Romans & histoires The Demented

Tinanong ni Thomas, "Mom, meron ka bang mga requirements para sa chef na ito?" Sinabi ni Felicia, "Para sa requirements, gusto ko lang siyang magluto ng napakasarap na pagkain. Also, ang aking ina ay matanda na ngayon. Siya ay may mild dementia kaya ang utak niya ay hindi gumagana ng maayos. Ito ay cause ng kanyang neurological at sensort function pati na rin ang physical coordination hindi maayos. Kapag sa tingin namin masarap ang pagkain, nagsusuka siya pagkatapos niyang kumain.Also, patuloy na nagbabago angpanlasa niya, kaya walang standard.

Sobrang swerte niya talaga kay Carcel. "Damian is lucky dahil walang nakitang deformities sa kanyang utak base na rin sa results sa mga ginawang test sa kanya. Miminsan lang ang ganitong kaso dahil karamihan ay naaapektuhan ang ilan sa kanilang mga senses. May iba na hindi agad makapagsalita, partially blind at higit sa lahat ay memory loss."

mahinang pang-aliw ang sabi niya kay Lee. Kahit pa may dementia si Emelita at para siyang anim o pitong taong gulang sa mga kilos at salita, nandoon pa rin ang kanyang pagkakakilanlan. Hindi siya sanay sa simula, pero unti-unti, nasanay din siya.

Naging makakalimutin na ito sa katandaan dahil Isa sa sakit nito ang pagkakaroon ng dementia. "C-carmela.... A-apo i-ikaw b-ba ya-n?" Hinaplos ng matanda ang kanyang mukha. Namuo ang luha sa mata nito. Natawa sya ng parang baliw, "Pati ba naman ikaw? Si Carmela rin ang hahanapin mo? Wala kayong pinag kaiba ni Axcel. Ano bang meron sa Carmela na yan?" Kung si Axcel nagka amnesia si Lolo naman ay nagka dementia. ANG KASO PAREHONG SI CARMELA LANG ANG KANILANG NAALALA.

Kinumpirma ni Mark kung naaalala pa ni Aimie ang pinag-usapan nila sa labas. Tumango lamang si Angelo bilang tugon sa tanong ni Mark, ngunit sa kanyang isipan, hindi niya maiwasang mapagalitan si Mark: "Kaibigan, walang problema sa utak ko. Naalala ko ng malinaw. Hindi mo ako dapat tratuhin na para bang ako ay isang taong may dementia. "

Sa likod nito ay isang caregiver na ang mukha ay kababakasan mo ng labis na pag-aalala para sa matanda. “Naku, pasensya na po Mr. Hilton kung nakaabala ang mother ko sa okasyong ito. Bagong check-in lang po kami dito sa hotel n’yo at sa sobrang busy ko sa pag-aayos ng mga gamit ay hindi na namin napansin na nakalabas na pala ang mommy ko. Humihingi po ako ng dispensa sa problema na idinulot ng aking ina sapagkat siya po ay nasa stage four ng dementia.” Mahabang paliwanag ng ginang habang paulit-ulit itong humihingi ng dispensa.

garalgal at matamlay ang boses na sabi ng matanda. Binaling ko ang tingin sa nurse. Nakita ko sa sulok ng mga mata ang braso nitong puno ng kalmot. Hindi ko naiwasang ibalik ang tingin dito. It looked terrible and fresh. “Dementia. Late stage” malungkot na wika ng nurse. “They could be pretty aggressive.” Tukoy nito sa mga kalmot sa braso. Tumango lang ako at binalik ang tingin sa harap. Sakto namang bumukas ang elevator.

Ganito lagi ang ginagawa namin sa tuwing magiisleepover sila dito sa aming bahay. Pagkatapos magpalit ng damit pantulog ay napagpasyahan naming manood ng n*****x movie sa aking kwarto. Dahil maaga pa naman at kinubukasan ay holiday at wala naman kaming pasok. Bumaba pa nga kami saglit ni Bea para kumuha ng snacks samantalang naiwan naman si Kenny sa taas para iset up ang tv kung saan kami manonood ng netlfix movie.

“Sabi ko na nga ba, tama ako. Ikaw lang ang magpapatino sa apo ko.” “Lola, matagal na po kaming—” “Carnation, halika, iwan muna natin si Mama para makapagpahinga siya,” pigil ng Tita Cecile niya bago hinila si Carnation palabas ng kwarto. “Tita...” Malungkot na ngumiti ang Tiyahin. “She has a dementia, Carnation.” Natigilan si Carnation sa sinabi nito. Parang may kumurot sa puso niya nang marinig iyon.

“Trenta milyon ay sapat na para mabuhay ka nang komportable habang buhay. Ano pa ba ang gusto mo? Tama si Kent, sobra ngang gahaman ka!” “Kung alam mong gahaman ako, bakit mo ginagamit ang pera naming dalawa para suhulan ako? Ms. Valdez, kung tama ang pagkakaalala ko, depression ang sakit mo, hindi demensya, ‘di ba?” “Ikaw?!” Halos kumulo sa galit si Pearl habang nakatitig sa kanya.