Tula Tungkol Sa Ama 소설 & 이야기

Itinaas niya ang manggas ng long sleeve, at nagsimula na maghiwa ng mga gagamitin. "Because she's the mother of your son—" "But it doesn't mean na kailangan ay alam niya ang lahat, Tamarah." My phone beeped. Nakita ko roon ang pangalan ni Kuya. Binuksan ko ang mensahe para basahin iyon. Halos mapunit ang bibig ko sa pagkakangiti nang mabasa ang mensahe. He finally acquired the Alcaraz company. Handa na iyon ilipat sa pangalan ko ngayon din.

Gagawa at gagawa siya ng paraan para mapiramahan mismo ng dalawa ang divorce papaer nila sa lalong madaling panahon para tuluyan ng umalis si Mara sa syudad at manirahan ulit sa barrio. Habang nag-iisip ng paraan kung paano mapapaghiwalay na ng tuluyan ang dalawa ay inilabas ni Lean ang kanyang cellphone at may tinawagan. "Hello. Paki-imbestigahan ng mabuti si Amara Clare Samonte. Paki-check ang mga kamag anak niya, mga kaibigan o kakilala niya rito sa syudad. Bilisan niyo." ........

paliwanag n'ya rito. "I'm not that cruel Howald at sa ilang araw na kasama namin s'ya rito, I can say na wala nga s'yang alam sa mga pinagagawa ng pekeng pamilya n'ya," seryosong sagot ng ama.

dagdag pa ni Reyman. Humanga ang lahat nang makilala ako. Ganoon pala kakilala ang ama ko, hindi ko akalain na kahit saan pala ako umapak ay dala-dala ko pa rin ang dugo nang pamilyang Fabolosa.

Naputol ang sinasabi ni Leo nang biglang tumunog ang phone ko at tiningnan ko 'yun at napakunot ang noo ko nang makita kung sino ang tumatawag ngayon. Si Tita Amarie! Naalala n'yo siya? Siya ang kapatid ng Mama Marites ko yung nakita ko sa America. Pero teka diba may plano kami na magkikita... hala nakalimutan ko na magkikita pa kami sa america. Akala ko kasi na madali lang ako dito sa pilipinas pero hindi ko alam na hindi na pala ako makakaalis dito. "Wife, something wrong? You know that woman?"

“Magandang umaga din sa iyo, anak. Halika na, kumain na tayo bago ka pumunta sa paaralan.” Maging si Lolo, na nakaupo rin sa dulo ng mesa, ay tumawa nang mahina at tumango nang pagsang-ayon. “Tama iyan. Ang pagiging ama ay hindi nasusukat sa dugo, kundi sa pagmamahal at pag-aaruga. Kung si Rama ang itinuturing niyang ama sa kanyang puso, wala tayong dapat ikatakot o ikahiya.”

Blanko pa ang iba sa isip ko. Bahagyang namutla ang ginang. Hindi na siya nagtanong ulit, naging tahimik na lang ito habang karga ang baby ko. Nakatulala pa nga ito. **** Amelia Pov Sa mansyon, tahimik lang akong nakaupo sa beranda ng mansion, nakatulala at iniisip si Amara. Hindi ko alam na tahimik lang rin na pinapanood ako ng aking ama na si Don Alfredo. Ang ama ko ay matanda na, pero matalas pa rin ang mata, pandinig, at malakas pa.

May suot rin itong kulay dilaw na turband. "Mga kapitbahay, tapos na ang show. Pwede na muna kayong umuwi." Malakas na turan ni Amaya Velez. Hindi naman nakaligtas sa pandinig nila ang bulungan ng mga kapitbahay na nakiusyoso. "Huwag kayong advance, mga mare. Huwag kayong mag-alala, chismisan tayo mamaya kapag nakaalis na ang mga bisita ng anak ko."

" Ayokong i-pop ang bubbles mo, okay? Pero tulad nga ng sinabi ko sa ‘yo, hindi ako desperado. Okay, sabihin na nating sinapian lang ako ng mabubuting espiritu ng kabundukang ito kaya gusto lang kitang tulungan. Sabihin na lang natin na ayoko lang na yung matandang ‘yun ang lumaspag sa ‘yo. Sa akin kasi… ako yung tipo ng lalaki na madaling magsawa sa babae. Baka mga isa hanggang tatlo o mahaba na yung limang ulit lang siguro na may mangyayari sa atin. After that, bayad ka na sa limang milyon.” Nasisilaw man si Amara sa salita at pangakong iyon, naguluhan ang dalaga. Mahirap ng makipagsapalaran bukod pa roon inaalala niya ang mga maiiwan. "Kung totoo man at seryoso ka man sir, salamat, pero h

Unti-unting tumutusok sa balat ko. Ganito pala ang pakiramdam ng mga taong umangat sa buhay. Magiging topic sa chismis ng mga kapitbahay na walang ibang ginawa kundi ang bantayan ka. “Umangat sa buhay at tuluyang kinalimutan ang sariling ama.” Akala ba nila nakalimutan ko talaga ang sarili kong ama? Tuloy-tuloy lang kami sa paglalakad hanggang sa makapasok kami sa loob ng bahay at nakita ko si Tita Maria na nakikipagtawanan pa sa mga barkada niya.