Novel & Cerita Tulip Poetry

paalam ng dalagita. Nakaalis na si Kiray pero hindi parin maialis-alis ang tingin niya sa bulaklak. Nagtataka siya kung kanino nga ba galing ang mga ito. Dahil sigurado siyang hindi kay Lander yon. Lander usually sent her roses, but these weren't roses. They were tulips. White tulips. 'I think Kiray made a mistake when she received these; they must have been delivered to the wrong person.' naisip niya.

Hindi na ito gumagamit ng saklay, nakakalakad na rin ito ng ayos bagamat hindi pa masyadong puwersahang ang paglalakad nito. Nilapitan niya ito at niyakap mula sa likod. Sinamyo niya ang leeg nito. Tinanggal niyon ang lahat ng pagod na nararamdaman niya. "Flowers..." bulong niya rito sabay pakita ng mga tulips. Iniabot nito iyon pero hindi ito umimik. Nanibago siya dahil sa pananahimik nito. Marahan niya itong iniikot paharao sa kanya.

Ngayon, tulips. Soft pink. Makinis. Elegante. At may kasamang maliit na note: “No pressure. Just admiration. —N” Dati siguro, iritadong titingnan ni Elena ang ganito. O kaya balewalain. Pero ngayon… napigil niya ang sarili sa mabilis na reaksyon. Pinulot niya ito, inamoy—saglit lang—at iniligay sa gilid para isama sa vase.

He only saw hatred in her wife’s eyes. He wipes those tears in his eyes, starts his car, and drops by in a flower shop to order a bouquet of flowers. When he opens the door of the shop, the shop owner gets amazed by his appearance. A handsome man with a gentle voice. “Can I have a bouquet of tulips?” he asked. “Y----Yeah! Hello.. ah, sir ilang piraso po ang ilalagay ko na tulips?” tanong ng babae. “Make it twenty-four pieces of tulips! How much?”

"Ano ba ang magandang ibigay na bulaklak para sa taong… mahal mo? Yung hindi masyadong exaggerated, pero ramdam ang pag-aalala at pagmamahal?" Ngumiti ng malapad ang florist at mabilis na kumuha ng ilang tangkay ng mga sariwang dilaw at puting tulips na may kasamang baby's breath. "Ito po, Sir. Ang tulips po ay simbolo ng tapat at malalim na pagmamahal. Maganda rin po ito para sa mabilis na paggaling ng may sakit."

Balik na tanong ni Red sa ale. "Kung ako ang papapiliin sir, paniguradong magugustuhan ng asawa n'yo itong tulips bouquet namin. Kilala po itong bulaklak na ito dahil sa angking ganda ng kulay at sa makabuluhang kahulugan nito. Nangangahulugan po kasi ito ng perpekto at malalim na pag iibigan. Paniguradong magiging maganda ang takbo ng relasyon ninyo kspag binili mo ito sir!" Magiliw na sambit ng ale kay Red.

Hindi ko alam kung ilang beses na ang buntong hininga na pinakawalan ko habang nakatingin sa bouquet na hawak ko, this are my favorite flower—tulips. I’m always happy when I see one, but not tonight.

Tahimik ang paligid, pero sa loob niya, parang may kulog na hindi tumitigil. Nandoon pa rin sa ibabaw ng mesa ang bouquet ng white tulips, inilagay niya pa ito sa isang vase na may tubig para hindi mabilis malanga at tila ba walang kasalanan. Lumapit siya, kinuha iyon, at mahigpit na niyakap. Para bang doon lang siya pwedeng kumapit. Humigpit ang yakap niya, habang marahang pumikit.

Those were red tulips. “What is that?” napabangon siya sa higaan. Tumabi si Julian sa kanya. “I realized I haven’t given you flowers even once. So, this is for you. I chose tulips since it represents our relationship… it grows only for a specific season. But this also symbolizes my feelings for you.” “Oh, seasonal?” natawa siya nang pagak. But she appreciated Julian’s honesty. Probably he’d be celebrating now that he was free.

Sinusuhulan niya ba ako para kalimutan ko 'yong mga bagay na nalaman ko tungkol sa kaniya? “Ah. I forgot,” he suddenly said before he stopped walking. Bigla rin siyang humarap muli sa akin at inabot ang hawak niyang bulaklak. I gulped. “P-para saan naman iyan?” “This is a white tulip. It’s a sorry flower,” he explained as he decided to approach me. Napaatras naman ako nang napaatras hanggang sa mapadikit na ako sa kanto ng aking mesa.