Romans & histoires Treated Unfairly Quotes

"Maiintindihan naman siguro nila yun. Syempre, someday magkakaroon din kami ng kani-kaniyang buhay. Sabi nga, 'di ba, people come and go." "Tama ka. Minsan, alam mo, ang unfair din e! Kasi may mga taong mangangako na hindi ka nila iiwan, pero magagawa naman pala nilang iwan ka." May hinanakit ba si Zach kaya nasasabi niya iyon? "Nangyari na ba sa iyo yun?" tanong ko.

mabilis na sagot nya. Inangat ko ang tingin ko at tumitig sakanya. "Pero nahihirapan kana rin." "The problem with people now a days is that everything is an issue. What ever choice you make, it will always become an issue. Life is unfair." Hindi ko alam pero kapag nandito si Monti nagagawa ko paring maging mahinahon agad. "Life is not unfair. We're just tested in different way. Be patient."

"Calm down Miss, please calm down. You need to be strong for them." I was crying and sobbing hard, feeling the pain, the guilt, the anger. Life is really unfair. Kapag mahirap ka ang hirap para sa iba na tratuhin ka ng maayos. Siguro kong mayaman ako, siguro kung madami kaming pera hindi ko mararanasan ang ganito ngayon. Hindi ko na kailangan pang magmakaawa para gamutin nila si Luningning.

Mas maigi pang mapag isa. Ang unfair masyado ng mundo. Minsan nalang ako ulit mafall bakit sa taong may iba pang gusto. The way he smiled and laughed. Hindi ko iyon nararanasan kapag ako ang kasama niya. Sino ba kasi si Eunice sa buhay niya? Akala ko ba ako lang ang hinayaan niyang makapasok? Napaka unfair.. Ako, siya lang ang gusto. Tapos siya ang dami. Grabe! Ayoko maging options. Walang taong gusto maging pampalipas oras o panakip butas at mas lalong maging options.

Mukha tuloy akong tanga. “Alam mo, ginagawa ko lang naman ang trabaho ko, eh! Pero bakit parang ako pa ang nagiging malas?” Sabay punas ng luha sa mga mata ko at humarap sa kanya. Hindi ko makita nang maayos ang mukha niya dahil sa panlalabo ng mata ko, sinabayan pa ng ilaw na patay-sindi. “Sabihin mo nga sa’kin, ganito ba talaga ang nangyayari sa mga taong lumalaban ng patas? Kasi napaka-unfair, eh! Ang unfair! Nakakainis!” Hindi ko na kinaya. Napahagulgol na ako nang wala sa oras. Hindi naman ako ganito dati, eh. Bakit parang nagiging mahina na ako ngayon? Tama nga ba si Jude—mahina na ako?

“Pinagpuyatan n’yo ang mga gabi. Nagtiis kayo ng pagod. Pero dahil sa isang daya, nawalan ng saysay ang lahat. Iyan ba ang gusto n’yo?” Ang ilan ay napayuko. Ang iba’y hindi na makatingin sa kanya. Ang katotohanan, kapag hindi ikaw ang nasasaktan, madali kang magbigay ng opinyon. “Kung gusto n’yo ng fairness,” dagdag niya, mas kalmado na ngayon ngunit mas mabigat ang dating, “bakit kapag nasa harap na ninyo ang timbangan ng katarungan, hinahayaan n’yo itong tumagilid sa mali?”

Ang lungkot pa rin ni shonee at alam kong hindi ko kayang pawiin ang lungkot na iyon pero may isang paraan akong alam para kahit papaano ay mabawasan man lang ang nararamdaman niyang sakit. "Life is unfair. Kinuha na ang lahat sa akin at pakiramdam ko ako na ang pinaka malas na tao ngayon sa buong mundo. Ang sakit! Ang hirap. Wala na. Wala na ang lahat sa akin at hindi ko alam kung paano ako magsisimula ngayon." "Don't say that. Im still here. Pupunan ko ang lahat ng nawala sa 'yo. Tutulungan kitang makabalik sa dating shonee. Life is unfair but hindi ka malas. Everything happens for a reason, shonee."

Na kapag mahirap ka, walang sapat na pera ay wala kang magagawa kundi ang tanggapin na lang. "Napaka-unfair! Kailan ba magiging fair ang mundo para sa aming mga wala!" Himutok ko. Sa gigil ko, pahagis kong itinapon sa basurahan ang mga basura. "Mga mukhang pera! Kaya sila lang ang umuunlad, eh. Wala na nga, gigipitan pa. Buwisit! Mga buwisit!" Pagkatapos kong maghimutok, marahas kong pinalis ang mga luha ko. Babaliktad din ang mundo at sisiguraduhin kong ako naman ang manggigipit. Ako naman!

Ano bang nagawa kong Mali para gawin nilang miserable Ang Buhay ko,sinunod ko Naman lahat ng gusto at utos Nila Sakin. Maging mabait, Maging independent woman even though we have the previlege mag aral ako ng mabuti at maging first honor lagi sa Klase....pero bakit ganito parin Ang binigay Nila sakin. Why they can't reciprocate the love that I have given to them. “ Napaka unfair niyo!” umiiyak kong wika. “ Sana, Hindi niyo nalang ako binuhay. Sana ay di niyo nalang ako pinalaki!” umiiyak ko na wika.

malungkot kong sagot sa kaniya. "Naiintindihan ko naman ang takot mo sa maaaring mangyari, pero hindi mo ba naiisip na masyadong unfair kay Tyrell ang sitwasyon?" Hindi ko na mapigilan ang sariling mapangisi sa sinabi ni Austin. "Unfair? Kailan pa nagkaroon ng fairness sa mundo? Araw-araw namang unfair ang buhay kaya ayos lang." mapait kong sagot sa kaniya at napangiwi naman siya sa aking tono.