روايات وقصص ضمن Tula Para Sa Pangarap

"Thank you! Alam kung nandyan ka lang at hindi mo ako iiwan. Hindi ko lang alam kung ano ang iisipin at gagawin ko ngayon. I'm still mourning at hindi ko alam kung hanggang kailangan ko ito mararamdaman. Hindi ko alam kung kailan ko ito matatanggap kasi nag iwan ito ng malaking sugat sa akin. He promise me that he will never leave me, he promise me that he'll come back. Pero hindi ko inaasahan na sa libing niya ko siya makikitang muli. Oo tama ka hindi dapat ako naghahanap ng masisisi pero 'yon lang ang paraan ko para maibsan ang sakit na nararamdaman ko. Siya ang huling kasama ni Clark, sa tingin mo ba kung hindi naging sila mamamatay siya?" "I get you point pero alam din natin na hindi nat

Hindi natin kailangan manloko ng tao at manggamit para lang umangat. Kung gusto ng magandang buhay, magsikap at paghirapan. Sana mai-apply at ma-realize iyon ni Tita Taliana. Pasalamat pa nga siya at hindi siya pinakulong. Pinaalis lang sila rito dahil kung makukulong si Tita Taliana, sa kulungan na ang magiging bagong buhay niya. Nakaupo lamang ako sa sofa ngayon habang nasa kandungan ko ang bulaklak. Napangiti ako at biglang gumaan ang loob ko sa hindi malamang dahilan.

May halong desperasyon, kabaliwan, at matinding pagkamuhi. "Hindi ko hahayaang mananalo na naman kayo." Bahagya kong ikiniling ang ulo ko habang kalmado ko siyang pinagmamasdan. "Ano naman ang makukuha mo kung maaachieve mo ngang gawin ang lahat ng gusto mo? Pera o pamumuno sa buong mundo? Kung ganoon lang din naman ang pangarap mo ay sana tumakbo ka na lang bilang president at gumawa ka na lang ng kabutihan sa buong mundo."

huli, sila ay naglaho nang tuluyan, at walang natira kundi mga bato at alikabok. Ang mga talaan ay naglalarawan din ng kanilang kaalaman — mga paraan na nawala na sa atin, at mga kapangyarihang tila kayang gawing perpekto ang buhay. Ang balitang ito ay kumalat na parang apoy sa buong samahan, at marami ang nagsabing dapat nating hanapin at ibalik ang mga pamamaraang ito. Sinabi nila na kung nagawa ito ng mga nauna, maaari rin nating gawin ngayon; na ang kanilang pagkawala ay hindi dahil sa mali ang kanilang paraan, kundi dahil sa isang hindi inaasahang sakuna na hindi na muling mangyayari. Marami ang nangarap na muling makamit ang ganitong uri ng kaalaman — na sa wakas ay mawawala na ang la

“Wala kang magagawa. Tanggapin mo na lang ang katotohanan.” Ang mga salitang iyon ay tila tumusok sa bawat bahagi ng pagkatao ni Luciana. Ang kanyang pangarap na buhay ay tila naglaho, naiwang isang malungkot na alaala ng isang masayang nakaraan. ---

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

“ kaya promise ko po sainyo, Gagalingan ko lagi sa buhay. Magtatapos ako at magiging architect, at bibigyan kayo ng magandang buhay. Susuklian ko lahat ng paghihirap niyo para saakin. ” Kahit nakapikit ay ramdam na ramdam ko parin ang mga luhang kumakawala sa aking mata. Tutuparin ko parin ang mga pangarap ko, kahit na wala na ang mga taong inspirasyon ko lahat. Hindi ko akalain na mangyayari ang lahat ng ito, nakikita ko lahat ng mga pangarap ko sakanila, nakikita kong matutupad ko lahat ng pangarap ko na kasama ko pa silang dalawa

Ang pangungutya ng kanyang mga kaklase ay nagpasigla lamang sa kanyang determinasyon. Naantig ang ilang manonood. "Ang sinumang makatiis ng gayong paghihirap ay makakamit ng mga dakilang bagay pagkatapos." "Hinahangaan ko ang kanyang focus. Wala siyang pakialam sa opinyon ng iba at patuloy siyang nagsusumikap para sa kanyang mga layunin. Kung magtagumpay siya, gagantimpalaan ko siya ng sampung libong dolyar na donasyon."

Gusto ko na ring kumawala sa mga tao sa paligid ko na parang lahat ay sinasamantala ako. Isang bagay lang ang nagpapalakas ng loob ko sa araw-araw—ang pangarap kong yumaman. Hindi lang basta umangat, kundi maging bilyonaryo. Kaya kong tiisin ang lahat ng ito dahil alam ko, balang araw, magkakaroon ako ng pagkakataong gumanti sa lahat ng nang-aapi sa akin. Hindi ako titigil hangga’t hindi ko natutupad ang pangarap kong maging mayaman. ‘Yun lang ang paraan para hindi na ako apakan ng mga kagaya ni Dolores, ni Tita Teofila, at ng mga kagaya nilang demonyo ang ugali.

"You know that I love you, right?! Gusto ko ay makasal na agad tayo at magiging akin ka na nang tuluyan. Mahirap ba intindihin 'yon?" "Pero paano naman ang pangarap ko? Hindi porket dumating ka sa buhay ko ay kakalimutan ko na ang sarili ko?! Pangarap ko na 'to bago ka pa man dumating sa buhay ko, kaya hindi mo ako mapipigilan!... Kahit pa hiwalayan kita, gagawin ko... para sa pangarap ko!"