Tulip Poetry Mga Nobela at Kwento

Nasa paligid na ang kanyang mga tauhan saka nakatingin sa kanilang amo na naglalakad palapit sa akin. "Did you count the tulips wife?" nakangiti niyang tanong sa akin. Ngumiti ako sa kanya saka marahang tumango. "Bakit 99 lang?" tanong ko sa kanya. Nagkamali ba ako ng bilang. "Because I have the last tulip wife." nakangiti niyang wika sa akin. Pero nabigla ako nang nilabas niya ang puting tulip kasunod nun ay ang kanyang pagluhod at mayroon ding maliit na box ng singsing na nakabukas ngayon sa aking harapan. Para akong mapipipe sa sobrang lakas ng kabog ng aking dibdib. Ang hawak niyang tulip na puti ay naiiba sa mga binigay sa akin ng kanyang tauhan na kulay pula.

“Ah, gano’n ba? Alam mo ba, hijo, ang mga white tulips ay simbolo ng pagsisisi. Puwede rin ang yellow roses kung gusto mong magbigay ng mensahe ng pagpapatawad sa taong bibigyan mo.” Tumingin ako sa mga bulaklak na tinuturo niya. Ang ganda ng white tulips—malinis at simple, pero malakas ang meaning para sa bibigyan ko. “Sige po, white tulips na lang po. Bagay na bagay po pala ‘yan sa taong pagbibigyan ko.”

Pagkarating na pagkarating ni Amara sa cafe, she open the door agad na hinanap ng mata niya ang isang lalaking may hawak na Tulip. “ I hope hindi ako ang nauna” bulong ni Amara sa sarili. And there may nakita siyang lalaki nakatalikod sa kanya. With a bouquet of tulip na nakapatong sa table. Nung una nagdalawang isip pa siya kung ito nga iyon. Dahil she remembers na isang tulip lang daw. Pero ng inikot pa niya ang tingin sa buong lugar, wala ng lalaki na may hawak na tulip. Kaya nilakasan na niya ang loob niya lumapit sa lalaki.

Gayunpaman, mabigat sa kalooban niya na bumili ng mga bihirang bulaklak sa ibang bansa dahil sobrang mahal nila, lalo na ang pinaka classic na red and white tulips mula sa Netherlands na may halagang sampung libo. Pinanood ni Wendy ang eksena at lumaki ang mga mata niya. Pagkatapos, humarap siya kay Lady Wilson at binulong, “Lola, naalala ko na gusto mo talaga ng mga Dutch tulipas pero hindi mo sila binili dahil sobrang mahal nila at bumili ka nalang ng mas murang lokal na tulips na ilang daang dolyar lang. Paano binigyan ng mga taong ito si Claire ng ganito kamahal na regalo?”

Sa di kalayuan ay, sa gitna ng napakadami at nagtataasang mga sunflower ay tanaw na tanaw ko ang isang malapad na kahoy na parang karatula at doon ay nakaukit ang salitang ito. Jardín de Samillano Sa hilagang bahagi naman ng hardin ay nandoon ang kabigha-bighaning mga tulips. Ang unang hilera ay mga tulips na kulay pula sumunod naman dito ang kulay dilaw, puti at iba pang nag gagandahang kulay. Nakangiti ko itong nilapitan pagkatapos ay binaybay ang aking kamay sa mga ito.

Baka sakaling madala ito sa kakyutan niya at pagpa-pout niya ng lips. Tumalim lang ang mata nito at mabilis na inagaw sa kaniya ang bulaklak. "I'm allergic to this," Turo nito sa tulips. "And this," turo nito sa lahat ng tulips. "The only thing who will appreciate this... Trashbin."

Hindi ito nagpakarga ngayon. Hindi naman malayo ang nilakad namin at narating na namin ang Garden. May mga bushes na nakaporma na parang yinyang at sa loob rito ay sari-saring kulay ng tulips. May mga lady's breath doon, rosas na kulay pula at puti. May mga bulaklak pa na hindi ko kilala pero maganda pa rin tingnan.

Nang makahanap sila ng upuan ay agad silang umupo at pagkatapos ay inilapag nito ang bulaklak sa ginta nila. Ilang sandali pa ay nakita niya ito na dahan-dahang hinahaplos ang mg petals ng bulaklak na dala-dala nito at masayang nagsalita. May ngiti rin sa mga labi nito ng mga oras na iyon. "Hindi ko inaasahan na magiging napakaromantiko ni Noah dahil madaling araw pa lang ay nagpadala na siyang ng isang tauhan niya para dalhan ako ng bulaklak. “Tatlong taon na ang lumipas pero naaalala pa rin pala niya ang paborito kong white tulips. Dalawampung pirasong tulips kumakatawan sa pag-ibig niya sa akin.” dagdag pa nitong sabi sa kaniya.

Nakapanglalaway sa bango. Speechless ako sa ganda ng buong lugar. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na mapunta ako sa isang tulip farm. The feeling is ecstatic. The vibrant colors of the tulip flowers are pleasing to the eyes, providing a burst of happiness and excitement within me. It feels surreal. “Did you like it?” Rave gushed with a trace of bliss in his voice. I looked at him intently as a curve formed in my lips.

Hindi ko na lang ito pinansin dahil ang nasa isip ko ay baka sa kabilang area lang iyon. Patuloy lang ako sa pagmamasid sa kalangitan ng magliwanag ang boung paligid. Nagulat ako sa aking nakita dahil napuno ng liwanag na nagmumula sa iba't ibang kulay ng tulips ang paligid at napansin kong nasa gitna ako nito. Maya maya pa ay lumabas si Dylan sa gilid at may bitbit na boquet ng tulips. Natulala ako ng makita siya, he's smiling habang palapit sa akin kasabay ng pagtutog ng nakakainlove na musika. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko ng makalapit siya sa akin. Para akong naestatwa sa aking kinatatayuan ng iabot niya sa akin ang boquet na hawak niya pagkatapos ay lumuhod ito sa hara