Tula Sa Edukasyon の小説・ストーリー

dagdag ng Presidente sa kaniyang speech kaya marami ang natutuwa sa mga plano niyang gawin maging ang mga manunuod ay natutuwa sa gagawin niya lalo na sa edukasyon. Nagpalakpakan ang mga manunuod dahil sa maganda niyang plano na pagbibigay ng mga kagamitan ng mga kabataan para sa kanilang pag-aaral. Lahat ng mga magulang ay matutuwa sa bagay na yun dahil mabibigyan na ng pagkakataon ang kanilang mga anak na makapag-aral.

saad ni Micah sa nagulat na dalaga. Lihim na nahihiya si Lily sa kaibigan. Sobrang bait nito, ayaw niya sanang tanggapin pero kailangan rin niyang makatapos sa pag-aaral. Nag-aaral siya dati sa kursong BEED (Bachelor of Elementary Education Major in Preschool Education), dalawang taon na lang ang kulang ay graduated na sana si Lily, kung hindi lang sana namatay ang kanyang ina siguro'y nagtuturo na siya ngayon. Nagpakawala siya nang malalim na buntong-hininga at napatitig sa nakangiting si Micah.

“Ang pag-aaral ba ng Runic puzzles ay umaabot pa rin sa madaling araw?” “Hindi na Runic puzzles. Ngayon, nagsasaliksik ako ng pinakamahusay na sistema ng edukasyon sa mundo,” paliwanag niya. “Kailangan nating magkaroon ng isang edukasyon na magpapalaki sa kanya bilang matalino at malayang tao. Hindi bilang isang sundalo. Kailangan din nating mag-hire ng international linguistic tutor dahil gusto kong matuto siyang mag-Chinese at Japanese bago mag-lima taong gulang.”

Kailangan pa ng koneksyon para makakuha ng slot. "Tama. Ang gold medal international tutoring school namin ay isa na sa mga pinakamahusay na elite private schools sa buong Pilipinas ngayon," sagot ni Shaira. Buong pagmamalaking sinabi iyon ni Shaira. Matagal na siyang may interes sa larangan ng "edukasyon," kaya tatlong taon na ang nakalilipas ay nagbukas siya ng isang pribadong tutoring center. Mabilis itong nakilala at naging eksklusibong tutorial center para sa mga mayayaman.

tanong ni Tita Marisa. “MBA?” tinitigan ko si Kataleia na lintik ang pagtango-tango sabay pihit-pihit nya sa braso ko. “Ah yeah. MBA,” nahihiwagaan ako pero sumang-ayon na rin ako kahit alam na alam kong Master of Arts in Education ang inaaral nya. “That’s good news! Akala ko hindi nya ako pakikinggan eh, mabuti naman. Pero sabi nya online class lang daw, totoo ba? Saang school?”

kumento ni Aji. “Actually dumating na ‘yon last day.” Tumayo si Krixxen at may ginawa sa projector. Maya-maya lang ay nag-flash na sa whiteboard ang isang document. “Ito ‘yong sinend ng DCU na mga schools na located sa Tarnate, Cavite mayroon tayong 2 schools. Which is itong Tarnate University at Tarnate National University, itong TNU ay matagal na raw sarado pero no’ng chineck nila ang mga budgets na ibinibigay sa mga schools ay kasama ito sa nabibigyan,” paliwanag n’ya.

Pabulong na sabi ni Tanch kaya napatawa ako at tumango tango. Nagsimula na ang klase. Nakikinig lang kami kasi puro discussion lang naman at may surprise quiz pero nasagutan ko naman lahat. Nakangiti kong pinasa sa teacher ang papel na sinagutan ko. Studyante na ulit ako. Mahirap pero masaya kasing mag aral. Ito din ang sinabi ni Kuya sa akin, mahalaga ang merong kaalaman kasi iyon lang ang kayamanan na madadala ko habang buhay.

Napaupo si Caramel sa upuan. Mukhang siya pa rin ang kailangang bumalikat ng lahat ng gastusin. Si Carmela ay kumuha ng kursong edukasyon, kaya malaki pa ang kakailanganin para matulungan itong makapasok sa DepEd. "Caramel, pasensya ka na," mahinang wika ng kanyang ina habang hinahawakan ang kanyang kamay, may halong pangamba sa mga mata.

Chapter 10 – Miss Granny Tuluyan na akong nag-aral sa States. Dalawang taon pa ang natitira para maka-graduate na ako. Tinanggap ko ang alok ng UCLA o University of California na nsa downtown Los Angeles. Doon ko na tapusin ang kurso ko sa kolehiyo sa Business major in Marketing and Advertising.

Tumahimik ako, hinihintay ang susunod niyang sasabihin. “Dito sa Isla Lalia, bihira ang nakakapag-aral nang mataas,” patuloy niya. “Hanggang elementary lang ang kaya ng karamihan. ‘Yung mga may kaya lang ang nakakapag-high school, pero kailangan pa nilang pumunta sa city at doon manirahan hanggang maka-graduate.” Napabuntong-hininga siya, saka tinapik ang tubig, para bang iniluluwa niya roon ang bigat sa dibdib niya.