Tsundere Novels & Stories

“You never listen, Tanya..” panimula nito. Ang malamig at baritonong boses ni Thaddeus ay pumutol sa katahimikan ng gabi. Ang lakas ng aura niya, bawat salita ay may dalang matinding banta—pure villain energy talaga. I'm dead meat!" ani ako sa sarili ko

Ashton Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Tumabi sa akin si Zie na tanging boxer brief lang ang suot, sa tanang buhay ko ay ngayon lang ako kinabahan ng todo sa tabi ng isang lalaki. Hanggang ngayon ay naglalaro pa rin sa aking imahe ang hubad na larawan ng likod ni Zie. Ang napakapulidong hulma ng kanyang likod, ang matambok na umbok ng kanyang pang-upo na tila ba kay sarap lamasin. Hindi ko mapigilan ang hindi tayuan habang iniisip si Zie kaya naman agad kong kinuha ang kumot sa aking tabi at ipinantabon sa maselang bahagi ng aking katawan.

Walang emosyon at awa ang mata ni Taurus na pinapanuod lamang ito, na hindi pa nakuntento si lumapit pa siya dito na walang tigil na pinaulanan ito ng suntok sa mukha. Malalalakas ang suntok ni Taurus dito na hindi na nagawa pang manlaban si Bernard. Maririnig mo na lang talaga ang nakaka hindik na tunog sa tuwing tumatama ang kamao ni Taurus sa mukha na umagos na lang ang malapot na dugo. Hinang-hina na ang katawan ni Bernard, tinatanggap na lang ang suntok sakanya, na hindi pa rin tinitigilan hanggang malagutan ito ng hiningga sa kanyang kamay.

Ngumiti ito sa'kin, inilapag sa center table ang hawak nitong magazine saka ito tumayo para harapin ako. Hindi ako makapaniwala sa aking nakita. This man in front of me is really a Greek-god. Matikas, matangkad, matipuno, makisig, simpatiko at higit sa lahat may awrang makapangyarihan, kamukha nito ang isang hollywood actor. Matagal bago rumehistro sa utak ko ang school mates ko noon na bin-bullied ko no'ng high school. What the heck!

Hi guys! This is the Wakas. Pasensya na sa mga wrong typo's and grammars ko po. I'm just new in writing kaya pasensya na po. At sa plot ng story ko. Pasensya na po at medyo kalat pa siya. Hindi ko naman po kasi inaasahan na matatapos ko talaga ang story na 'to. Again, sorry and thank you all for reading until here. Godbless, Sunnies!

Tatalikod na sana siya para kumuha ng panibagong kahon ng bala nang biglang mabasag ang katahimikan. BZZZT! BZZZT! BZZZT! Isang matinis at agresibong tunog ang umalingawngaw mula sa tactical belt na suot ni Snyder. Mabilis pa sa alas-kwatro, nagbago ang aura niya. Kung kanina ay isa siyang kalmadong guro na nagtuturo sa akin ng kamatayan, ngayon, biglang nag-iba ang anyo ng mukha nito.

"I didn't know na iisipin ni Gian na may namamagitan sa atin. Well, maganda at sexy ka naman pero hindi ikaw 'yong tipo ko sa mga babae." Sinamaan ko naman siya ng tingin. "Parang sinabi mo naman na hindi ako pasok sa taste ng isang Hernandez!" singhal ko sa kanya. Natawa naman ako. "Parang gano'n na nga, iba iba kasi taste ng mga lalaki kaya kung ako tatanungin ay parang kapatid lang talaga ang turing ko sayo. Hindi ka nga din nagustuhan ng kapatid ko diba?" pang aasar niya pa dahilan para lalo lang akong sumimangot.

And please wear something decent. Napatingin tuloy ako sa damit ko ngayon. Hindi ba 'to disente? Me: laging disente damit ko! Storm: yeah but not today. Stop showing some skin, Sun. I don't like it. Tumaas ang kilay ko. Me: and I love it. This is my body Storm Thompson. Storm: whatever, Sunny Daine Alcazar. Just wear something decent tomorrow. Me: kailan matatapos yang bonding niyo diyan?

Hiyaw ko sa isip ko ng tuluyan ng umakyat ang lalaki sa intablado at humarap sa gawi ko. Those dark as night eyes made me tremble when he stared. The same lips that made me go crazy when we kissed. The same nose that I used to play with my nose. And that body that made me lost my fucking mind when he's embracing me tightly! My unknown fiancee is none other than- "Let's give us a round of applause for Mr. Matt Theodore Vitale!"

Sobrang bata. Mukha lang siyang nasa early twenties. Hindi man lang aabot ng trenta. Matulis ang features, malinaw ang linya ng panga, at kahit walang ekspresyon, halatang-halata ang natural na appeal niya. Pero ang problema—yung aura niya. Masyadong matalim. Masyadong malamig. Para siyang isang kutsilyong nakatago sa yelo: tahimik, makintab, pero kayang manakit sa isang iglap. Doon na nagsimulang manginig si Therese hindi dahil sa lamig ng ulan, kundi dahil sa takot.