Tula Para Sa Minamahal 소설 & 이야기

Hindi niya maipaliwanag kung naiihi ba siya, naiiyak, o hindi kaya’y naghahanap ng palikuran. “My Babe Lila, sabi nila, ang pag-ibig ay parang isang tula. Pero para sa akin, hindi ka lang tula, ikaw ang buong aklat na gusto kong basahin araw-araw, habangbuhay. Naalala ko pa noong una tayong nagkita—ang mga mata mong kumikinang na parang bituin at ang ngiti mong nagbigay-liwanag sa aking mundo. Magaspang na ugali ang ipinakita ko sa iyo noon, pero ang totoo’y gusto na kita. Ayaw ko lang ma-caught off guard sa pagkakataon na iyon.” Hinawakan niya ang mga kamay ng kaniyang bride.

“Alam mo bang ilang araw na siyang nagda-drama sa akin? He even cries when he gets drunk and tells me how much he loves you, but he only hurts you.” Bahagyang nagsalubong ang mga kilay ko dahil sa mga sinabi ni Tali. Si Midas umiiyak dahil sa akin? “Wait. I have a video here para maniwala ka.” Kaagad nitong dinampot ang cellphone na nasa gilid ng mesa at may kinalikot ito roon. At pagkatapos ay ibinigay sa akin. “Here. Look at this.” “I love her so much, Talia! But I’m too stupid to hurt the woman I love.”

Tumingala naman sa kanya ang dalaga. “Paano naman?” interesadong tanong nito. "Simple lang," ngumiti ito at nilapitan ang tuta. "ibigay natin ang lahat ng pagmamahal na kaya nating ibigay sa kanya habang nandidito pa siya."

Lucian thinks it's perfect. "Grabe! Duda agad. Wala kang mabibilhan n'yan. At sa akin ka lang makakatikim ng ganiyang lasa dahil may secret ingredient ako." Kumindat ito sa kaniya at nang tanungin niya kung ano ay ngumisi. "Unconditional love." ***

Hindi ito basta-basta mamamatay. "Hindi mo kilala ang lalaking minamahal ko," malamig na bulong ni Tala, ang mga mata ay siksik sa paninindigan at pag-asa. Tinitigan niya si Arturo na parang isang patay na tao. "Isang sugat lang ang mga bala para sa kanya. At sa sandaling makapasok ang Heneral ko sa pintong 'yan... ipinapangako ko sa'yo, Tito, ikaw ang unang-unang mamamatay."

Sobrang compatible sa aming apat! Na-curious si Jordan. “Aling tula?” Naguguluhan si Jordan. Kailan nagsimulang magbasa ng tula si Hailey, na marunong lang mag-makeup at magdamit? Isinalaysay ni Hailey, "Tulad ng langit na hindi tumatanda, ang ating pag-ibig ay walang hanggan. Ang ating mga puso ay magkakaugnay tulad ng isang lambat na sutla na may isang libong buhol dito!"

umiiyak niyang tanong sa ginang. "Hija, ang tunay na pagmamahal ay walang pinipili. Ngunit mapaglaro ang tadhana, madalas ay walang katugon ang pagmamahal natin sa isang tao. Ganoon pa man ay huwag tayo mawalan ng pag asa. Bawat isa sa atin ay may nakalaan na tamang tao na makakasama natin habambuhay."

Umaapaw iyon. Tumikhim siya, pilit na pinipigilan ang muling pagpatak ng mga luha, bago ngumiti kay Elias. “Elias, from the very beginning, you know that everything is a first time for me. You teach me the beauty and ugliness of love. Wala naman talagang perpektong pagmamahalan. Minsan pinaiiyak ka nito, minsan naman pinatatawa. Subalit, sa kabila ng lahat ng iyon, ipinadama mo pa rin sa akin kung gaano nga ba kahiwaga ang pag-ibig. That a pain could turn into the sweetest ending and limitless happiness. Na kahit nasasaktan ka na, nakukuha mo pa ring magpatawad at magmahal. Maraming bagay kang itinuro sa akin, kaya hindi ako nangiming tanggapin ka nang buong-buo sa buhay ko— kaya hindi ako n

Kahit lumuha kapa ng dugo at mapudpod yang mga tuhod mo sa kakaluhod para humingi ng tawad sa harapan ko ay hinding hindi kita mapapatawad", " Walang nagmamahal ng totoo ang gustong mapahamak ang kanyang minamahal, wala ng rason para mabuhay pa ako", "Mamatay kana rin at walang pipigil sayo!, Humakbang ito papalayo habang umiiyak pa rin sa sakit na nararamdaman, Nilingon neto saglit ang Urn kung saan nasa loob na ang lalaking kanyang minamahal.

TJ. Unti-unting dumilim ang aking paningin. ‘I love you from the moon and back. . .’