Trust Issues In Tagalog Novels & Stories

Si Rietto iyon. Pilit siyang ngumiti habang tumutulo pa rin ang kanyang mga luha. It hurts. She feel betrayed. "I trusted you. Lahat ng tiwala ko ibinigay ko sa inyo. Why, Luce, Jashiel. Why now? Bakit ngayon niyo lang sinabi? In that damn years ay tinago niyo sa'kin ang katotohanan. Marami pagkakataon na dapat ay sinabi niyo but you choose to keep it to me. You make me stupid. Ginawa niyo akong tanga. Itinago niyo sa 'kin ang mga anak ko. Pinagkait niyo sa 'kin ang katotohanan na may anak ako." "Inna---"

Kabilyo-bilyonaryong tao, pwede naman magpadala ng nurse e. "They are not trustworthy" garalgal niyang sambit. I scoffed. "Matetegok ka na, may trust issues ka pa?" "You don't get it because you're not rich" My lips parted in disbelief. "Wow. Sorry ah? Simpleng mamamayan lang ako ng bayan ng pilipinas" "Just because" giit niya bago niya ipinikit ang mga mata. "Eh bakit ako? Bakit ka nagpapaalaga sa akin?" Tanong ko bago ko siya kinuha ng bagong fever patch.

"I don't lie, girl. That's the most common cause of humans to go to hell because everytime you do a small lie, it adds up and it'll get big until your soul can no longer get back up. You'll be stuck forever in hell." Piniksi nito ang braso dahilan nang pagkabitaw niya rito. Hinimas nito ang nasaktang parte ng kamay. "Now, you're threatening me!" "Threatening is for the weak. I am only stating the truth. Now, kung ang problema mo ay ang unstable relationship ninyo ni David, huwag ako ang kausapin mo," sagot niya at tinaasan ito ng kilay.

“You don’t trust him at all.” “That is an absurd statement, sir,” Evony disagreed as fast as a lightning bolt, scoffing in disbelief—rather, scoffing defensively. “Of course, I do trust him!” “Then why did you answer that you don’t know?” Roman challenged, his voice raising every second. “You are being unclear about your true feelings, Agent Von. That's why you don’t know if you trust your boyfriend or not. Dahil ikaw mismo ay walang tiwala sa sarili mo. Dahil ikaw mismo ay malabo sa katotohanan.”

Or is it because I'm afraid what will happen next? Gusto kong sumigaw na tama na, na itigil na ang lahat ng ito, pero traydor ang aking sariling katawan. Hanggang sa ang mga galit na h***k ay naging banayad at mapanabik. Parang ang tagal naming hindi nagkita't nagkasama kahit araw-araw naman kaming nagkakaharap. Nag-aalab ang bawat dampi ng kanyang mainit na labi. Mas lalong nasindihan ang mainit kong pakiramdam.

Tanong ko “Ba’t ang tamik mo?” Hindi ko alam kong anong nagyari sa kaniya at hanggang ngayon ay sinusuri niya pa rin ang picture naming dalawa. Gosh ano bang nasa isip ng lalaking to? “Ano ba ang tagal mo naman tingnan yung pic” sabi ko at nag aalinlangan na “Grabing trust issue yan”

Hindi naman ako ang ginawan ng masama, bakit ganito ang biglang mayroong trust issue? May kina-usap nga si Angie na maki-suyo. Kinakabahan man ako dahil inabot na ni Angie ang ilang pera dito at naghintay kami sa labas ng hospital. Ilang minuto na ang nakakaraan hindi ako mapakali. “Sayruz, tiwala lang.” “F*ck.” Mahina kong mura. “Paano kung hindi yun bumalik? Ano ang gagawin mo Angie?”

"Aba, Bakit parang ang lumalabas ay kasalanan ko? Hindi ba obvious na nasiraan ako ng sasakyan kaya busy ako sa pagte-text sa susundo sa akin? Do you have common sence mister?" "Bakit? Kasalanan ko ba kung bakit ka nasiraan?" ngumisi ito, isang nakakapanindig-balahibong ngisi. "What do you want me to do? Fix your uhm," tumingin siya sa kotse namin. "Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop."

Ilang segundo silang hindi nakahuma at s'ya ang unang nakabawi at nagsalita. "What did you just say? You are working with the Chinese Ministry of State of Security Group?" "Yes! My dad is a Chinese and my mom is a Filipina kaya ako nakakapagsalita ng Tagalog," pagkumpirma ng babae na nagpakilalang Yin. "At ano ang binabalak mo sa amin? Bakit mo kami dinala dito?" "Alam ko na pareho tayo ng hangarin. Look— hindi ako kaaway dito o ang mga taohan namin. Katulad n'yo ay mabuti ang hangarin namin sa drive—,"

"Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?" Talaga namang hindi! Actually parang sinabuyan pa ng tubig ang mga insekto sa tiyan niya at pakiramdam niya ay kinikiliti ang mga bituka at puson niya. Kung susuka man siya baka iba't ibang kulay at laki ng mga puso ang lumabas sa bibig niya. "Hindi ka man lang ba kikiligin?" He pouted. Hitsurang nagpapaawa.