True Beauty Tagalog 소설 & 이야기

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

komento ko dito at pinag-cross ang mga paa ko bago prenteng sumandal sa kinauupuan ko. "Well ate Claribel loves to tell me about her love story. She said loves can give us butterflies in our stomach. What does she mean?" kunot ang noong tanong nito. Bakit ba kung ano-ano ang sinasabi ni Claribel dito? Anong malay ko sa mga butterflies na iyon e puro sama ng loob lang naman natatanggap ko sa mixed signals ng tatay niya. "Don't mind it. Butterflies died so fast same with some people feelings,'' bitter na sagot ko.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

“‘Diba bagay ka sa akin?” “What?” natatawa kong tanong habang bumababa kami ng hagdan. Isinilid ko rin sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone. Napangiti siya. “I said, we look good together.” Napabunghalit ako ng tawa. Magkaiba kaya ang dalawang pangungusap na sinabi niya! “Ang Tagalog ng we look good together ay ang ganda natin pagmasdan kapag magkasama tayo pero puwede ring bagay tayo hindi bagay ka sa akin,” pagtatama ko sa kanya.

"Fia, mahal ko... maraming salamat sa pananatili sa tabi ko. Salamat dahil dumating ka sa buhay ko. Natatandaan ko pa noong panahong nawawala na ako, noong tumalon ako nang lasing na lasing sa pool dahil sa sobrang stress at sakit na naramdaman ko sa mga nakaraan ko... dumating ka at sinagip mo ako sa pagkalunod. Hindi lang katawan ko ang inalagaan mo, kundi pati puso ko na halos sumuko na. Nirevive mo ang puso ko hanggang sa makabalik ang hininga at sigla ko. Maraming salamat dahil kahit ako mismo ay hinahanap ko pa ang sarili ko, matiyaga kang naghintay. Sabi nga nila, 'True love waits.' Kaya sabi ko sa sarili ko... ikaw na yung huli. Ikaw na yung pang-habambuhay ko. Ikaw yung nag-heal sa

She sighed deeply and said, "True love, true heir. Bagay ba, baby?" He nodded immediately. "Oo naman, baby. Bagay na bagay nga parang tayong dalawa. Bagay na bagay sa isa't isa."

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

and that's the truth. Tinaasan ko pa siya ng kilay. "Saka, teka, kung hindi man sinabi ni Beauty ang totoo kung nasaan ako dapat wala ka nang say don. Alam mo na ayoko kitang makita, na tinatakbuhan nga kita so given na ang mga taong nakakaalam kung nasaan ako ay hindi sasabihin sa 'yo ang totoo. Saka, hindi ka ba talaga naniniwala sa pakikipaghiwalay ko pagkatapos kong umiyak pa sa pag-uusap natin nong nakaraan?"

Humugot siya ng hininga, saka nagsalita. “Ang tunay na kagandahan ay hindi nasusukat sa mukha, sa kulay ng balat, o sa sukat ng katawan. Ang tunay na kagandahan ay nasa tapang. Sa paninindigan. Sa kakayahang ngumiti kahit wasak na ang puso. Sa kakayahang magmahal kahit iniwan, at sa kakayahang bumangon kahit ilang beses nang nadapa.” “Para sa akin… ang tunay na kagandahan ay ang paniniwalang may silbi ka, kahit wala kang nakaraan. Dahil sa puso, doon nabubuo ang totoong pagkatao.”