Tula Tungkol Sa Ama นิยาย & เรื่องราว

"Hindi magagawa ni Daddy ang sinasabi mo—" "Then ask him!" Tinuro niya ang ama. "Tell them, Dad! Tell them—" Natahimik siya ng makatikim ng sampal sa ina. "That was a long time ago, Kiara." Lumuluhang wika nito. Umawang ang labi niya. Hindi makapaniwala na nakatingin ngayon sa ina niya. "A-Alam mo, Mommy?" Katulad niya ang puno din ng luha ang mukha nito.

tanong ni Paula, puno ng pag-aalala. “Paula... ayaw kong magpakasal sa iba,” umiiyak na sabi ni Amara. Natigilan si Paula sa narinig. “Anong ikakasal sa iba? Amara?” “My family wanted me to marry the elder son, the CEO of Conjuangco's,” paliwanag ni Amara habang patuloy ang pag-iyak.

Huhhu, paano ba alisin ang kamalasan sa katawan? “Are you okay, Amalia?“ he asked. Medyo cold siya pero okay na. As long as okay kami at kinakausap niya ako kahit papaano ay okay. “Okay lang ako, Sir! Napaso lang po kasi nahulog ko 'yong kape ko.Hehe“ I said habang naka-peace sign. Tumango lamang siya sa akin at muli na namang nabalot ng katahimikan ang paligid.

KELLY JOANNE “Aalis ka na rin ba sa trabaho?” tanong niya sa akin. “Hindi, hindi ako aalis. Uuwi lang kami doon pero kailangan ko magtrabaho. Hindi naman ako puwedeng umasa sa daddy ko. May anak na ako kaya dapat lang na ako ang magprovide para sa anak ko,” sagot ko sa kanya. “Dapat ko na pala ihanda ang sarili ko sa galit sa akin ng ama mo,” natatawa na sabi niya sa akin.

“I know enough.” “Hindi.” Umiling ako. “Hindi mo alam kung gaano kasakit panoorin si Mama na unti-unting umasa ulit after everything life did to her. At natatakot ako na baka ako pa ang dahilan kung bakit guguho ulit ang lahat.” His eyes searched mine.

Tumango ako dahil tama naman ang lolo. Kahit saang estado tingnan, mukhang wala na ngang pag-asa na maging maayos pa ang relasyon nilang dalawa. I tapped my lolo's back, but when he looked at me. There was a sudden idea in him that lit up. "Ikaw," bulong niya. I pointed at myself. Tumango siya. "Ikaw ang magiging tulay para m*****i silang dalawa." Dugtong niya, nalaglag ang aking panga.

Tangina! Bigla tuloy sumakit ang ulo niya nang maalala ang nangyari kagabi. Hindi siya makapaniwala na tandang-tanda niya ang nangyari. Fake news naman pala ‘yong nabasa niya sa isang novel na makakalimutan ang mga nangyari kagabi. Tangina ang sakit ng ulo ko at masakit pa ang kepay ko. Tangina talaga! Uminom na lang siya ng kape para kahit papa’no ay gumaan ang pakiramdam niya. Pumasok na rin sa kusina si Manang Fe at nagulat ito nang makita siya.

AMIRA “Tumakbo ka na, Amira. Save yourself, wife!” Sigaw niya pero ang mukha niya ay malabo pero ang boses niya ay ganun pa rin, katulad ng mga napapanaginipan ko. Kitang-kita ko ang sarili ko na nababalot na rin ng dugo katulad ng lalaking pinapaalis ako. Nakita ko ang pag-iling ko at pilit hinahaltak palapit sa akin ang lalaking ito.

“Kaya pala—ikaw ang ama, hindi ba?” Napatingin ang lahat kay Julio. Sandaling natahimik ang lalaki. Tumingin siya kay Amarra—may tanong sa kanyang mga mata. Ngunit sa kabila ng lahat, hindi siya umatras. “Kahit ako pa ang ama,” matatag niyang sabi, “hindi ninyo siya maaaring paalisin na parang basura.”

May pag-ibig pa ring hindi tuluyang nawala. “Mommy, Daddy…” bulong ni Amara habang nakayakap sa kanila, “Okay lang po ba na buo tayo ulit?” Walang nakasagot agad. Pero ramdam ni Apple ang kabog ng dibdib ni Lance. Ramdam din niya ang sariling luha na unti-unting bumagsak sa pisngi.