Trust The Process Quotes Novels & Stories

“Maybe too loud.” Napalingon si Veronica. “Anong ibig mong sabihin?” “Look at the comments,” tugon ni Vanessa, ipinakita ang screen. “People are impressed, yes. But they’re not committing. They admire, but they don’t trust.” Tumahimik si Veronica. Alam niya ang ibig sabihin noon. Admiration fades. Trust stays. “At siya?” tanong niya, kahit alam na ang sagot.

Tulad din nang sinabi ni Shirley sa'kin. "Oh, c'mon, ate Meriam. In order to ever trust someone, you must first trust yourself. Trust in your judgement and ability to make good choices. Your instincts are powerful, and you should not doubt yourself based on experience," sagot ko sa sinabi ng aking pinsa. Umingos lang ito, saka ito tumayo at tuluyan na ngang nagpaalam. "Ewan ko sa'yo, Hera. You're so hardheaded, para kang si Noraisa, I need to go, now, bye!"

“Paano naging patas na ang taong walang sapat na karanasan ay papasok sa isang posisyon na pinagpaguran ng iba? Hindi ba insulto ‘yon sa mga empleyado nating dumaan sa tamang proseso?” Tumawa lang si Nathaniel. Yung mapanghamong tawa niya na matagal ko nang gustong suntukin mula pagkabata. “Hindi lahat ng bagay kailangang dumaan sa proseso. Ang mahalaga, may tiwala ako sa kanya. At ayokong ulitin ang pagkakamaling nagtiwala ako sa maling tao.”

Hindi gusto ang aking sinabi. "Hindi na kita iiwan. Hindi ko na kayo iiwan. Magtiwala ka naman." "Nagtiwala ako sayo noon. Pero anong nangyari? Nakakagago ang kapalaran, Lazarus. Palagi nalang tayong pinagttripan." "Ganoon naman talaga di ba? Kailangan lang natin lumaban at magtiwala. Trust me. Just trust me, okay? I will win you back. I will make our relationship work again."

Napatingin sa kaniya si Jacob kung kaya agad naman siyang umiling. “Pabayaan mo na muna siyang lumamig at makapag-isip. Kahit anong sabihin mo, hindi niya iyon agad maa-absorb dahil nasasaktan pa siya at lalo mo lang siyang masasaktan. Hayaan mong dahan-dahan niyang iproseso ang lahat hanggang sa matutunan niyang tanggapin ang katotohanan. Magtiwala ka kay God. Magiging okay din ang lahat.” aniya saka tipid na ngumiti rito.

Hindi ko alam kung dapat ba akong umiyak o ngumiti. “Is that obvious?” He shook his head, smiling softly. “No. But it takes one to know one.” Napatingin ako sa kamay niyang may konting sugat sa knuckle. Probably from assisting or holding a patient too tight. “Dr. Elian... have you ever felt like you were just... too tired to trust again?” He paused for a moment before answering. “Yes. But I also learned that trust doesn’t have to be instant. It can come in small moments. Like a quiet conversation under a medical tent. Like this.”

Ngunit si Liam… Parang handang sagupain ang problema niya at lutasin ito para sa kanya. “Liam… Hindi naman sa ganoon. Pasensya na talaga kung ganito ako.” “Bakit kasi kinakabahan ka? Wala naman dapat na ikakaba.” Napatango si Serena. “Siguro.” “Alam mo. Magiging maayos ang lahat kung magtitiwala ka lang sa akin. At saka yung sinasabi nilang trust the process. Tiwala lang talaga Sera. At hindi mo kailangan matakot.”

“Because once you know everything, you can’t unknow it.” A beat. “And I need you unbroken.” Something twisted inside me — galit, takot, sakit. “You don’t trust me,” bulong ko. Parang may kumurap sa mukha niya. Maliit, pero sapat. “I am trusting you,” he said. “More than you realize.” “No.” Hinakbangan ko siya. “Hindi pagtiwala yung hindi mo ako sinasabihan ng totoo.” Nanahimik siya.

“Kung hindi mo lang sinabi na may respeto ka, baka sinapak na kita ngayon.” Umiling siya, natatawa rin. “Kaya nga sinabi ko muna, para ligtas ako.” Saglit kaming natahimik. Nakatitig lang siya sa akin, at ako naman, hindi pa rin makapaniwala sa kapal ng mukha ng taong ‘to. Pero sa ilalim ng lahat, ramdam kong may katotohanang bumabalot sa intensyon niya. Huminga ako nang malalim. “Tristan, kung gagawin mo man ’yan, siguraduhin mong tama ang dahilan mo. Huwag mong hayaang masira si Estella sa proseso. She’s been through enough.”

Sambit ko at tiningnan ang mukhang nalinawan nang si Johnson. Mukhang sumang-ayon naman siya sa sinabi ko at hindi naman umapila ng kung ano. Well, iyon naman talaga ang paniniwala ko pagdating sa trust. Mahirap i-earn, madaling i-break. Galing sa akin 'yan, ha! Hindi na 'yan galing sa mga kasabihan ni lola. Maybe the reason kung bakit nakaka-relate ako kapag trust 'yong topic was because, isa rin ako sa mga taong pinaniwala pero sinira ang tiwala.