Tula Tungkol Sa Ama นิยาย & เรื่องราว

Hindi na nakatiis na sumabat sa usapan ang amang tahimik lang sanang nakikinig habang hinihimas ang kanyang panabong na manok. “Tama ang iyong ama. Dapat ka niyang pakasalan dahil malaking kahihiyang kung magbubuntis ka ng walang ama.” Susog pa ni Aling Paula. “Ano na lang ang sasabihin sa’yo ng mga tao. Teacher ka pa naman.” “Alam ko po yon inay. Sige po papuntahin ko na dito si Oliver para maka-pamanhikan.”

"Kahit isang gabing hindi sinasadya at kahit maging dahilan pa ng tuluyang pagkamuhi niya sa akin ay tatanggapin ko, magkaroon lamang ako ng kasama at kakampi sa paghihirap na ginagawa sa akin ng asawa ko. Kahit hindi ko na malalasap ang saya na hinihiling ko kasama ang asawa ko, basta bigyan niya ako ng anak ay tatanggapin ko ang parusang iyon," She hold my face and wiped my tears. "You don't need to ask yourself what is missing because you are perfect enough to be his wife. He just can't let go the past and just move on. Tam, you don't have to endure more. You endure too much. It's enough already to pay the debts of your family to his. Find someone better. If you want a child find someone

“Ako rin po, masaya po ako. Kasi buong buhay ko ay akala ko ayaw niyo sa akin. Ang buong akala ko ay hindi niyo ako gusto. Na katulad lang rin kayo ng tunay kong ina na ayaw sa akin. At nalaman ko na ang tunay kong ama ay ang isa sa mga kalaban niyong pamilya. Ang mga Anderson at si Almeo Anderson ang tunay kong ama, lola.” “Siya?” “Opo, siya po ang tunay kong ama. Sa US ko lang rin po nalaman,” sabi ko sa kanya. “Ngayon ko lang rin alam. Kasi ang totoo ay hindi ko rin talaga alam na siya pala ang tunay mong ama, apo. Mabuti naman at tadhana na ang naglapit sa inyong dalawa. Kahit papaano ay nakahinga na ako ng maluwag dahil nakilala mo na rin ang tunay mong ama. Ilang taon na rin naming ina

TAMARA’S P O V Pumasyal si Mama sa amin nitong weekend. Tinulungan ko siyang ayusin ang mga gamit niya sa kwarto ni Lily, at habang pinapalitan ko ang kubrekama ay napansin kong nakatitig siya sa akin. Walang nakakaligtas sa kanya kaya bago pa niya ibuka ang kanyang bibig ay alam ko na kaagad kung ano ang itatanong niya.

Itinaas niya ang manggas ng long sleeve, at nagsimula na maghiwa ng mga gagamitin. "Because she's the mother of your son—" "But it doesn't mean na kailangan ay alam niya ang lahat, Tamarah." My phone beeped. Nakita ko roon ang pangalan ni Kuya. Binuksan ko ang mensahe para basahin iyon. Halos mapunit ang bibig ko sa pagkakangiti nang mabasa ang mensahe. He finally acquired the Alcaraz company. Handa na iyon ilipat sa pangalan ko ngayon din.

Gagawa at gagawa siya ng paraan para mapiramahan mismo ng dalawa ang divorce papaer nila sa lalong madaling panahon para tuluyan ng umalis si Mara sa syudad at manirahan ulit sa barrio. Habang nag-iisip ng paraan kung paano mapapaghiwalay na ng tuluyan ang dalawa ay inilabas ni Lean ang kanyang cellphone at may tinawagan. "Hello. Paki-imbestigahan ng mabuti si Amara Clare Samonte. Paki-check ang mga kamag anak niya, mga kaibigan o kakilala niya rito sa syudad. Bilisan niyo." ........

paliwanag n'ya rito. "I'm not that cruel Howald at sa ilang araw na kasama namin s'ya rito, I can say na wala nga s'yang alam sa mga pinagagawa ng pekeng pamilya n'ya," seryosong sagot ng ama.

Naputol ang sinasabi ni Leo nang biglang tumunog ang phone ko at tiningnan ko 'yun at napakunot ang noo ko nang makita kung sino ang tumatawag ngayon. Si Tita Amarie! Naalala n'yo siya? Siya ang kapatid ng Mama Marites ko yung nakita ko sa America. Pero teka diba may plano kami na magkikita... hala nakalimutan ko na magkikita pa kami sa america. Akala ko kasi na madali lang ako dito sa pilipinas pero hindi ko alam na hindi na pala ako makakaalis dito. "Wife, something wrong? You know that woman?"

“Magandang umaga din sa iyo, anak. Halika na, kumain na tayo bago ka pumunta sa paaralan.” Maging si Lolo, na nakaupo rin sa dulo ng mesa, ay tumawa nang mahina at tumango nang pagsang-ayon. “Tama iyan. Ang pagiging ama ay hindi nasusukat sa dugo, kundi sa pagmamahal at pag-aaruga. Kung si Rama ang itinuturing niyang ama sa kanyang puso, wala tayong dapat ikatakot o ikahiya.”

Kumunot noo ang ama tapos umiling. "No. You stay here. I got you a tutor, so dapat dito ka lang. If you want to see your Mama Keila, sila ang pupunta dito" matigas na sagot ng ama. Sumimangot si Samantha na bumalik sa kanyang upuan. Tumingin ito sa lalaking katabi ng ama na wari ay nagpapasaklolo.