Tula Tungkol Sa Ama の小説・ストーリー

"Answer me, Jenna, may explanation ba ang mga iyan? Get out of this family! Isa kang kahihiyan sa mga Alegria! Pasalamat ka sa kapatid mo at napigilan niyang kumalat ang mga larawang iyan. Agad na gumawa ng hakbang si Amanda para hindi malagay sa tuluyang pagkapahiya ang pamilya natin. Milyon ba ang natatanggap mo sa tuwing pumapatol ka sa mga lalaking iyan? Pera ba talaga ang habol mo o katulad ka rin ng ina mong hindi mapigilan ang kati sa katawan?" Natigil sa ere ang pagpulot niya ng panghuling larawan sa sahig. Sa tanang buhay niya ay ngayon lang kinumpirma ng ama ang mga naririnig niya tungkol sa ina. Mula pagkabata ay hindi nito binabanggit ang Mama niya. Sa tuwing tinatanong niya ang

Ang balitang ito ay nakapag pagulat sa lahat ng naroroon. Si Andi Moon ay nagulat din. Pag kadala niya sa bata ay hindi siya pinansin ng matanda. Hindi inaasahan na magkakasundo sila ni Yesha, isang batang hindi pa niya nakikilala. Ang iba ay naiinggit at nagagalit, pero hindi nila makita ang anak na nakakapagpasaya sa matanda. Tumuloy si Andi Moon sa pagiging isang mapagmahal na ama at isang magalang na anak.

WARNING THE STORY IS A R-18 Prologo - Ang Pamamaalam "Ina '! Wag niyo po akong iiwan! Paano na ako mabubuhay kung iiwan niyo ako nang ganito kaaga! Akala ko ba hahanapin pa natin ang lalaking nang-iwan at nagpaluha sa inyo ina! Ang Saad ni Rosalina sa naghihingalong si windy ang kanyang ina.Mga katagang lumalabas sa bibig ni rosalina. Ngunit wala nang nagawa pa si rosalina ,kahit mag iiyak pa siya at maglulupisay sa lupa ay hindi na maibabalik ang buhay nang kanyang ina. Kasalanan ito nang aking ama! Ipaghihigante kita sa kanya inay!' Ang huling binitawang salita ni rosalina sa kanyang ina. Namuhay ito nang naaayon sa gusto niya.

Singhal ni Tita. Inalalayan ako ni Tita paupo sa upuan sa bakuran. Mabilis na nilapag ng katulong ang tubig na agad ko namang ininom. Nakatitig pa ako kay Ayla na tahimik habang nakatingin sa akin. "Are you okay, Hija? What happened to you?" Tanong nito. Umiling ako. Hindi ko alam ang dapat na sabihin para mapanatag sila na ang anak ko lang ang importante sa akin.

“Hindi lahat ng babae ay may kakayahang magdalá ng dugo ng mga Loba. Isa ka sa iilang isinumpa at pinagpala ng parehong dugo at kapangyarihan.” Hindi makapagsalita si Amara. Tumayo siya, bumalik sa kanyang silid, at tahimik na umupo sa kama. Isang bahagi ng utak niya ang pilit itinatanggi ang lahat, pero may isang bahagi rin sa kanyang puso ang nagsasabing—totoo ito. Dahil may humihila sa kanya… paakyat ng gubat, patungo sa kung saan naroroon ang kanyang tunay na pagkatao.

“Alam kong oo. Sooner or later. Pamilya tayo at magkakasama tayong lahat muli.” Bumuga ng hangin si Javier, pagod na. Puno na siya ng pag-aalala at apektado na ang parehong emosyonal at pisikal na kondisyon. Habang nakikinig sa mga kapatid na sina Thornton at Clara, napansin ni Javier si Ella at hindi ito mag-isa. Agad na tumulid ang tayo niya nang makaramdam ng selos. Nakatayo sa tabi ni Ella at nakadikit dito ay isang batang lalaki na hindi niya pa nakikita noon. Isang lalaki na hindi mapagkakamalan na isang accountant o tax advisor.

Hindi ko man lang Siya nakilala o nalaman Ang pangalan,kahit mapasalamatan ito"Napabuntong hininga Ako sa isiping, dahil lang sa Pera kaya akong ibenta Ng paulit-ulit Ang aking ama upang may pambili lang Ng alak, Hindi naglaon ay iniwan Ako Ng aking ama sa labas Ng club Kong saan Ako nito dinala,Bakit ganun Ang aking ama,Hindi ko maisip na magagawa nito sa akin Ang ganong bagay, Inayos ko muna Ang aking sarili ,nang maayos na ay pumasok na akong muli sa loob para asikasuhin Ang mga costumer Namin, "Havana ,"biglang tawag sa akin ni mama weng kaya napalingon Ako Dito,Mama weng bakit Po,?tanong ko Dito,

Chapter 64 (Part 3) Naghalu-halo ang galit sa sarili, selos at disappointment nang makita niya ang larawan na iyon ni Amara Stephanie na may katabing ibang lalaki sa ibabaw ng kama. Kagagaling niya pa lang sa Singapore dahil sunod-sunod ang naging aberya sa iba pang kompanya na nasa ilalim ng Almeradez Empire. Miss na miss na niya si Stephanie na kahit anong pigil niya sa sarili ay hindi niya pa rin napigilang umuwi sa hacienda para makita ito.

Hindi niya maintindihan kung bakit tila tinatakpan siya ng kanyang sariling ama ng katotohanan. Samantala, sa isang malayong sulok ng Asya, tahimik ngunit masayang nag-uusap sina Vanessa at Aling Beth. Para sandali, muling bumalik ang tunay na katauhan ni Vanessa—ang isang masigla at malayang babae na matagal nang napalayo sa sarili niyang mundo. Sa piling ni Aling Beth, ang matagal nang tapat na yaya, unti-unting naibalik ang sigla ni Vanessa. Tila ba isang panibagong simula ang bumabalot sa kanila. Kasabay ng kanilang mga tawa at kwentuhan, naroon din ang malalim na pagmamahal ni Ama, ang ama ni Vanessa, na labis na natuwa sa muling pagbabalik ng anak sa kanyang tunay na sarili.

tatawa tawa na sagot ni Amara at agad na nga siyang kumuha ng tissue at dahan dahan na pinunasan ang luha sa gilid ng kanyang mata. Simula kasi ng umuwi siya ng bansa ay talaga namang mas lalo nga silang naging malapot ng kanyang kapatid. Kaya siguro talaga namang mamimiss ni Amanda na naroon lamang sa mansyon nil ang ate Amara nya.