Tunog Ng Eroplano Tagalog Novels & Stories

Bang! Nagkaroon ng malakas na kalabog. Talagang natamaan ni John ang isang hindi nakikitang eroplano. Sa sandaling natamaan ang eroplano, nagkapira-piraso ito at lumubog sa ilalim ng dagat. “Napakalapit noon!” Ang invisible plane ay naging visible matapos itong tamaan. Sa sandaling ito, napagtanto nila na ang eroplanong ito ay malapit na sa barkong pandigma. Tila ito ay lumilipad sa buong bilis.

sagot niya, pero kahit simpleng tunog lang ‘yon, parang may kaunting ginhawang sumiksik sa dibdib niya. Maya-maya, nakasakay na sila sa eroplano. Habang umaakyat ito sa ere, unti-unting lumiit ang Cebu sa ilalim nila, parang naging maliit na mapa na lang, hanggang sa tuluyan nang natakpan ng ulap. At doon, sa pagitan ng mga ulap at katahimikan, mas lalong naging malinaw sa kanya kung gaano na talaga siya katagal nawala.

Saka pumasok na ito sa loob. Napangiti si Iñigo. Walang pinagbago ang kapatid; ma-ugali talaga. "Ang gara naman na dito sa loob. Sariling eroplano ba talaga nila ito Ate Jolan?" Salita ni Naneng. Namamangha nang makita ang loob ng eroplano. "Ang swerte nga natin." Kinikilig na sabi naman ni Jolan. "Maupo na kayo, mayamaya take-off na ang eroplano." Saad naman ni Joan na kauupo pa lang din.

Kinabahan ako sa aking nakita at mas lalong naging kahina-hinala sa akin ang Tito Markus ko sa mga nakikita ko ngayon. Masyado malayo ang kinalalagyan nila, kaya naman pumasok na ako sa loob ng pader, marahan akong naglakad at nagtago sa mga naka helerang eroplano ng ‘di na mamalayan ng mga bantay. Dahil naririnig ko na ang pinag-usapan nila pumasok ako sa nabubulok na eroplano sa loob, sa tingin ko naman ay walang magbabalak na pumasok dito dahil baka masugatan pa sila ng mga bakal na kinakalawang.

While looking at the baby girl's cute face, something in the past has shown up in my mind. "Why are you waving on the plane?" "Bakit, bawal ba mag-wave sa eroplano?" "No, but I am just curious about what you are doing. First time ko makitang may nagpapaalam sa Airbus." "Hindi naman ako nagpapaalam e. Nagbaba-bye lang naman ako." "Bakit nga? What's the point and the difference?" "Uso naman yun ah, tingnan mo ang iba, nagba-bye rin sila. See, diba?"

Ang eroplano mula sa Europa ay dumapo nang maaga sa umaga sa Ninoy Aquino International Airport. Sa labas ng bintana, makikitang tahimik ang runway, ang araw ay unti-unting sumisilip sa likod ng mga ulap, na para bang nagbabadya ng bagong simula—o bagong alon ng tensyon.

Ako naman ay tahimik lang. NANG matapos kaming kumain ay nagpaalam na din siya sa wakas. "Papunta ako ngayon ng Singapore." Nagkamot ng ulo si Tatay. "Baka naiwan ka na ng eroplano," sabi nito. Hindi niya alam kung gaano kayaman ang kausap niya, kaya hindi siya aware na may sarili itong eroplano. "Napasarap ang kuwentuhan natin, hindi ka nagsabi... Bakit dumaan ka pa dito?"

sagot ko. Ilang oras lang, lulan na kami ng eroplano mula sa Tuguegarao pabalik ng Manila. Iyon ang unang pagkakataon na makasakay ako ng eroplano. Nakaramdam ako ng excitement. Naging malambing naman sa akin si Jason. Mula sa airport sa Tuguegarao hanggang Manila. Kahit nang nasundo na kami sa airport, ganoon pa rin siya sa akin. Nakahawak pa rin siya lag isa aking kamay. Hindi man kami madalas mag-usap dahil sa dami ng kanyang mga sinasagot na tawag ngunit naroon siya lag isa tabi ko. Binusog ko na lang ang mga mata ko sa mga nagtatayugang building sa Manila. Mga naglalakihang mga Malls na malayong mas malaki kaysa sa Mall ng asawa ko sa Tuguegarao. Nakakahilo ang dami ng sasakyan. Nakakal

Ini-abot ko din 'yon and we stared for a seconds na may naka-ukit na ngiti sa mga labi. Bumitaw na ito at ibinibigay sa akin ang laruan nitong eroplano na gawa sa papel. "Sa iyo na lang, Lux. Para sa tuwing mag-kalayo man tayo. Ako iyang eroplano. Na habang nalipad patungo sa ibang lugar atleast we're under the same sky! Pero mas maganda 'ata kung sabay tayong sasakay? Or mauuna ako? Hindi, ikaw muna? Sabay na nga tayo--" Napa-tingin ito sa akin at sabay kaming tumawa ng malakas.

halos mabaliw ako sa kakaisip kung paano kunin tapos nevermind naman pala (saad ko sa isip ko) "ilang oras lang ay nakarating nakami sa dapat naming puntahan pagbaba palang ng eroplano marami ng sumalubong na bodyguard kay Mr.montaire at may pagbabati na parang sa tv kulang napapanood tulad ng mga lalaking billionaire at ang mas malala pa may isang luxury na sasakyan ang dumating at huminto sa harap namen at pinagbuksan kami. "grabe hindi ko eni expect na mangyayare to na makakasakay ako sa gantong upuan, hindi kuna lalabhan tong suot kung damit itatago kuna to.