'm wrong, this are all my perspective, sorry in advance. Funny how people always says everything needs to be fair but their mindset says the opposite. Mariin kong hinawakan ang kumot na nakatakip sa katawan ko at ipinikit ang ngayong napupuno na naman ng luhang mga mata. How can life be so harsh at me?

Napalunok ako. Ikaw Yung unfair.... How can you treat me like this when you already plan your future with someone else?.. So tell me...ako ba?.. Ako ba Yung unfair dito? "Pinapahalagahan ko bawat sigundong kasama ka....pero pag sasayang lang pala ng oras yun SAYO.." His in pain..I can feel it.. "What do you want me to do?..you want me to do the same?"

“Sinungaling.” Natawa siya habang nagsasalin ulit ng alak sa baso ko. Hindi ko na nga mabilang kung pang-ilang refill na namin iyon. Ang alam ko lang, parehong mabigat na ang ulo naming dalawa. “Ang unfair mo,” reklamo ko habang nakasandal sa sofa. Tumingin siya sa akin. “Bakit?” “Kasi kahit lasing ka, pogi ka pa rin.”

“People are cruel regardless of what they have in life or what they want to have in life. It is a trait I think everybody has. And the law makes everything balanced.” “Haven't you thought that the law itself is unfair?” I asked. Pinatay niya ang lutoan at tinalikuran iyon. Sumandal siya sa counter at ibinigay sa akin ang buong atensyon. I think I caught his interest with my question. “No, it's not.” He said, full of confidence. I scoffed. How sure is he? I crossed my arms and looked at him with the same intensity he's giving me— cold and arrogant.

Ni hindi ko nga naipresenta ang sarili ko sa kanila kaya't hindi ko talaga kayang tanggapin ito kahit gaano pa man katempting dahil kapag naiisip kong nakuha ko ito ng walang kahirap-hirap ay parang naaapakan ang dignidad ko. "I'm really glad about it but I can't accept the job cause it is not just right, sorry, bye." hindi ko na hinintay pa ang sagot niya at agad na ibinaba ang tawag. Imagine if I'm one of those applicants who waited for my turn for God knows how many minutes or hours just to hear that someone else who didn't even went to the job interview got hired for it? It was just not fair. I smile sadly at myself. Yes I've been dying to work for them but I have to do what's fair. Fair

dagdag pa ng babae, “magiging mayabang lang sila. Hindi sila magugustuhan ng pamilya ng mapapangasawa nila.” Tahimik na tinitigan ni Luciana ang babae. Pagkatapos ay mahinahong nagsalita. “Babae ka rin naman. Ganito ba talaga kababa ang tingin mo sa mga babae?” Kalmado ang kanyang boses, ngunit may bigat. “Ang tao ay tao, lalaki man o babae. They deserve to be treated fairly.” Bahagyang tumigil siya bago nagpatuloy.

“I wanted you to give me a chance to try… to love you… kaya nga ang hirap-hirap mong isauli sa kanila. Kasi natatakot ako… na baka mapahamak ka na naman.” “Pero hindi ikaw ang magsasabi ng bagay na iyon Mara. Hindi ikaw ang magpapasya kung ano ang gagawin ko sa buhay ko.” wika ko sa kaniya. “Nagpapasalamat ako sa inyo dahil kung hindi dahil sa lola mo, hindi ako mabubuhay ngayon. Pero Mara, ang unfair mo naman.” napaiyak siya lalo dahil sa sinabi ko. “Ang unfair naman na ikulong mo ako sa buhay na hindi ko naman pagmamay-ari. Kaibigan kita, sobrang malapit tayo sa isa’t isa, I care about you, pero hanggang doon lang iyon…”