Trusting Novels & Stories

Pero akalain mo nga naman, umabot pa kami dito ngayon. "How about you, Miss Liza?" Humarap ako sa babae. "For me? Well, siguro susundan ko na lang itong sinabi ni Ken. Which is trust, for me ang tiwala ang biggest foundation niyong dalawa. Kung baga sa isang bahay, ito 'yong semento, kapag nasira, gumuguho. But it doesn't mean na sira na talaga, you can rebuild it at sisiguraduhin niyong magiging matibay na 'to. Kahit anong sakuna ang dumating ay hindi na muling masisira."

Nag-angat ako ng tingin at nakita itong nakatalikod na sa akin, nakaharap sa matatayog na skyscrapers na natatanaw mula sa salamin na dingding ng kaniyang opisina. Pinunasan ko ang aking mga luha, "Can I trust you then?" Hindi ito sumagot. Nanatili itong nakatalikod sa akin. "I'm trusting you my life even if you can't trust me back." **

But since Thurstin has more solid and concrete information, Max buy it from him in exchange of assistance. Tinutulungan lang kami ni Max dahil may impormasyon si Thurstin tungkol sa nangyayari. Hindi ako naniniwalang tutulong si Max dahil mabuti siyang tao. Yeah, siguro nga mapapagkatiwalaan si Max. But still, businessman siya. Kaya ramdam kong hindi 100% ang tiwala ni Thurstin sa kanya. O siguro napaparanoid lang ako.

"I'm not asking for your trust Travis, it's not up to you to decide because Aaliyah is the new CEO. I will only invest in your company, in fact it is in favor of your company. What are you scared of?" "How can we trust you? How did you get out of the mental hospital? The doctor said that your treatment would take a long time because it was so bad. Are you really good or are you pretending? Prove to us that you are OK now." Seryosong sambit ni Travis dito, what the f? Anong ginagawa niya, sabi ko umarte lang siya hindi iyong I-triggered si Mayell. Nakakaloko naman siyang nginisian ni Mayell.

“No. Not you. Never you.” Huminga ako nang malalim, pero ramdam ko pa rin ang tensyon sa dibdib ko. Kasi kahit sinabi niyang hindi ako… sa mundo ni Damian, trust is fragile. Kahit anong oras, pwedeng mabasag. --- Damian’s POV

“Flexible, yes. Pero sa business terms lang po iyon, sir.” “Business, personal—it’s all connected,” ani Lopez, nakalapit na rin. “After all, how can we trust someone we don’t really know… personally?” Napakuyom ang kamay ni Clarissa sa ilalim ng mesa. Pinanatili niyang kalmado ang mukha. “With due respect, bosses, trust is built by consistent work and results. That’s what I can promise you.” “Work? Results?” mariing tawa ni Santos. “Those are cold words. Tonight, we want warmth.”

"Someone who's loyal and someone I could trust." That made her chuckle. Hindi na lamang niya pinagbigyan ng pansin ang patutsada nito tungkol sa loyalty. "I am confident that I am more than qualified for that job but what makes you think you can trust me?" Jake just stared back at her. "I can't?"

Hindi pa rin tuluyang nawawala ang paninikip ng dibdib ko. Pero mahal ko siya. At kung may isang bagay akong kayang ibigay nang walang limitasyon, ’yon ay— Tiwala. Huminga ako nang malalim. “Okay,” sa wakas ay sabi ko. “Magti-trust ako sa’yo.” Sa kabilang linya, bahagyang lumambot ang boses niya. “Thank you.”

BRITTANY POV Minsan, pinapayagan ko na din si Luigi na ipasyal ang mga bata. Walang problema sa akin basta iuwi niya lang sa takdang oras na napag-usapan namin. At hindi pa naman ako binigo nitong si Luigi kaya malaking bagay sa akin iyun. Kaya nga ang TRUST, unti-unti na namang nabubuo. Pero, siyempre, hindi naman ibig sabihin noon na muli kong buksan ang puso ko para dito. Hindi ganoon iyun

napatingin naman ako dito dahil naguluhan ako. pero hindi na lumingon ito saka umalis. anong ibig nyang sabihin don? may hindi ba kami maintindihan? ' trust is something you built together. without it you are nothing' naalala kong sinabi ni eonni-czeh noon. teka sandali... " key nasayo pa ba yung invitation?" tanong ko kay key.