Novel & Cerita Tungkod Ng Matanda

Marahil ay malapit lamang ang botika dahil parang kensi minuto lamang nawala ang matanda. "Heto,Amara, gamitin mo, patakan mo lamang ng ihi miyan at hintayin mo ang ilang minuto ha. Balitaan mo ako," bilin ng matanda. Maiwan na kita. Ihahanda ko pang itong gatas ng kalabaw.

tanong ng katulong na naghihintay sa labas ng banyo. "Hindi na kailangan, ayos lang ako. Baka tumaas lang ang acid ko." Tumanggi si Tania at muling naglakad papunta sa kanyang higaan. "Pero Senyora, sa karanasan ko, ang mga senyales na ito ay katulad ng-" "Katulad ng ano?" Tumingin si Tania sa mukha ng katulong na may pagtataka. "Katulad ng senyales ng pagbubuntis, Senyora," sagot ng katulong na nakayuko.

taranta nitong habol. Ngiti kong binawi ang atensyon ko sa magkapatid nang maalala ko ang ate Soledad ko. Ngunit agad ko ring binawi ang ngiting iyon nang makaramdam ako ng mga matang nakamasid sa akin. Agad kong inikot ang mata ko dahil doon at nagulat nang ang walang buhay na mga mata ng lobong si Tamara ay seryosong nakatitig sa akin. Nakasandal ito sa isang posteng kahoy na isa sa mga pundasyon ng gusali.

"And it doesn't matter to you why I want to know. So, choose wisely miss or else, worst might happen to you and you wouldn't like it." Dala ng takot ay tumango at umapila sa paraan ng pag ungol sapagkat nakasarado ang bibig ng dalagita. Inalis ng matanda ang tungkod at walang kaemo-emosyon na tiningnan siya nito. Nakahulagpong ang mga kamay nito sa tuktok ng hawakan ng tungkod. Straight ding nakatayo. Ang matanda ay mukhang hindi tumanda, pero kulubot na ang iilang parte sa balat nito kaya nagagawa niya pa ring masabi na matanda ito. Tiyaka may tungkod ito marka na bilang matanda.

"Lola, anong litrato?" "Aba, huwag kang magpanggap! Ipapadala ko sa iyo ngayon din. Tandaan mo ang sinabi ko, ha? Makipag-date ka na!" Binaba ng matanda ang tawag, pero si Mattheus ay nanatiling naguguluhan kung anong litrato ang tinutukoy ng kanyang lola.

Ngunit sila lang ang nakakaalam ng tensyon sa likod ng mahigpit na hawak. Sa wakas, nakakita sila ng isang upuan sa ilalim ng puno at itinuro iyon ng matanda. “Apo, halika, umupo tayo. Ang matandang ito ay hindi na kasing-bata ng itsura niya,” habang marahang hinihila si Mateo patungo roon.

wika ng matanda "parang much better po siguro mommy kung magpakasal muna kami ni Arnaldo sa judge saka na kami magpapakasal sa simbahan kapag nakakalakad na si baby." suggestion nito sa matanda. Nilalambing niya ito upang mapapayag niya .

"Bakit? Nagsumbong ba sa iyo ang babaeng iyon? Mukhang tanga eh." Bumuga ng hangin ang matanda. "Wala siyang sinusumbong na kahit ano. Napapansin ko lang sa tuwing lalabas siya sa kuwarto mo, malungkot ang mga mata niya. At naririnig ko ang pagsigaw mo sa kanya. Huwag ka namang umastang parang binili mo ang pagkatao niya. Tandaan mo, lahat tayo pare-parehas lang. Pare-parehas lang na sa hukay ang bagsak natin kaya matuto kang maging mabuti sa kapwa mo."

"Tanga walang power doon." "Eh 'di portable fan." "Tama!" "Laptop! Movie Marathon tayo!" "Oo nga R18, pwede?" "Tanga, 'wag yon. Inosente pa kami." "Sus! Tanda niyo eh." "Isa lang matanda dito," singit ko at pasimpleng siniringan ng tingin si Tita Na. "Wala kayong dadalhin kahit isa!" singhal niya na naman sa mga kagwang kong kasamahan.

Mabilis itong nagpaalam at mabilis rin'g lumabas. Paglabas ng matanda: "Then tell me what I did wrong. Just don't throw a tantrum on me, because I don't really have an idea." Sumimangot at ngumuso si marigold, nag-iwas ito ng tingin. At dahil maga pa ang mukha nito ay kakatwa tuloy ang ayos nito.