Trusting Novels & Stories

"I didn't roasted Blake because he had his own world, his so silent. You try being silent, baby."Natatawa kong sabi sa kanya para naman mawala ang kalungkutan na nadama niya. "I don't want to be silent."She stated while looking at Blake. "Blake, what are you doing to my phone?"Nakataas ang kilay ko sa kanya. He smiled."Nothing."He answered. I don't trust him. His silent and cold but I know him. I know his shits.

Kung ganoon man ang mangyayari ay hindi na siya magdadalawang isip na talagang lalayasan niya na si Jethro. Ngunit hindi niya na paabutin na mangyayari iyon sa kanya.Ang kabaliwan sa kanya ni Jethro ang puno't dulo ng pagiging possessive at selos nito.Kung tunay na nagmamahal ang isang tao kailangan nitong matutong magtiwala.Tiwala ang kulang sa puso't isipan ni Jethro kaya madali lang itong matupok ng masamang pakiramdam, ang maging seloso na kalaunan ay nananakit na ng kapwa. To trust means to rely on another person because you feel safe with them and have confidence that they will not hurt or violate you. Trust is the foundation of relationships because it allows you to be vulnerable and

“I’ll give you the life you want.” “I want trust. Can you give that to me?” “Certainly.” May sasabihin pa sana si Czarina nang may mapansin siyang pigura sa gilid ng kanyang paningin. Bahagya siyang napangiti nang malamig. “Trust isn’t about what you say,” sabi niya. “It’s about what you do.” Biglang naging malamig ang tono ni Czarina, kaya nagtaka si Damion, hanggang sa marinig niya ang isang boses.

Dudang tanong ni Tristan na humalukipkip at sumandal sa ref. "Wala ka bang tiwala sa akin?" Sandaling nag-isip si Tristan, mayamaya ay tumango, "Fine! Hindi naman ako gan'on kasamang tao para hindi ka pagbigyan. Pero isa lang ang ipapaalala ko sa 'yo. Never lose my trust in you. Dahil hindi mo gugustuhing makita ang demonyo sa katawan ko," "Tinatakot mo ba ako?" "Ofcourse not! Sinasabi ko lang na mahalaga sa akin ang tiwala. At kapag may hindi ako nagustuhan na ginawa mo, o nalaman ko na iniisahan mo lang ako, pasensyahan tayo,"

Hindi ko alam kung dapat ba akong umiyak o ngumiti. “Is that obvious?” He shook his head, smiling softly. “No. But it takes one to know one.” Napatingin ako sa kamay niyang may konting sugat sa knuckle. Probably from assisting or holding a patient too tight. “Dr. Elian... have you ever felt like you were just... too tired to trust again?” He paused for a moment before answering. “Yes. But I also learned that trust doesn’t have to be instant. It can come in small moments. Like a quiet conversation under a medical tent. Like this.”

Masyado kasing matalino at magaling sa halos lahat ng bagay. I took another shot at ipinatong ang ulo sa ibabaw ng sofa. "Trust player, tss." Tawa ko nang mahina nang maalala ko kung paano ko siya naging kaibigan sa kabila ng kakayahan niya. The dangerous I'm mentioning was her skills. She is the so called "trust player" dahil lahat ng tiwala ay agad niyang nakukuha.

Hinihiling ko na lang na sana hindi umabot sa punto na maging masama ang ugali ni Austin at traydorin ako. "Okay, naiintindihan ko naman kung ayaw mo. Hindi mo naman kailangang manahimik." "Thank you, Austin. Wala namang magandang maidudulot kung sasabihin ko kay Travis ang totoo. Alam mo naman kung gaano kalaki ang trust issues niya kaya baka hindi rin siya maniwala na anak namin si Tyrell." malungkot kong sagot sa kaniya.

Nauutal kong sabi kasabay ng pag-iling ko. "Please give me another change... Trust me, trust me Yukizia I'm serious." He demanded. "Hindi kasi iyon kadali para sa akin na magtiwalang muli, for me. Trust is like a plates once It's broke it's hard to replace," I said looking at his eyes and I can see the painful in his eyes.

But Adonis is not with them. Suddenly, a soft music plays in the air. Inihatid ako nina mama sa stage. Bantulot akong pumunta, mas gusto kong hanapin si Adonis. Mag pasalamat, yakapin at pakinggan lahat ng sasabihin niya. Wala na akong pakialam sa sasabihin ng iba. Sa mararamdaman ni Bryan, o ni Crystal. Ang pinakaimportante na ngayon ay ang nararamdaman naming pareho ni Adonis. Yes, I'm sure now! Hindi ko na pagdududahan ang nararamdaman niya para sa akin. I will trust him completely. I need to trust my feelings for him too. Bawal na ang duwag!

Minsan pangalan lang. At kung minsan, mas personal pa roon ang gusto nila. Sa posisyon namin, ang trust ay bihira. Hindi ako sigurado kung may kahit sino sa buhay ko na completely trusted ko. Alam kong hindi ako sisirain ng mga kapatid ko, pero hindi dahil sa may fond feelings kami sa isa't isa o dahil espesyal ang bond namin bilang magkakapatid. Hindi kami ganoon ka-naive.