Novel & Cerita Tula Para Sa Ina Pasasalamat

pag aalala ko kaya naisipan ko ng Pumasok sa aming kwarto at humiga na sa tabi ni marlia alam ko nasaktan siya sa mga nakita niya kanina sa article pero ayaw lang niya ito ipahalata. Kaya niyakap ko ito ng patalikot at binulungan ko siya. " I really really sorry marlia at nasaktan kita ". Bulong ko sa kanya. At nakatulog na rin ako.

Totoo ba na may ganoong ospital na tumutulong sa mga bulag na kagaya ko. Umahon ang pag-asa sa puso ko. Akala ko wala ng paraan pero sa tingin ko ngayon ay puwede na ako ulit mangarap na makakakita pa ako ulit. " Talaga po madam? Sige po bukas na bukas din ay pupunta kami doon. Maraming salamat po Madam," umiiyak na pasasalamat ni inay. Kahit ako ay hindi rin napigilan ang luha ko.

maluha-luhang bati nito sa akin tsaka ako ginawaran ng mabilis na yakap. “Hindi niyo po kailangan na magpasalamat sa akin. Ginawa ko lang din po kung ano ang sabi ng puso ko na makapagpapasaya sa akin.” sabi ko at ngumiti. Bahagya rin akong yumuko para abutin ang mga kamay ng ginang. “To be honest, ako po ang dapat na magpasalamat sa inyo. Kasi alam ko po na by suggesting this to happen, alam ko pong hindi lang si SJ ang inisip niy. Alam ko po na c-in-onsider niyo rin ang kapakanan ko. And I am so lucky to have you as my mother-in-law. Maraming salamat po, Tita—”

dagdag pa niya habang malambing na nakatingin sa akin. "Salamat… salamat at hindi mo ako iniwan," bulong ko habang pilit kong pinipigilan ang luhang namumuo sa mga mata ko. "Hindi mo na kailangan akong pasalamatan. Asawa kita. Responsibilidad ko na ipadama sayo na ligtas ka at may masasandalan ka. Ako nga ang dapat magpasalamat sayo dahil tinanggap mo ako. Salamat, Wifey."

KAREN "Salamat po ng marami Mang Tonio at Aling Mameng sa pagpapatuloy sa akin. Pero dito na lang po ako matutulog sa karenderya, tutulong na rin po ako bilang pasasalamat sa pagpapatuloy at sa libreng pagkain po ninyo sa akin," taos puso kung pasasalamat sa kanilang mag-asawa.

Tumulo ang luha sa mga mata ni Claire habang ngumiti siya nang maluwang. "Salamat po," sabi niya nang may nanginginig na boses. "Napakabait ninyo. Hindi po namin alam kung paano kami makakapagpasalamat." Umiling si Apple at ngumiti, tila pilit pinipigilan ang sariling mapaiyak. "Hindi ninyo kailangang magpasalamat. Ang mahalaga ay matupad ang araw na ito para sa inyo." Tumingin siya kay Mia na nakamasid lamang. "Di ba, Mia?"

Sabay-sabay silang nagpalakpakan. "Thank you everyone. I really appreciate y'all for remembering my birthday every year, you guys are an angel." pasasalamat n'ya sa lahat at kitang-kita ni Kaylee ang saya sa mga mata at ngiti ng lahat. "Oh kumain na tayo. Sabayan n'yo akong kumain lahat." aniya pa at tumango naman ang mga ito.

Pero sure ako na gwapo talaga siya! Napangiti ako bagamat pumatak pa rin ang mga luha sa mga mata ko. Tears of joy ba ang tawag sa ganito? siguro nga! laking pasasalamat ko kasi na hindi natuloy ang masamang binabalak saakin ng mga unggoy na yon! Mabuti na lang dumating ang savior ko! "S-salamat po Kuya!" Buong puso kong pasasalamat saka hinawakan siya sa dalawa niyang kamay.

Tanda ng paggalang sa lalaking minahal niya sa mahigit ilang taon. "Thank you for everything." Bago siya umalis ay naglabas muna siya ng ilang daang libo para ipambayad sa kanilang kinain at inilapag iyon sa lamesa . Pagkatapos ay tumalikod na. Ayesha went everything through. Namumugto ang mga mata niya nang makauwi siya sa bahay nila na siyang ipinagpasalamat ni Ayesha na hindi iyon napansin ng kanyang ama.

Tumango siya sa akin na gaya ko ay luhaan na rin. “Thank you so much, Sir! Thank you, thank you very much! This is a great news!” hindi matapos-tapos na pasasalamat ni Tita Angela. Ako man ay hindi na makapagsalita at tuloy-tuloy na lang sa pag-iyak habang umuusal ng panalangin.