Tula Ng Pasasalamat Novels & Stories

Lumabas sya para tumingin sa kalangitan. Tumulo ang luha nya. "Gramps, kung nakikita mo man kami ngayon o naririnig mo ako... Maraming salamat po. Sa dinami dami ng tinulong nyo sa akin hindi ko na po alam kung paano ko pa kayo pasasalamatan." Kung nababasa lang talaga ang nilalaman ng kanyang puso, maipapakita nya kung gaano sya nag papasalamat kay Gramps.

Pasasalamat ni Lilura naluha naman ang mga bisita sa naging pasasalamat ng bride. “And to my Mommy Heleth. Marami pong salamat dahil tinanggap mo ako ng buong buo, tumayo bilang ikalawang nanay ko. Salamat sa likod ng mga nangyari tinanggap ninyo ako sa pamilya ninyo. To my Papa Oswald, gusto ko lang po mag pasalamat kahit hindi maganda ang past natin, unti uniti mo akong tinanggap. At nakikita ko po ang lahat ng pag bawi ninyo sa akin sa mga pagkukulang, gusto ko po sabihin sayo na mahal ko po kayo lahat..” muling tumulo ang luha ni Lilura.

nagugulohan na tanung ko. "alam ko na kung anung ginawa mo sa tibag alam ko rin na hindi mo gustong may Maka alam ng ginawa mo. Pero labis akong nag papasalamat sa kabutihan mo ms Salazar. sobrang laking tulong para sa kanila ng ginawa mo" napa tingin naman agad ako sa kanya."kung nag tataka ka kung pano ko na laman yon ay hindi na mahalaga yon.pero Taos puso kaming nag papasalamat sayo ako at ang buong bayan ng tibag"

Nilingon niya si Joshua na may pasasalamat. “Salamat, Joshua. Ma...matututo ako kay Luna sa abot ng aking makakaya!” Pagkatapos, inilagay niya ang tasa ng herbal tea, na hindi man lang niya hinigop sa entrance, at humakbang din sa kusina.

Paalam ko sa kanya. Puntahan ko din sila manang Tasya para magpa-alam. " Mauna na po ako, manang Tasya. Maraming salamat po sa pagluto ng hapunan. Nabusog po ako ng subra." Paalam ko din dito.

Napahinto siya sa pag lalakad at humarap sa dalaga. "What ?" "Bakit hindi ka nag l pasalamat?" tanong nito na kina lito niya. Thanks for what? "Diba sabi mo sakin malaki ang dede ko at nag pasalamat ako sayo. Pero nong sabi ko na malaki yong bukol ng nasa pantalon mo, hindi ka nag pasalamat, alam mo bang ka bastusan ang pag uugali na may ron ka , marunong ka dapat mag pasalamat -"

Hawak ang kanilang mga baso ng champagne, ay nagpasalamat sila sa mga dumalo at nagbigay ng mga salitang puno ng pasasalamat sa kanilang pamilya at mga kaibigan na sumuporta sa kanila sa bawat hakbang ng kanilang buhay. "Sa mga magulang namin at pamilya at sa mga kaibigan. Sa bawat isa sa inyo, salamat sa pagdalo at pagsuporta sa aming pag-iisang dibdib. Hindi naging madali ang pinagdaanan namin ngunit nandito kami ngayon at nanunumpa sa inyong harapan at sa mata ng Diyos ng tapat at walang hanggang pag-ibig. Maraming salamat,” sabi ni Nicole na hindi maiwasang hindi maluha.

Tumango na si Ron at hindi na muling nagsalita, pero ang mga mata niya ay may bakas pa rin ng pilyong ngiti. Sa loob-loob ko, bumulong ako ng isang tahimik na pasasalamat, isang pasasalamat na kailanman ay hindi ko bibitawan nang malakas, lalo na sa harap niya. Ang aminin iyon ay parang pag-amin na rin na nagtagumpay siyang pasukin ang mga pader na matagal ko nang itinayo. Salamat, Elena. Ngunit kasabay ng pasasalamat na iyon ay ang isang sumpa sa aking sarili, hinding-hindi ko na hahayaang itaya mo muli ang buhay mo para sa akin.

pasasalamat nito na kina tawa ko. “Maraming salamat sa pagtanggap sa amin at sa boss namin..” pasasalamat ko. “Wala yun, saka desisyon ni Flame yun wala kaming pwedeng gawing pag apela..” sagot nito at nag lakad ito palabas din.

Subalit ay ngumiti na lamang siya at nagpasalamat. “Salamat sa iyo, Totoy. Kung wala ka ay natuklaw na ako ng ahas.” “Inuulit ko, Lila. Hindi ko hahayaan na mapahamak ka.”