Kapag ang usapan ay tungkol sa mga kapaligiran sa tula, isa sa mga bagay na naiisip ko ay ang napaka-mahuhusay na paglalarawan ng kalikasan sa mga gawa ni Jose Garcia Villa. Sa kanyang mga tula, madalas nating makikita ang mga makulay at detalyadong imahen na naglalarawan ng mga tanawin na tila buhay na buhay, mula sa mga puno hanggang sa pag-agos ng mga ilog. Ang kanyang paggamit ng mga simile at metaphor ay talagang nakakabilib. Napakaganda ng epekto nito sa mambabasa dahil nadarama natin ang koneksyon sa kalikasan kahit na sa simpleng mga salin ng kanyang mga salita. Natutunan kong mahalin ang kalikasan sa pamamagitan ng kanyang tula at madalas akong bumabalik dito kapag gustong magmuni-muni.
Isang halimbawa na talagang kapansin-pansin ay ang mga tula ni Rafael Zulueta da Costa, partikular ang 'Huling Hiling'. Dito, gamit ang mga imahe ng kalikasan, isinasalaysay ang mga suliranin at pagdaramdam ng tao. Ang pinnakabondok na tanawin ay nagbibigay diin sa damdamin ng karakter, na tila ang mga ulap at hangin ay nag-aabang din sa kanyang sinasabi. Sa mga ganitong pagkakataon, ang kalikasan ay nagiging salamin ng ating mga damdamin. Maraming mga tao ang nakakarelate sa mga temang ito, at ’yun ang isa sa mga pinakamagagandang aspeto ng tula.
Isa pang magandang halimbawa ay ang mga tula ni Edith Tiempo na naglalarawan ng kanyang pagmamahal at paggalang sa kalikasan. Sa kanyang mga tula, madalas niyang sinasama ang mga detalye na nagpapahayag ng paggalang sa mga elementong ito—mga bulaklak, mga bundok, at mga hangin. Ang mga paglalarawang ito ay hindi lamang nakakaengganyo, kundi nagtuturo din ng aral tungkol sa pangangalaga at pagpapahalaga sa ating kapaligiran. Parang sinasabi niya na ang mas malalim na pag-unawa sa kalikasan ay nagdadala sa atin ng mas mataas na kahulugan sa buhay.
Kung babalikan naman natin ang mga tula ni Ian Casocot, makikita natin ang modernong pananaw sa kanyang mga akda. Hindi maikakaila na ang kanyang mga tema ay nakatuon sa mga isyu ng urbanisasyon at ang epekto nito sa kalikasan at sa tao. Gamit ang kanyang nakakaagaw na istilo, nababalanse niya ang mga makabagong kumpanya at ang mga saloobin na isinilang mula sa likas na yaman. Sa kanyang mga tula, naiipon ang mga ideya hinggil sa pag-unlad at pagbagsak, na nagtuturo na ang bawat nakikipagsapalarang tao ay may kwento sa likod ng bawat puno na napapadapa. Nakakainspire siya sa mga kabataan na nagiging tulay sa tunay na pagbabago.
Isa pang kapansin-pansin na tula ay ‘Sa Kabila ng Lahat’ ni Alona. Dito, ipinapakilala ang simbolismo ng dagat at ang mga alon na nagsasaad ng mga laban at tagumpay sa buhay. Na ang mga hamon man ay kasing taas ng mga alon, ang patuloy na pagsisikap ay nagdadala ng kaligayahan sa huli. Kasi habang pumapasok ang araw, tila hindi matitinag ang laban ng buhay. Napakaganda ng linya na nagsasalamin sa ating paglalakbay, at talagang nakakamotivating isipin.
Ang mga halimbawa ng tula na ito ay tunay na nagsisilbing paalala sa atin na ang kalikasan at ating damdamin ay magkakaugnay, na sa kabila ng lahat ng isyu sa mundo, lagi tayong makakahanap ng kaginhawaan at inspirasyon sa ating kapaligiran.