Tula Na Nakakatawa Mga Nobela at Kwento

matawa-tawang wika ng kaluluwa ni Harvey. "hahaha... pogi ka ano ka ba ! hindi ka machaca, itong niluto ko ang aking tinutukoy, bago kong natutunan mula sa bansang mexico." matawa-tawang wika ni Karina na para bang narinig ang winika ng kaluluwa ng kanyang nobyo. "Heto tikman mo ang aking niluto na machaca." Isang giniling na baka na nilagyan ng kamatis at binalot sa tortilla.

MARCO "Sigurado ka bang dito ang kuta nila?" nag-aalangan na tanong sa akin ni Wayne habang iginagala ang paningin sa paligid. Kasalukuyan kaming nasa mataas na tulay, ang 'Sula Bridge' na konektado papunta sa siyudad. Minamanmanan namin ang lugar kung saan dinala ang dinukot na kapatid ng kaibigan naming si Kate.

Nakahawak na sya sa tyan nya habang natawa. Tsk anong nakakatawa don? He really crazy. Humiga na lang ako sa kama namin, at tumagilid naasar ako sa mukha nya! Tawa ng tawa akala mo namang may nakakatawa. Nagising na lang ako dahil naka ramdam ako ng parang may umaagos. You know what? Girls thingy!

She said. Napailing si Hugo. "There are two Talipapa here, babe. D'Talipapa was a former market, hindi ko alam kung ano nang estado ngayon doon. And there's also Talipapa Bukid." Hugo said. "But it's too steep for you." Kumunot ang noo ni Catalina. "Hugo buntis ako hindi imbalido." "Pregnant woman says that." Napaawang ang labi ni Catalina. "You a*shole!" She said and threw the leftovers from her last strawberries.

IKATLONG TAUHAN “Selene” NAKATULALA. Nakatanod ang paningin sa kawalan. Nakaupo sa sulok habang yakap-yakap ang mga binti’t nakatukod ang baba sa tuhod ang kanyang posisyon. Mugto ang mga mata. Nakaratay ang mga luha sa magkabilang pisngi na natuyo na. At ’gaya noon, nakaupo muli siya sa dako ng kanyang higaan.

Tulala. Tulala lang akong nakahiga sa kama rito sa villa ni Michael. Wala kaming ibang kasama rito maliban sa aming dalawa. Patuloy pa rin sa pagtakbo sa isip ko ang mga tanong na gusto kong magkaroon ng kasagutan. Pero paano ko nga ba malalaman ang katotohanan kung ako mismo ay takot na alamin ang totoo?

006 TULALA at hindi mapakali si Karina habang nakikinig sa lecture. Hindi kasi maalis sa kanyang isipan ang nangyari kagabi. Madaling araw na nang umalis siya sa kwarto ng lalaki at lumabas ng hotel. Dahil sa nangyari, ramdam pa rin niya ang hapdi sa pagitan ng kanyang hita. In her mind, it was intense. At hindi pa rin siya makapaniwala na nagawa niya ang bagay na iyon—isang bagay na ni minsan ay hindi pumasok sa kanyang isipan.

Nikita. Gaano pa ba katagal bago tuluyan kitang makalimutan?

“Katanaya!!” “Katanaya papatayin mo s'ya!” Hindi ko sila pinansin at ng makita kong nakaluhod na s'ya at mabilis akong huminto at hinawakan s'ya. NASAAN AKO?

pahabol pang bulong ng iilang tsismosa sa likuran niya. “Kaya nga, e. Nakakita lang ng Maynila nagpabuntis na kaagad. Mas mainam na rin ’yon para mawala ang angking kayabangan ng tatay niya,” gagad ng isa pa. Mariing napapikit si Katalina at kuyom ang mga kamao na ipinagpatuloy ang paglalakad papalayo. Kung papatulan niya ang mga ito ay baka makasama pa sa kaniya.