Tunog Ng Eroplano Tagalog 소설 & 이야기

I missed my parents. "Hey!" nagulat ako sa pagbiglang akbay ni Jarus sa akin at agad ko yung tinanggal. Nasa pathway na kami papunta sa school building namin. "Anyare sa mukha mo? Parang dinaanan ng ilang barko ahh!" he jokingly said and then, laughed. "Nakakatawa?" sungit ko saka ko siya inirapan. "Ay hindi pala barko! Eroplano!" he added and looked at him curiously.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

sunod-sunod niyang tanong "I'm his cousin kaya alam ko naman kung saan siya nakatira sa ngayon. Natatakot ka bang mahuli niya tayo? Sa ngayon I'm sure hindi siya agad-agad na makakauwi" Hindi niya maintindihan ang ekspresyon ng mukha ni Orphen. He was trembling and aggressive at the same time. Hindi ito ang Orphen na kilala niya at nakasama ng ilang taon. Pumayat ito at lumalim ang mga mata. Ramdam niya ang panginginig nito habang nagsasalita. Pinilit niyang makawala sa pagkakayakap nito sa kanya pero wala siyang nagawa kundi pakalmahin ito. "Nanginginig ka? Orphen, maari naman tayong umupo hindi ba?"

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

IKATLONG TAUHAN “Selene” TUNOG ng makina. Alatiit niyon. Kanyang paulit-ulit na nauulinigan. Marahan siyang napahimas sa kanyang mga braso’t binalingan ng tingin ang maliit na monitor sa kanyang harapan. Paiba-ibang guhit ang kanyang nakikita roon: maliliit na mga linya, sunod-sunod, saka lalaki.

“Basta promise mo, kapag umuga-uga itong eroplano ay 'wag mo akong bibitawan.” Ngumiti siya at hinigpitan ang hawak sa kamay ko. “Promise. Kahit anong mangyari, hawak pa rin kita. Gusto mo tayo pa ang maging dahilan ng turbulence nito eh." Namula ang pisngi ko dahil sa kapiluyuhan nya kaya nahampas ko siya sa dibdib ng wala sa oras. Natawa lang siya dahil hindi naman masakit ang ginawa ko. Nakakatuwa dahil turbulence pala ang tawag sa pag-uga-uga ng eroplano. Hay iba talaga siya, natuturuan niya ako ng mga bagay-bagay ng hindi man lang niya ako napapahiya.

tanong ni Diego, para iiba ang usapan. “Gago! Eh di sa binili mong eroplano na kami! Ang nagbayad, gago ka!” sabi ni Nilo. Grabe, ang yaman talaga nila—Boracay lang, sariling eroplano pa ang gamit. Agad akong hinawakan ni Vince, pero nagulat ako nang hatakin ako ni Jeric. “Nagseselos ako, Ga, at akin ka lang,” bulong niya sa akin, na kinagulat ko.

Sabi naman ni tita sabay haplos sa pisngi ng kambal. --- "Bye, bye po Lola! We will miss you po." Paalam ng kambal kay tita at saka hinalikan nila ito sa pisngi. "Mamimiss ko rin kayo mga apo." Aniya at pagkatapos ay bumaling sa akin. "Mag-iingat kayo ha? Mag-text ka kapag nakalapag na ang eroplano niyo," tumango naman ako saka niyakap siya.

tanong nito “Oo, bus lang afford ko sa ngayon pero someday alam ko na makakasakay din ako ng eroplano at hindi ko akalain na ngayon na mismo yon mangyayari. Ang narramdaman ko ngayon may halong saya at kaba, takot, ewan ko ba halo halo na” tugon niya at ikinatawa nito.

Kailangan kong umuwi at kailangan kong iligtas si Daddy. *** Paglapag ng eroplano, agad akong sinalubong ng mainit na singaw ng Manila. Parang yakap ng isang matandang kaaway—hindi ko maipaliwanag kung bakit tila mas mabigat ang hangin ngayon, parang may nagbabantang bagyo na hindi ko nakikita.